Ik heb nog maar één teen in het water, en er gaan al tientallen gedachten door mijn hoofd… Waarom? Waarom in hemelsnaam? Na de zoveelste poging zwemmen in een tè warm en tè vol zwembad (zelfs het buitenbad is warm en vol) ben ik mijzelf een uitdaging aangegaan. Winterzwemmen.

Ik zwom natuurlijk al in de IJssel, en door de mooie warme nazomer heb ik nog redelijk lang buiten gezwommen. De laatste keer was op één van de laatste mooie dagen èn het was donker. Heel bijzonder. Het water was zo rond de 20˚ en dat was natuurlijk hartstikke lekker.

Maar het water werd kouder, en dus ging ik weer terug naar het zwembad. Tijdens de baantjes die ik (probeerde) te zwemmen had ik al besloten. Òf deze winter gefrustreerd in het zwembad, òf blij in de IJssel. De IJssel werd het. Het groepje meiden waarmee ik zwem (open waterzwemmen doe je nooit alleen), zwemmen ook nog gewoon in de IJssel. En eigenlijk wilde ik ook wel heel graag. Maar ja, dat koude water … Ik had mijzelf na tientallen websites en blogs lezen en de ervaringen van mijn zwemmaatjes een heuse wetsuit aangeschaft zodat de kou een beetje mee zou vallen, en meldde bij de meiden dat ik mee ging zodra mijn pak binnen was.

Maar zo ongeduldig als ik ben, kon ik natuurlijk niet wachten totdat mijn pak er was. En dus ik ging mee zonder pak. Vol goede zin fietste ik naar ons zwemplekje aan de IJssel. De zon scheen volop, dus hoe koud kon het nou eigenlijk zijn…

Nou, da’s best wel koud kan ik je vertellen. In badpak in de zon was het best wel lekker, maar toen ik eenmaal één voet in het water had, was ik die zon in een klap vergeten. De meiden lagen al in het water en voordat ik er zelf erg in had nam ik een duik. Koppie onder ging ik, en toen ik weer boven kwam begon ik bijna te hyperventileren.

Oh hemel, wat was dat koud! (lees verder onder afbeelding)

winterzwemmen_2

Ik wist gelukkig rustig te blijven en had mijn ademhaling al snel onder controle. Maar daar werd het water natuurlijk niet warmer van. Zwemmen was het devies. Blijven zwemmen om het bloed te laten stromen en het enigszins wat behaaglijker te maken. De eerste minuut had ik het gevoel dat mijn handen en voeten zouden afsterven en voelde ik mijn bovenbenen ook niet meer.

Als dat ooit maar weer goed zou komen. Alle doemscenario’s passeerden de revue. Maar na een paar minuten werd de kou wat minder scherp en kon het genieten beginnen. Want dat is het echt. Ik zwom met mijn gezicht richting zon en het was heerlijk. Ik genoot met volle teugen. Al met al heb ik tussen de 15 en 20 minuten gezwommen, en dat is lang zat. Want het water was nog steeds koud.

Eenmaal aan de kant met warme kleren aan en een kopje thee voelde ik mij een potje stoer. Wachtend op wat komen zou (rillingen, koude handen en voeten) stapte ik op de fiets naar huis. Het was prachtig weer, dus de mensen keken wat raar op toen ik met dikke winterjas, muts en sjaal voorbij fietste, maar better safe than sorry.

Thuis lekker onder de douche en op twee koude kleine tenen na (die overigens zo weer warm waren) had ik echt nergens last van. Het leek wel of er een intern kacheltje was gaan branden. Ik was verkocht!

Mijn pak is ondertussen binnen en die heb ik natuurlijk meteen getest. Conclusie: ik zwem deze winter buiten. Laat de winter maar komen!

Oja, het water was 10˚.

monique rotteveel online shop

2 Comments
  1. Hi ik begrijp je helemaal, hoewel ik nog nooit in de winter buiten heb gezwommen. Maar zwem nu medio september nog steeds buiten, niet zo lang zo’n 20 minuten maar het is elke keer genieten. Ik herken me in jouw beschrijving, koud maar zo fijn om te doen, Tijdens en na afloop voel ik me steeds beter in mijn lijf zitten. Een hele snelle ontspanning dat is het voor mij.

    Ik kan het iedereen aanraden. Misschien ook zo’n pak aanschaffen… nu nog gewoon met zwemkleding alleen.

    Leuke site! Veel plezier met het zwemmen, en groetjes uit de bollenstreek.
    Monique

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.