Ik ben stoer!

Trainer voor de Strong Sister Run

“Zeg, Wieke. Als ik nou een leuk evenement weet en ik help je met de voorbereiding, wil jij dan updates geven op Facebook?” Ik deed net alsof ik erover nadacht, maar stiekem wist ik al wel wat mijn antwoord zou zijn: “Ok”.

En dus ga ik meedoen aan de Strong Sister Run volgend jaar september. Een paar dagen later tijdens een training vroeg Rose me of ik die updates wil schrijven voor Stoere Vrouwen Sporten. Het is dat ik lamme benen had van een paar keer de spoorbrug op rennen, maar ik stond intern toch even flink te springen. Ik ben een stoere vrouw!

Laat ik me even voorstellen. Ik ben Wieke, ik woon samen met mijn vriend in Deventer en ik ben 25 jaar. Ik roep al sinds ik het me kan herinneren dat hardlopen stom is en dat ik het nooit zou doen. En zie daar, in januari van dit jaar kocht ik een paar hardloopschoenen en heb ik een cursus gevolgd. Sindsdien vind ik het steeds leuker worden en ik merk dat ik er ook beter in word. Snel ben ik nog steeds niet, dat kunnen meerdere mensen beamen. Maar ik ben lekker buiten en ik geniet van elk loopje. In april 2017 hoop ik mee te doen aan de IJsselloop. Dat wordt dan mijn eerste hardloopevenement.

 

Strong Sister Run

Dit plan is ontstaan na afloop van de eerste Running Retreat van Stoere Vrouwen Sporten. Ik ben samen met ongeveer 20 vrouwen een heel weekend naar Nijverdal gegaan om gezellig samen te zijn en te genieten van onze gezamenlijke sport; hardlopen. Het was vooral leuk om te zien dat iedereen op zijn eigen tempo en niveau mee kon doen. Op zondag was ik nog even aan het wachten voordat ik naar het treinstation zou lopen. Op het moment dat ik weg zou gaan, vroeg de eigenaresse van de accommodatie waar ze me terug zou zien: een hardloopevenement, een mountainbikerit, een obstaclerun of op Facebook. Uiteindelijk kwamen we erop dat ik in maart mee heb gedaan aan de Strong Viking Run. Ik had de dag van mijn leven, maar op die obstakels was ik echt een lachertje. Ik kon er niets van! De conclusie van mijn verhaal was, dat ik een volgende keer echt goed wilde trainen voordat ik weer aan zoiets zou meedoen. En toen stelde Rose me dus ‘de vraag’ (Je weet wel, die van dat ‘leuke evenement’.).

 

De eerste update

Vanaf nu tot aan de Strong Sister Run neem ik jullie mee in mijn voorbereidingen. In de eerste twee weken na de Running Retreat kreeg ik van Rose een oefening voor mijn armen mee. Ik moest onder een klimrek/duikelstang gaan hangen en me dan optrekken. Zo vaak als ik kon. En dan telkens als ik weer ging hardlopen, zou ik me daarna twee keer vaker optrekken. Het kwam toevallig zo uit dat mijn eerste loopje na de retreat tijdens een training van Rose was. Aan het einde ervan zouden we de oefening doen. In de vaste overtuiging dat ik mezelf echt wel minimaal 15 keer kon optrekken, ging ik onder de duikelstang hangen. 1, yes, dit gaat goed. 2, pfoe, wel moeilijk zeg. 3, wat een stomme oefening! 4, dit lukt niet. 5, ok klaar, mijn armen vallen eraf.

Dat was dus wel even een tegenvaller. Van 15 naar 5 in een paar seconden, dat had ik niet verwacht. Maar goed, ik heb nog even voordat ik aan de start sta. En wat er die dag ook gebeurt; ik ben stoer!

No Comments Yet

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.