Sporten en snot schieten, allebei vergt training

Leoni wil leren sporten en snot schieten

Er is iets eigenaardigs, iets waar we maar niet onderuit kunnen komen. Het is niet heel smakelijk maar we moeten het toch maar weer eens bespreken: sporten en snot. Die twee kunnen niet zonder elkaar! 

De kunst is om op een zorgvuldige wijze je snot te schieten. Nog nooit gedaan? Let op! Dit doe je door met je ene vinger je neusgat te sluiten. Vervolgens moet je zoveel kracht zetten, dat je andere neusgat zich ledigt met overtollig snot. En dan wel op zo’n manier dat niet je hoofd eronder zit, maar het ‘gewoon netjes’ in de berm belandt.

 

Aan je mouw smeren

Klinkt simpel toch? Nou, ik kan het dus niet. Dus ik haal het op. Of, als er toch niemand kijkt, laat ik het lopen en smeer ik het aan mijn mouw. Snot is vies. Je doet er alleen zo weinig aan. Sporten en snot is net zo logisch als sporten en zweten. Al die lichaamseigen sappen stromen er gewoon uit!

Mijn vriend is de über snotschieter. Als je met hem aan het fietsen bent, dan kan hij dit als een prof. Behendig schiet hij links en rechts leeg. Meestal fiets ik achter hem, en dan is het een grote uitdaging om niet geraakt te worden. Wat zijn record is, weet ik niet. Maar meestal lukt het hem om het in de berm te plaatsen. Ik ben ook weleens geraakt, omdat hij vermoedde dat ik aan de andere kant zat. Eigen schuld dikke snotbult.

 

Zweten, sporten en snot

Hij kan het ook tijdens het hardlopen, maar dan minder goed. Meestal hoor ik hem dan pruttelen en boeren als we samen lopen. Snot schieten doet ie dan een stuk minder. Er schijnt een link te liggen tussen de mate van zweet en snot. Dat maakt het een niveautje moeilijker. Je moet er dan rekening mee houden dat je vingers weg kunnen glijden door het zweet. De oplossing van mijn vriend is om het dan maar gewoon in zijn baard te laten lopen, het is toch al een natte, gladde bende.

Ik wil het ook zo graag kunnen. Dus soms probeer ik het. Meestal resulteert het in een gezicht vol met snot, wat ik vervolgens toch weer aan mijn mouw af moet smeren. Ik besloot vriend en zijn vriend te bevragen over hoe zij bekwaam zijn geworden in dit bekende sportfenomeen. Ze antwoordden: “Dat kun je toch gewoon?”

 

Snot schieten moet je trainen

Na enig doorvragen kwam er een analyse. Het is een kwestie van trainen. Net als alles wat je wilt leren. “Poep ophouden kon je toch ook niet in één keer?”, zei de ene. De andere is nu zo behendig dat hij het zelfs op de ijsbaan, zonder zijn handen te gebruiken, het gepast met zijn hoofd tussen zijn benen op het ijs kan laten glijden.

Als jonge jongens leerden zij op de racefiets vooral hoe je met je handen los van het stuur en je armen recht langs je oren door kunt fietsen, voor het geval je zou winnen. Snotschieten kwam er gewoon bij. De basis is gericht op het observeren van je grote snotschiethelden. Arjen Robben en Rintje Ritsma schijnen er behoorlijk behendig in te zijn.

 

Met overtuiging schieten

Daarnaast is de wens de vader van de gedachte: “Als je het echt wilt, dan moet je er ook met volle overtuiging voor gaan.” Eén van de dingen waar het bij mij waarschijnlijk al misgaat. Ik wil wel, maar schiet dan net met te weinig overtuiging. Je moet rekening houden met de windrichting, je nek licht uitrekken naar de juiste kant en een focuspunt kiezen welke over je schouder heen gaat. “Je kunt tenslotte ook niet tegen de wind in plassen”, zo luidde hun antwoord. Daar hebben vrouwen dan weer iets minder mee, neem ik me zo aan, maar goed. De logica is te volgen.

Naast behendigheid (hoe groter de neus, hoe meer vingers je gebruikt om het gat te sluiten), is het ook van belang om kracht te hebben. Als je het doet, haal dan eerst diep adem en geef alles wat je hebt. Eén van de heren gaf nog aan dat een beetje verkouden zijn toch ook wel lekker is. “Dan is het snot wat steviger en kun je wat makkelijker schieten.”

 

Conclusie

Snot schieten is een sport op zich. Dat je moet leren door te oefenen, door trial en error. Om uiteindelijk succes te boeken. Net als alle andere dingen in het leven dus. Ik ga de uitdaging aan, jij ook?

Leoni

 

Onze Rose verdiepte zich ook al eens in het actieve neusslijmvlies dat die vervelende loopneus tijdens het sporten veroorzaakt.

En als je toch lekker aan het lezen bent, probeer dan ook deze blogs eens:

Eiwitten, gebruik jij ze eigenlijk wel goed?

Even niet kunnen sporten? Ga wandelen!

Wat is eigenlijk het effect van de kou op je spieren?

No Comments Yet

Leave a Reply

Your email address will not be published.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.