Mijn zwangere lijf groeit!

Voor veel sportvrouwen is het soms extra spannend om zwanger te zijn. Kan je nog wel sporten? En hoe erg verandert dat lijf?  Voor onze Lizanne is haar zwangerschap een interessante reis, met steeds nieuwe ontdekkingen. Zoals nu: ze wordt zwaarder! Maar is dat de zwangerschap of toch de kerst?

Ik moet eerlijk bekennen dat ik altijd het geluk heb gehad nooit echt op m’n gewicht te hoeven letten. Maar nu ik zwanger ben, sta ik toch stiekem wel wat vaker op de weegschaal. En zo kon het gebeuren dat ik op Eerste Kerstdag een mijlpaal opmerkte. Mijn gewicht begon voor het eerst met een cijfer wat ik nog nooit had gezien. Een snelle rekensom leerde me dat ik op dat moment twaalf kilo zwaarder was dan voor mijn zwangerschap. Oeps, toch even slikken. Al leverde een rondje Google op dat ik met mijn BMI goed zit tot 16 kilo extra.

Gelukkig weet ik dat ik gezond leef en niet al die kilo’s extra meezeul omdat ik lui op de bank hang en alleen maar chips en patat wegwerk. Integendeel zelfs. Ik zal niet ontkennen dat mijn chipsverslaving er nog is en ik heb zéker genoten van al het lekkers in december, maar dat was voor mijn zwangerschap niet anders. Wat wél anders is, is mijn huidige eetpatroon. Serieus, ik heb nog nooit zo’n honger gehad als de laatste maanden. Waar ik normaal gesproken met een schaaltje muesli, drie boterhammen en een warme maaltijd af kon, is het eten tegenwoordig niet aan te slepen.

In het eerste trimester ging het helemaal nergens over. Iedere anderhalf uur liep ik naar de keuken op zoek naar iets te eten. En dan geen loze calorieën uit koek of snoep, want dat helpt helemaal niks tegen de honger. Ik stond op de gekste tijden boterhammen met pindakaas te maken, slurpte voor het slapengaan nog een kliekje groentesoep weg en ging me te buiten aan de crackers met kaas. Het is meer dan eens gebeurd dat ik middenin de nacht aan het aanrecht stond en twee boterhammen later weer terug in bed kroop.

Het hele extreme van iedere anderhalf uur eten is er gelukkig wel af, maar nog steeds verbaas ik me over de honger die ik dagelijks voel. Ik red het niet meer met drie maaltijden en af en toe een tussendoortje. Tegenwoordig eet ik in m’n eentje een heel brood per week, schep ik net zoveel avondeten op als mijn man en voor het slapengaan scoor ik nog gauw even iets te eten.

Ze zeggen dat je heus niet voor twee hoeft te eten als je zwanger bent, maar dat voelt lang niet altijd zo. Gelukkig pas ik nog in praktisch al m’n oude kleding, behalve de spijkerbroeken. Zelfs sportkleding gaat nog prima, sommige shirtjes zijn wat te kort omdat m’n buik meer ruimte inneemt, maar dat is het dan ook.

Inmiddels ben ik de dertig weken ruim voorbij en mag ik nog steeds van een droomzwangerschap spreken. De hond loopt nog voldoende kilometers en ik sport nog steeds twee keer in de week. De gewichten zijn niet meer wat het geweest is, maar de uitdaging zit ‘m nu meer in stabiel blijven. Zo’n veranderend zwaartepunt blijkt toch best ingewikkeld. Lunges zijn wiebeliger dan ooit bijvoorbeeld. En ach, die 12+ kilo in m’n lijf telt ook als extra gewicht toch? Ik ben benieuwd waar de teller eindigt. Vijftien? Twintig? Ik hou het met gepaste verbazing in de gaten. Zo’n veranderend lijf is toch best apart om mee te maken.

Meer lezen:
Hoeveel kom je aan tijdens je zwangerschap?

Welke sporten wel en niet als je zwanger bent?

Een fitte zwangerschap, hoe train je?

Lizanne Wesselink

Lizanne pakt haar leven en dus ook het sporten weer op na een periode vol medische perikelen rondom haar zwangerschap. Ze is getrouwd, moeder van baby Floris en baasje van hond Lola. Ze werkt als freelance tekstschrijfster en heeft de afgelopen jaren haar weg in het leven met een niet-aangeboren hersenletsel goed gevonden.

No Comments Yet

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.