De eerste stappen, nadat ik een tijd niet mocht of kon sporten

Weer trainen en hardlopen opbouwen na een blessure is een kwestie van geduld en vertrouwen. Je weet dat je weer in vorm zult zijn, alleen moet je er de tijd voor nemen. Maar hoe begin je weer met sporten als je iets ernstigers hebt gehad? Marije kreeg van haar cardioloog toestemming om weer te sporten.

Bijna iedereen kent ze wel de eerste stappen na een blessure of ziekte. Voorzichtig weer vertrouwen krijgen in je lijf en zijn kunnen. Het hardlopen opbouwen. Zomer 2016 scheurde ik mijn enkelbanden tijdens een training voor een obstakelrun. Al tijdens de eerste 500 meter  verstapte ik mij op een boomwortel, scherpe pijn en nog zo’n 5km te gaan.

Eigenwijs als ik was deed ik de gehele training nog mee. Ik heb zelfs aan mijn enkels in een apenhang gehangen, eigenwijs en onwijs dom bleek achteraf. Het letsel was heftiger en mijn herstel duurde hierdoor echt langer. Van volledig actief naar opeens verplichte rust, van alles doen naar gerichte oefeningen.

 

Stapje voor stapje

Herstellen van een blessure is pittig. Het kost tijd, energie en frustratie. Toch gaf het mij ook inzichten over mezelf. In blessuretijd word je terug gegooid op de basis en je krijgt te maken met verplichte me-time. Frustraties, stress ervaren en juist niet kunnen sporten dat is een lastige combi kan ik je zeggen. Toch vond ik deze blessuretijd ook mooi. Ik vond het bizar om te merken dat mijn lijf zo goed en vlot herstelde. Dat ik van veel pijn en niks kunnen naar langzaam belasten ging en daarna zelfs weer op 1 been kon staan en op mijn tenen. Toen ik na een aantal weken op de loopband mocht wandelen in een flink tempo was ik echt blij. Twee weken later kon ik op diezelfde loopband zelfs hardlopen. Je kunt begrijpen dat ik glom van trots!

>>De mentale kant van een blessure

 

Hardlopen opbouwen

Toen kreeg ik groen licht en mocht ik mijn trainingen weer gaan oppakken. Oef best een spannend moment. Terug bij af zo voelde het maar toch verliep het opbouwen voorspoedig. Accepteren dat ik in had moeten leveren maar genieten van het feit dat ik weer mocht hardlopen. Tijdens de bootcamptrainingen in het bos was ik enorm gefocust op de oneffen ondergrond en ik vond dit een periode echt extra spannend. Toch ging ik de uitdaging niet uit de weg en deed het wel. Ik leerde weer op mijn lijf en met name mijn enkels te vertrouwen. (lees verder onder de afbeelding)

Opbouwen hardlopen

 

Nu is het anders

De afgelopen weken liep ik ook weer de eerste stappen. De eerste passen na maanden niet hardlopen. Die enkel was destijds onwijs frustrerend maar wel duidelijk. Nu heb ik te maken met een ander soort blessure namelijk het feit dat ik zonder aanwijsbare reden er spontaan bij kan gaan liggen. Grondinspectie zeg ik wel eens gekscherend maar de werkelijkheid is minder grappig. Flauwvallen is onhandig, gevaarlijk en ik voel me er enorm kwetsbaar door. Met een akkoord van mijn behandelaars en met een reveal implantaat in mijn borstkas die alles wat er gebeurd monitort wil ik toch weer gaan opbouwen. Ik wil mijn leven niet laten beheersen door het flauwvallen.

>>Weer die fitte sterke sportvrouw worden, dat is wat ik wil

 

Vertrouwen krijgen

Samen met Rose liep ik de allereerste meters weer. Mijn eerste meters na een lange weg achter mij. Allerlei emoties vlogen door mijn lijf en hoofd. Echt plaatsen kon ik ze niet maar ik accepteer ze maar voor wat ze zijn.  We wandelde en rende zo’n 3km en ondertussen probeerde we te praten… In een prachtig stadspark, met heerlijk zonnetje en bloeiende krokussen en sneeuwklokjes probeerde ik voorzichtig weer een beetje te vertrouwen. Vertrouwen in een lijf wat mij zo laat vallen, best lastig. Een proces wat waarschijnlijk nog wel even zou duren. Voorzichtig liep ik ook weer alleen terwijl mensen in mijn omgeving wisten dat ik weg was en welke route ik nam… Zekerheden inbouwen als die er eigenlijk net niet zijn. Heel voorzichtig het hardlopen weer opbouwen. (lees verder onder de afbeelding)

Meedoen aan Zandvoort Circuitrun

Zandvoort Circuitrun

Eigenlijk kwam dit event te vroeg. Net een beetje weer aan het opbouwen van het hardlopen en vertrouwen krijgen en dan al een event in je agenda hebben staan. Vijf kilometer waar ik mezelf toen het nog heeeeel ver weg leek al voor had ingeschreven. Samen met mijn zus als steun besluit ik toch te gaan lopen. Niet op tijd maar voor de ervaring en de overwinning van de periode die achter mij ligt vol onzekerheid. We liepen, we overwonnen en we huilde… Ik ben echt mega trots dat ik dit heb kunnen doen. De tijd? Ach die deed er niet toe want ik heb mijn angst overwonnen.

>>Lees ook: Hart- en vaatziekten bij sportieve, gezond levende vrouwen
No Comments Yet

Leave a Reply

Your email address will not be published.