Ik heb plannen…

Het is acht uur op oudjaarsavond. Terwijl iedereen die ik ken op feestjes of andere oudjaarsdingen is, ben ik thuis. In de keuken staat een stoofpotje op het vuur. Mijn hond snurkt en trekt zich weinig aan van het vuurwerk buiten. Ik doe niet aan oud en nieuw dit jaar. Ik ben niet bij Rhodé en haar lief en hang ook niet bij Astrid en haar vriendinnen. Kirsten zit op een yoga eiland en de andere stoere vrouwen doen ook hun eigen ding. Ik ga op tijd naar bed met een stevig stel oordoppen, want ik heb een ander plan…

Ik kan het niet vaak genoeg zeggen: sport is niet alleen goed voor je lijf, het is ook een prachtige metafoor voor het leven. En het leert me hoe ik leven kan. Door mezelf uit te dagen en steeds nieuwe dingen te proberen, loop ik steeds tegen ervaringen, beperkingen en lessen aan. Die neem ik met me mee, waardoor ik groei als mens.
Ik heb bergen op gefietst, wedstrijden gereden, blessures gehad en valpartijen meegemaakt. Ik ben gaan hardlopen en zwemmen. Ik deed zelfs een paar keer een triathlon. Ik ben ongekend fit geweest, maar heb ook luie tijden gehad.
In mijn sportleven had ik topjaren, maar ook de mindere. Het afgelopen jaar was een vreemde, niets liep hoe ik het me bedacht had. Dat maakte dat het ook extra leerzaam was. Ik wilde in het afgelopen jaar nog één keer er voor gaan. Een serieus, ogenschijnlijk onhaalbaar doel kiezen en er alles voor geven. En om die reden heb ik mijn hele sportleven omgegooid. Ik ben meer krachttraining gaan doen en ben gaan hardlopen op de baan. Ik nam mijn doel serieus en werkte er hard voor. Maar met hard werken alleen kwam ik er niet. Mijn lijf gaf aan helemaal niet op deze manier te willen sporten. Zodoende bracht ik meer tijd door bij de fysio dan in training. Zijn conclusie? Ik zat op de grens van mijn kunnen en helaas was de prestatie die ik op die grens kon leveren niet echt briljant.

Daarom ga ik het dit jaar anders aanpakken. In mijn sport, maar ook in mijn werk en natuurlijk privé. Ik heb mijn doel nog niet losgelaten en wil nog steeds kijken of ik sprinter kan worden, maar ik ga dat niet meer doen op dezelfde manier. Ik ga voor mijn sportieve jaar niet meer op de grens van mijn kunnen trainen, maar er net onder. Op die manier heb ik meer reserve voor die ene dag waarop ik wel alles geven wil.

En ik ga dit jaar alleen maar dat doe wat ik echt leuk vind. Dat houdt in trainen op de baan, een beetje zwemmen, wat longboarden en lekker fietsen. Vooral dat laatste, dat fietsen is belangrijk. Ik woon in zo’n mooie omgeving en heb zo’n gave fiets, dat ik daar in ieder geval twee keer per week gebruik van wil maken. Lekker rijden, draaien met die benen, door de bossen van Salland. Want als ik dat doe, dan word ik stil van binnen. Dan heb ik een grijns op mijn gezicht.

Ik wil in 2016 dat gaan doen wat me echt blij maakt, wat ervoor zorgt dat ik die grijns zo vaak mogelijk op mijn gezicht heb. In mijn sport, maar ook in mijn werk. Zelfs al houdt dat in dat ik net iets onder de grens van mijn kunnen presteer. Want net als bij sport, betekent dat ook in dat ik op het juiste moment kan pieken. Terwijl ik de rest van de tijd genoeg reserves heb om ook nog andere dingen te doen. Sporten, presteren, doelen halen en leven horen niet op het scherpst van de snede te worden gedaan. Net een beetje minder, geeft de tijd om te genieten. Om stil te staan om je heen te kijken en te genieten van wat je ziet.

Mijn besluit voor 2016 vind ik prachtig en liefdevol. Ik weet nog niet hoe ik dat allemaal precies aanpakken ga. Ik weet nog niet wat die perfecte balans voor mij nu is. Maar wel weet ik dat die balans mede bestaat door ontspanning, genieten, stilte en plezier. Vrienden, samenzijn, maar ook vaak genoeg alleen. Avontuur op pad, nieuwe dingen proberen en doorzetten in de dingen die ik al doe.

Ik zal er het komende jaar vast wel vaker over bloggen, maar deze oudjaarsavond ga ik op tijd naar bed. Ik ga slapen. Uren voordat het twaalf uur is. Want mijn wekker gaat op 1 januari héél vroeg af. Waarom? Dat ga ik jullie in de loop van 1 januari wel laten zien.

Hebben jullie eigenlijk nog doelen of plannen voor 2016?

xox Rose

Rose

Editor in chief en founder van Stoere Vrouwen Sporten. Rose schreef voor bladen als Fiets magazine, Grinta!, Fietssport en de Flair, Ze merkte dat ze het aanbod voor sportieve vrouwen wat matig vond. Meestal gaat dat over slank zijn en afvallen. Voor Rose is sport zoveel meer, dat ze besloot haar eigen magazine te beginnen. Online met de naam Stoere Vrouwen Sporten. Rose fietst, rent en traint momenteel voor de 100 meter sprint.

2 Comments
  1. Yes! Mijn doel voor komend jaar: fitter worden en gezonder, maar lekker, eten. Om een stok achter de deur te hebben, ben ik een blog begonnen om mijn ervaringen en belevenissen te delen. Succes met je doelen voor het nieuwe jaar!

  2. Ik heb mezelf een paar doelen gesteld. Sneller worden op de 5 en 10 kilometer, en in oktober mijn eerste halve marathon uitlopen. Lekker het hele jaar de tijd om me goed voor te bereiden, ik heb nog steeds iets overgewicht en ben blessuregevoelig dus ik pak het voorzichtig aan. Maar ik ga de goede kant op en die halve gá ik lopen!

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.