Druk druk druk druk druk

Verhuisdozen inpakken, Tacx-training geven, bestellingen op de post, taartje voor Astrid en een cadeautje natuurlijk omdat ze jarig is. De hond moet nog uit (dat beest zit te piepen), met de bus naar het grofvuil, nieuwe verhuisdozen kopen, nog even kijken voor een stoel, trainen in het bos (want met een sportwebsite moet je zelf natuurlijk wel sporten), naar de garage, huur betalen (laatste keer want ik ga verhuizen), blogjes online, internet regelen voor in het nieuwe huis en niet te vergeten de brief sturen naar de oude huisbaas om mijn huur op te zeggen.

En dan gebeurt het. Astrid vraagt iets over de brievenbus die nog geleegd moet worden en ik schiet uit mijn slof. Niet zo’n beetje ook. Als een hysterische tante haal ik de brieven en gooi ze door de hele kamer heen. Kunnen mij die brieven verrotten. Ik ben er klaar mee! Alsof ik niets te doen heb! Ik moet namelijk nog verhuisdozen inpakken, Tacx-training geven, bestellingen op de post, taartje voor Astrid en een cadeautje natuurlijk omdat ze jarig is. De hond moet nog uit (dat beest zit te piepen), met de bus naar het grofvuil, nieuwe verhuisdozen kopen, nog even kijken voor een stoel, trainen in het bos (want met een sportwebsite moet je zelf natuurlijk wel sporten), naar de garage, huur betalen (laatste keer want ik ga verhuizen), blogjes online, internet regelen voor in het nieuwe huis en niet te vergeten de brief sturen naar de oude huisbaas om mijn huur op te zeggen. Dus ik heb geen TIJD VOOR DE BRIEVENBUS!

Astrid kijkt me sip aan. Naast haar zit de hond met eenzelfde blik ook naar me te kijken. Ik weet dat ik even mijn excuses moet aanbieden. Maar ik voel dat ik van binnen nog steeds op ontploffen sta.

Je begrijpt, het zijn gekke tijden voor mij. Ik heb het druk met mijn prachtige site en de leuke dingen die we daarvoor doen. Daarnaast heb ik al een paar weken niet kunnen sporten omdat ik zo’n last van mijn longen had. En ben ik vorige week door iemand van mijn fiets geslagen en gooide hij me daarna ook nog een keer op de grond. Tel daar de onrust van een verhuizing bovenop en ik ben een puinhoop.

Ik weet niet hoe dat bij jullie zit, maar ik ben geneigd om – als ik veel hooi op mijn vork heb – meer te gaan doen. Nog iets nieuws te bedenken, iets te optimaliseren of een nieuw iets aan te gaan. Mijn broer en moeder doen dat ook en ik vind hen heel vervelend als ze dat doen. Maar nog erger, ik weet dat ik ook zo vervelend kan zijn. Elk jaar, soms wel twee keer, heb ik een periode waarin ik dit doe, waarin ik heftig reageer en probeer om 584 en een half balletje in de lucht te houden. Mijn lichaam is dan gespannen, ik ga slechter slapen en terwijl ik wakker lig bedenk ik Nog Meer Nieuwe Dingen.

Het gekke is dat ik al heel lang weet dat ik dit doe. Zo ben ik, toen ik nog veel fietste, overtraind geraakt. Ik heb dit gedrag en herken het, maar meestal pas achteraf. Zoals vanmorgen toen ik na een stukje hardlopen eindelijk weer rust in me had. Toen de spanning uit mijn lijf was en ik me weer normaal voelde. Vandaag deed ik zoals meestal gewoon weer een ding tegelijk: verhuisdozen inpakken. Morgen ga ik werken en overmorgen ga ik lekker sporten.

Zo simpel werkt het beste voor mij.

Rose

Editor in chief en founder van Stoere Vrouwen Sporten. Rose schreef voor bladen als Fiets magazine, Grinta!, Fietssport en de Flair, Ze merkte dat ze het aanbod voor sportieve vrouwen wat matig vond. Meestal gaat dat over slank zijn en afvallen. Voor Rose is sport zoveel meer, dat ze besloot haar eigen magazine te beginnen. Online met de naam Stoere Vrouwen Sporten. Rose fietst, rent en traint momenteel voor de 100 meter sprint.

No Comments Yet

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.