Lekker met het gezin op wintersport

Wat worden we altijd blij van Marieke’s sportieve avonturen die ze beleeft met haar gezin. De ene keer spelend in het bos, dan weer als moeder langs het zwembad. Begin dit jaar ging ze met het gezin op wintersport. Voor haar twee koters de eerste keer, een hele belevenis.

Dit jaar ben ik sportief begonnen in de sneeuw, want we gingen een week met het gezin op wintersport in Oostenrijk. In de zomer ontstond het idee om met opa, oma, zwager en zijn gezin op skivakantie te gaan. Een groot chalet voor ons tienen was snel geboekt. En toen begon de voorpret. Voor het eerst gingen de kinderen skiën. Met beide kinderen ben ik bij Decathlon skikleding en helmpjes gaan kopen. Een leuk uitje waarin ze zich begonnen te realiseren wat er allemaal bij skiën komt kijken. En wat heb je inderdaad veel nodig voor deze sport!

lees ook: Hee Suus, hoe was je eerste wintersport?

 

Friet, worst en schansspringen

Na kerst begon het inpakken en op vrijdag stapten we in een auto vol met helmen, skischoenen, een snowboard, veel kleding, spelletjes en eten voor onderweg. We reden naar zuid Duitsland waar we een nachtje met z’n vieren in een hotel sliepen. Op zo’n gezellige familiekamer, met stapelbed naast het onze. Om in de stemming te komen aten we friet en worst en keken we naar het schansspringen. De kinderen hingen als aapjes aan het stapelbed.

De volgende dag waren we al vroeg in de middag in Bramberg, waar we snel de ski’s ophaalden. De kinderen wilden natuurlijk meteen proberen! In het dorp was een klein kinderweitje, zonder lift. Dus na elke afdeling zelf omhoog lopen met je ski’s. Maar na wat uitleg hadden ze het al aardig door.

lees ook: Leren skiën als je ouder bent

 

Aardig de berg af

Omdat het oud en nieuw was, konden de kinderen pas op dinsdag starten met skiles. We gingen dus zelf met ze naar boven waar we wat uitleg gaven en lekker gingen uitproberen op de blauwe pistes. We gingen een mooie piste af en de jongens kwamen aardig de berg af. Onderaan lag een mooi bergrestaurant, een beetje afgelegen. Daar hebben we heerlijk pauze gehouden met lokale gerechten zoals germknodel en kaiserschmarren. Vooral die laatste (soort stukjes pannenkoek) viel in de smaak. (lees verder onder afbeelding)

 

Op een gegeven moment was de jongste moe en ging ik met hem met de gondel weer naar beneden. Papa en de oudste dachten wel even helemaal naar beneden te skiën. Er is maar een dalafdaling in Bramberg, en dat is de rodelpiste. Dat is een bospad voor sleetjes, van maar liefst 14 kilometer lang. Tussendoor zitten stukjes rode piste, maar het meeste is een soort slingerend, smal bospaadje. Waar mensen op houten sleetjes met 40 kilometer per uur afstuiven. Niet makkelijk om te skiën dus daar.

lees ook: Langlaufen suf? Pure topsport!

 

Verhit en nat van de sneeuw

Ondertussen gingen wij onderaan in het dorp nog even skiën op het kinderweitje. Tot ik ineens een telefoontje kreeg: mijn oudste was kwijt. Keihard van die rodelbaan af geskied, papa kwijt. Hij kan nog niet zo goed remmen en sturen… Dus ik bleef daar onderaan wachten op hem. Intussen mijn zwager gevraagd of hij onderaan bij de lift wilde wachten of hij daar misschien uit kwam.

Meer dan een uur later begon het te schemeren, gingen de lichten aan van de rodelpiste. Die was namelijk tot tien uur ‘s avonds open en verlicht. Nog steeds was hij er niet. Inmiddels was de lift gesloten en konden we dus ook niet meer naar boven. Eindelijk kwam mijn stoere mannetje naar beneden! Helemaal verhit en nat van de sneeuw schoot hij naar beneden! Ik was boos en opgelucht tegelijk. Nu papa nog. Toen er een sirene klonk en een banaan naar beneden kwam kon ik wel huilen. Maar gelukkig lag papa daar niet in, dat heb ik met de jongste even gecheckt. En tien seconden later kwam hij ook aan. Gelukkig weer compleet! Snel naar het chalet, om bij te komen bij de open haard en familie.

 

Eerste skiles van de kinderen

Op dinsdag vertrokken we op tijd naar boven voor de eerst skiles van de kinderen. Boven aangekomen blies de wind keihard de sneeuw in je gezicht. Als je ook maar even je handschoenen uit deed, gelijk ijskoude vingers. Eerst nog even geschuild in het restaurant, maar toen moesten de kinderen er toch aan geloven. Wat voelde dat raar, om ze daar in de wind en kou te laten zwoegen, terwijl wij weer warm binnen gingen koffie drinken in het restaurant. Gelukkig hadden ze er veel lol in.

Na twee dagen waren ze al over naar een groep die de pistes af ging en skieden ze me al keihard voorbij. Na de lunch gingen we altijd samen skiën. Op donderdag was het echt weer zo’n koude, winderige dag. Zeer slecht zicht, veel sneeuw. De kinderen deden mee aan de race. Super trots was ik als moeder toen ze een medaille kregen ‘s middags, mijn oudste was zelfs tweede geworden van het groepje! (lees verder onder afbeelding)

 

 

Genieten in de zon

In de middag gingen we weer de berg op naar die ene mooie blauwe piste. Bovenaan was een heel stijl stukje. Daar stond ik, met een huilend kind op de piste. Uiteindelijk gingen we zijwaarts roetsjend naar beneden. En kwamen we heelhuids beneden. De laatste dag scheen de zon, dat was genieten! Die middag nogmaals naar die blauwe piste, en wat was het fijn! Ik denk dat we wel vijf keer de piste af zijn gesjeesd. Wat is het toch mooi als je je enthousiasme voor het skiën op je kinderen ziet over gaan!

Ik weet wel zeker dat er nog veel skivakanties gaan volgen en dat ik super trots ben als mijn kleine jongens straks beter skiën dan ik!

-Marieke-

No Comments Yet

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.