Een stoere vrouw die geen zin in sporten heeft?

annemieke heeft geen zin in sporten

Annemieke heeft meer dan vijf weken helemaal niets sportiefs gedaan. En niet omdat ze geblesseerd was hoor, ze had gewoon geen zin in sporten. Zo, die bekentenis is eruit! En nu dan Annemieke?

Als lid van de SVS-groep op facebook zag ik tijdens die weken dat ik geen zin in sporten had uiteraard allerlei sportieve belevenissen voorbij komen. Op den duur probeerde ik deze updates zo snel mogelijk voorbij te scrollen. Het is best confronterend soms, zo heb ik ervaren, als je zelf niet meedoet. Ik voelde me dan ook even geen onderdeel en ook een beetje schuldig dat ik op m’n gat zat.

Ik voelde me geen Stoere Sportvrouw, maar eerder een sterfelijke vrouw. Vooral toen ik na lange tijd weer rugpijn kreeg. En ik vond mezelf ook een beetje Stoere Vrouwen Sporten-blogger onwaardig. Want hoe kun je geloofwaardig bloggen voor een sportwebsite als wekenlang het enige sportieve in je leven je joggingbroek met sweatvest is? Ik had me overgeven aan luiheid en laksheid.

 

Moe van vakantie

Hoe kwam dit zo? Het begon met een week ‘vakantie’ als mantelzorger voor mijn oma. Samen met mijn moeder en zus hebben we haar een week lang rondgereden in een rolstoel en geholpen met douchen en aankleden.  De reis ging per schip naar verschillende plekken in Noorwegen. We hebben veel gelopen, rolstoel geduwd heuvel op en af en ook aan boord was het veel lopen en heb ik zelfs nog drie keer gesport in de fitness ruimte.

Het was een drukke en enerverende week, waarna ik fysiek, maar ook mentaal heel moe was. Denk: enige introvert tussen drie extroverte mensen en weinig tijd en ruimte voor mezelf. En denk: laat slapen en vroeg weer op. Ik had bij terugkomst al bedacht dat ik mezelf een week zou gunnen om bij te komen van deze week.

 

Waar blijft die zin in sporten?

En daar begon het… Want na die week had ik nog helemaal geen puf en geen zin in sporten. Ik kon de discipline niet opbrengen om weer te beginnen. En zo ging er nog een week voorbij. En nog een… Na ongeveer 3 tot 4 weken begon ik weer voorzichtig zin te krijgen om buiten in beweging te zijn.

Samen met een vriendin heb ik toen een lang klompenpad gewandeld in de nazomerzon. Toch duurde het daarna nog 2 weken voordat ik er helemaal klaar voor was om in mijn eentje de straat weer op te gaan om te gaan hardlopen.

 

Stok achter de deur

Half oktober zag ik een oproepje in een van mijn facebookgroepen om een stok-achter-de-deur-groepje te beginnen om elkaar ’s ochtends te motiveren om op tijd op te staan. Dat kon ik wel gebruiken. Het inactieve uitte zich namelijk niet alleen in het niet-sporten. Vanaf de volgende dag zijn we begonnen met de Miracle Morning-routine. Het doel is om een uur eerder op te staan dan je normaal doet (niet snoozen!) en die tijd te gebruiken om in rust en focus je dag goed te beginnen.

De originele Miracle Morning-routine bestaat uit 6 blokken: S.A.V.E.R.S.. En hee, laat die E. nou voor Exercise staan! Dat komt mooi uit! Ik heb nogmaals geleerd dat ik het beste direct in de ochtend mijn rondje kan lopen. Later op de dag komen er allerlei dingen tussen, waardoor het sportmoment al snel onder druk komt.

 

Klein rondje is beter dan geen

Ik heb mijn perfectionisme los gelaten en houd mezelf voor dat elke stap beter is dan geen stap. Beter een klein rondje, dan geen rondje. Als ik tussendoor moet wandelen, dan ben ik tenminste nog in beweging. Het is goed om je lichaam ’s ochtends even ‘wakker’ te maken door je hart even aan het werk te zetten. Op de dagen dat ik niet naar buiten ben gegaan, heb ik in elk geval een paar oefeningen gedaan. Zo heb ik stilletjes een beetje meegedaan met de squatuitdaging van Rose laatst. Verder heb ik push-ups gedaan (3×5; die heb ik gemerkt de volgende dag) en flutters.

 

Voordelen van een uurtje stilte

Ik ben erg gehecht aan mijn slaap en heb eigenlijk minstens 8-9 uren nodig om de dag goed door te komen. Ik stond nooit vroeger op dan noodzakelijk. Toen ik nog in loondienst werkte, at ik mijn ontbijt regelmatig onderweg in de bus op. Door me te verdiepen in de voordelen van een uurtje stilte en de back-up van de andere meiden sta ik nu zonder heel veel morren elke dag meer dan een uur eerder op. Voorheen aanschouwde ik vol ongeloof en met een vleugje jaloezie de updates met foto’s van zonsopgangen. Zooo vroeg opstaan om voor het werk te gaan sporten! Pff… Die zijn gek! Nu dreig ik zelf zo’n gek te worden en dat vind ik helemaal niet erg!

Ik kan de Miracle Morning-routine (of je eigen variant hierop) iedereen aanraden die geen zin in sporten heeft, in een sleur zit of door drukte moeite heeft om een sportmoment in te plannen. Het is ’s ochtends nog heerlijk rustig en je hebt echt even een moment voor jezelf. Daarnaast kun je het sporten alvast van je to-do-list schrappen. Alles wat er die dag nog bij komt aan beweging is mooi meegenomen, maar je hoeft er niet meer over na te denken.

 

Een nieuwe gewoonte

Het schijnt dat het minstens 30 dagen duurt voordat je een nieuwe gewoonte onder de knie hebt. Ik ben er dus nog niet en zal mezelf goed in de gaten moeten houden de komende weken. Wat helpt, is dat ik nu al verschil merk in focus gedurende de dag en uiteraard heb ik nu een vast moment om met mijn lichaam bezig te zijn. De rest van de dag hoef ik mezelf niet meer te motiveren of de afweging te maken tussen werk, huishoudelijk gedoe en sporten. Dat heb ik dan allang achter de rug.

Deze ochtendroutine heeft mij erg geholpen om de boel weer op de rit te krijgen en sport weer een vaste plek in mijn leven te geven. Zou het voor jou ook kunnen helpen om een uur eerder op te staan? En heb jij zelf al een bepaalde routine die je helpt bij het inplannen van sport?

Stoere Vrouwen Sporten Shop

No Comments Yet

Leave a Reply

Your email address will not be published.