Bloody sunday

Lief lijf. Ik weet dat ik je vaak op je donder geef. Ik weet dat ik niet heel aardig ben. Ik weet dat ik altijd roep dat ik niet snap waarom ik überhaupt (nu al) ongesteld moet worden. Maar lief lijf, mag ik je om een gunst vragen? Met de afleveren-tijd binnen 24 uur?

Zondag 18 juni 2017 staat al negen maanden fluoriscerend roze omsingeld in mijn agenda. Sinds eind december kijk ik iedere dag in mijn schema dat ik van Lars krijg. De halve triathlon van Luxembourg is ook dit jaar weer mijn eerste serieuze wedstrijd van het seizoen. Het is de wedstrijd waar ik al het harde werken van de afgelopen maanden wil laten spreken. Op 18 juni wil ik knallen!

Ik heb, voor zover ik me kan herinneren, slechts één training gemist in deze voorbereiding. Blessures heb ik bijna niet gekend en mijn benen zijn bruin alsof ik de hele zomer in Zuid-Spanje heb gefietst. Of ten minste, vanaf halverwege mijn bovenbenen tot de rand van mijn fietssokken. De pot sportvoeding wordt langzaam leger, ik kan de bodem van de doos met flapjacks zien. Mijn wielen krijgen op dit moment een nieuwe body en cassette bij de fietsenmaker. Ik heb zondag mijn laatste lange training gehad. De tent staat klaar om opgezet te worden op de camping naast het Parc Ferme in Remich, Luxemburg. Ik ben er klaar voor, helemaal, totaal. Op één klein dingetje na.

Ken je dat gevoel? Dat je voor de zoveelste keer afspreekt met een veel te mooie man en weet dat jullie waarschijnlijk voor het eerst met elkaar naar bed gaan, maar dat de rode vlaggetjes het even niet toelaten? Of dat je op een zomeravond uitgenodigd bent voor een diner en je witte jurkje aan wilt trekken, maar bang bent voor rode vlekken?

Ik ben niet bang voor rode vlekken in mijn zwarte racepak. Ik geloof niet echt in pre-race-sex. Maar ik geloof wel in een meewerkend lijf! Ongesteld zijn kost energie. Ik zeur, ik piep, ik kan m’n draai even niet vinden. Alles is ready, maar mijn eierstokken werken tegen. De chocola en andere zoetigheid is niet aan te slepen. Ik heb al minstens 6 films gekeken in de afgelopen 3 dagen. Ik eet tomaat na paprika na slablad na spinaziesmoothie na wortel. De badkraan maakt overuren. Maar, echt ongesteld ben ik nog niet…

Graag zou ik nu ongesteld worden. Of morgen mag ook. Al zou ik twee dagen moeten liggen creperen van de pijn, niet weten waar ik het moest zoeken alle witte lakens voor goed de prullenbak in laten verdwijnen. Al zou ik er de rest van het jaar geen chocola meer voor mogen eten. Alsjeblieft, laat het geen Bloody Sunday zijn…

Iemand tips? Let me know!

 

Monique Rotteveel Activewear – Tropical – sportbikini sporttop

2 Comments

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.