Kickboksen is de sport van Mieneke

kickboksen

“Wauw wat stoer!” “Met jou moet je geen ruzie krijgen!” “Lekker zeker om je af te reageren na een zware dag?” Maar Mieneke vindt zichzelf niet stoer, heeft een hekel aan ruzie en traint juist niet lekker als ze sores aan haar hoofd heeft. Kickboksen is pure liefde. Als klein meisje was deze vrouw al gefascineerd door de vechtsport en nu – na haar 40e – is kickboksen helemaal haar sport.

‘Wat vind je daar nou zo leuk aan?’ Nog zo’n standaardvraag. Ik heb geen idee. Want het is vaak helemaal niet leuk. De trainingen zijn super zwaar, je gaat tot het gaatje en verder. Medelijden kennen de trainers niet. Ik kom vaak onder de blauwe plekken thuis. Aan mijn conditie mankeert niets maar ik ben geen talent. Elke nieuwe techniek kost me moeite, het gaat niet vanzelf. Kan soms wel janken van frustratie.

 

Zo’n wedstrijd is doodeng

Mijn trainer zegt minimaal 1 keer per avond ‘Wat een rot sport hè? Jullie zijn gek dat jullie dit doen!’ En om zijn gelijk te bewijzen, moeten we dan 100 situps doen, of kikkeren, of lijntje tik. Of alle drie als ie in een goede bui is.

“Ga je een wedstrijd doen? Serieus? Spannend!” Spannend? Doodeng zul je bedoelen! Drie keer drie minuten hel. Ik word er weleens wakker van ’s nachts. Het is niet leuk, het is niet stoer, het is frustrerend en soms ronduit beangstigend.

 

>>”Alles staat zomers in het teken van wakeboarden”

Kickboksen is niet voor meisjes

Wat kickboksen ook is… het is een meisjesdroom. ’s Nachts samen met mijn vader boksen kijken. “Mag ik van dat stomme gym af en gaan boksen pap?” ”Dat is geen sport voor meisjes”, was steevast het antwoord. “Karate dan, of kickboksen ofzo?” Ik bleef volhouden. Mijn vader ook. “Dat is helemaal geen sport voor meisjes. Bovendien, die wereld is hartstikke louche en vol criminelen.” En daarmee was de kous af.

Het duurde tot mijn 40e eer ik voor het eerst een stoot tegen een bokszak gaf. Onbeholpen, geen bal verstand van techniek maar direct gegrepen. Ik was sterk, bleek een goeie linkerhoek te hebben dus in dat lesje stelde ik opeens iets voor. Dat was ook voor het eerst.

 

vrouw in ring voor kickboksenGrenzen verleggen en thuiskomen

Kickboksen is het verleggen van grenzen. Elke les opnieuw doe ik dingen waarvan ik nooit gedacht had dat ik het kon. Van een paardentrap tot worstelen tot een nieuweling helpen. Het is tot drie keer weg durven gaan bij een vertrouwde sportschool omdat je ergens anders meer kan leren. En het is thuiskomen wanneer je eindelijk je plekkie hebt gevonden.

Therapie is het ook. Nee, niet door mijn sores af te reageren want de keren dat ik dat deed, liep ik jankend de zaal uit. Het trainen voor mijn eerste wedstrijdje, een amateurgala waarvan de opbrengst naar de Alpe D’Huzes ging, bleek goed te zijn om af te rekenen met mijn niet zo gezellige jeugd. Na een heftige periode van rouw gaf het tweede gala me een doel om het trainen weer op te pakken.

 

>>Karin: extreme passie voor sport

Trots zijn op wat ik kan

Het gaf me de kracht voor mijzelf te kiezen, weg te gaan bij mijn toenmalige werkgever en sleurde me het weg van het randje van een burn out. Kickboksen is trots zijn op wat ik kan. Niet meer bang zijn wanneer mensen te dichtbij me komen. Het is zelfvertrouwen als het sparren goed gaat en nederig blijven omdat mijn dekking weer eens te laag was. De laatste herinnering aan mijn pa op zijn sterfbed, ook dat is kickboksen voor mij.

Een familie erbij ook, door het kickboksen. Trots zijn op blauwe plekken. De gedachte “als ik de pijn van een training kan doorstaan, kom ik hier ook wel doorheen”. Gieren van het lachen met een trainingsmaatje. Het is het vertrouwen dat m’n trainers in mijn kunnen hebben. En ook niet eeuwig analyseren maar gewoon doen.

Kickboksen is voor mij zoveel meer dan stoer, leuk of spannend. Het is simpelweg niet uit leggen.

 

Fit is the Shit – fitness t-shirt

No Comments Yet

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.