Leoni loopt de 4 mijl van Groningen

Vraag Leoni of ze genoeg beweegt en zonder aarzelen zal ze dat bevestigen. Gewoon om dat Leoni bewegen belangrijk en normaal vindt. Maar nu heeft ze zo’n hip horloge en wordt haar activiteit geregistreerd. En ontdekt ze de rare bijwerking dat ook voor haar zo’n activity tracker verslavend is!

We leven in een bizarre wereld. Tenminste, dat vind ik. Want ondanks dat ik me ongevoelig wil laten voor alles waar we op aangestuurd worden via social media, merk ik dat ook mijn brein net zo werkt als al die andere breinen en denk je soms na over dingen waar je helemaal niet over na wilt denken.

Misschien denk je nu: “Waar heeft die vrouw het over?” Dat snap ik. Ik zal het je uitleggen. En misschien dat ik na het schrijven van deze blog zelf ook snap, of niet. Maar dan hoop ik dat jullie het snappen. En het mij kunnen uitleggen.

 

Effectief trainen

Ik heb er namelijk lang over getwijfeld om een activity tracker te kopen. Zo’n fancy horloge die bijhoudt hoeveel stappen je per dag loopt, de afstand, aantal trappen, aantal actieve minuten, verbrande calorieën, je hartslag wordt ook nog eens gemeten, et cetera.

Toegegeven, ik heb tijdens het hardlopen een hartslagmeter en een hardloophorloge om. Puur om te zien of ik effectief train. Ook zet ik mijn runkeeper app aan, maar dat is eigenlijk al teveel. Want waarom moet ik in hemelsnaam én van mijn horloge én van mijn app te horen krijgen wat mijn tijd per kilometer is? De enige conclusie die ik na het loopje kan trekken is dat ik wederom ontdek dat de GPS verschilt en degene die voor mij het meest gunstige uitpakt is dan de held van de dag.

 

Voldoende beweging

Zo’n activity tracker, ik snap volledig dat dit positief zou kunnen werken voor mensen die niet zoveel bewegen. Dat dit een manier is om gemotiveerd te raken en toch aan de dagelijkse inspanning komen. Er schijnen zelfs trackers te zijn die af en toe een seintje geven als je te lang hebt stilgezeten. Topuitkomst!

Maar ik fiets naar mijn werk. Ik bezoek mensen thuis (op de fiets) en ik neem standaard de trap op kantoor. Als ik een groep moet trainen dan doe ik dit staande en wandel ik heen en weer. En als ik thuis kom dan sport ik in de avond. Dus ik durf zonder activity tracker om mijn pols te zeggen dat ik aan voldoende beweging kom.

Ik hoor regelmatig van hele fitte, sportieve mensen dat ze de 10.000 stappen die dag allang gehaald hebben (lees: 12 uur in de middag dit even terloops melden is er niets bij). Ik denk dan bij mezelf: “Ja logisch.” Om vervolgens te denken: “Zal ik er al op zitten?”

 

Activity tracker verslavend

Daar zit dus iets. Want volgens mij zijn we als mens, of als dier (geheimpje: uiteindelijk zijn we allemaal dieren) volgers. Kijk maar naar schapen. Het gezegde is er niet voor niets: als er één over de dam gaat, volgen er meer. En naast dat we volgers zijn, willen we in de wereld van nu goed-beter-best zijn.

Ik vermoed dat de huidige tijd zich een beetje teveel richt op ‘Heel Holland Fit’, en dat maakt zo’n activity tracker verslavend. Ik geloof niet dat de jagers en verzorgers van vroeger bezig waren met het aantal stappen dat ze gezet hadden die dag. En ook niet met het delen van deze informatie aan hun medejagers.

Op vakantie las ik het boek ‘Ikigai’ De kunst van het leven. Geloof me, de mensen in Japan die het oudste worden van de wereld, die hebben geen activity tracker en bewegen de hele dag (ja ook na hun pensioen, want pensioen vinden ze onzin). En ze doen het omdat ze het leuk vinden.

 

Hoe je beweegt maakt niet uit

Weet dat ik de allerlaatste zal zijn die iemand niet zal motiveren om te gaan sporten. Ik heb menig vriendin gepusht om mee te gaan naar bootcamp. Sta in die zin ook wat bekend als stalkende sportvriendin. Maar ik ken ook mijn plek.

Laatst zag ik mijn broer (die letterlijk zegt: “Haal me niet over, ik haat sport!”) optreden met zijn band. Zwetend achter zijn drumstel, twee sets van drie kwartier. En dan oefent hij ook nog iedere week. Hij haat sport, maar als dit geen topsport is? Dus ja, hoe je beweegt, dat maakt eigenlijk niet uit. Als je het maar geregeld doet en ervan geniet.

 

Bevestiging krijgen

Waarom dan toch die twijfel? Ik merk al dat ik hardlopen zonder tijdsregistratie bijna niet voor elkaar krijg. Is dit dan toch het syndroom van goed-beter-best en volgersgedrag? Wil ik dan ook nog een activity tracker om bevestiging te krijgen dat ik voldoende beweeg (wat ik al weet) om vervolgens een obsessie te ontwikkelen waardoor sporten niet meer leuk wordt (doel nummer 1)?

Lastig hoor. Want ze zien er zo mooi uit. En die obsessie, dat zal mij toch niet gebeuren? Het is toch leuk om te zien hoeveel je per dag beweegt? Dat je echt zeker weet dat je goed voor je lijf en je brein zorgt? Of toch maar een maandje cold turkey zonder tijd lopen? Alleen op gevoel? Eerlijk gezegd krijg ik bij die gedachte spontaan al ontwenningsverschijnselen…

Heb je ook net een activity tracker en merk je dat je toch niet zo actief bent als je hoopte? Niet getreurd, dat had Kirsten ook. Ze vertelt in dit blog hoe zij dat met wat kleine aanpassingen heeft veranderd.

Leoni Storm

Leoni - wereldreiziger, hardloopvrouw, bootcamper en zo nu en dan racefietser. Ze ging voor ons schrijven in een opwelling. Omdat ze wilde weten of ze het kon. Ontnuchterend, humoristisch, realistisch en met een beetje zelfspot. Daar herken je haar bijdrages aan. Maar vanuit haar werk kan ze ook ineens een beetje psychologie toevoegen aan haar verhalen. Oh, en haar kat? Die is te dik.

No Comments Yet

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.