Sportrustend het nieuwe jaar in

Na het succesvolle Sportrusten traject van onze Myra, besloot ook Martine dit schema te gebruiken. Haar doel: een 10 kilometer loop. In december is ze al begonnen. Na een paar weken is Martine al razend enthousiast. Zelfs op nieuwjaarsdag rende ze fris en fruitig jaar rondje.

Een goed begin is het halve werk, dus wilde ik op 1 januari meteen goed van start gaan met mijn sportieve jaar. In december was ik al begonnen met een Sportrusten Schema voor 10 K. Een van de kenmerken is dat je in elke 4e week één van de trainingen 5 K voluit gaat. Met een beetje smokkelen kwam het zo uit dat ik die training kon laten samenvallen met de virtuele hardloopwedstrijd: de Hangover run op, jawel, de eerste dag van het nieuwe jaar.

Wie verzint dat nou, op Nieuwjaarsdag een wedstrijd of een training voluit gaan? Na een nacht die per definitie te kort is, waarbij het wijntje en de bubbels nét even lekkerder smaken. Oftewel, niet echt de ideale omstandigheden. Maar goed, ik heb het gedaan en het viel me niet tegen. 5 K in 29.49, dat is sneller dan ik had verwacht. Vanaf nu moet ik mijn tempotrainingen gaan lopen in 5.57 min/km. Best pittig dus.

Dat valt me na een aantal weken sowieso op, hoewel het Sportrusten heet, is het een behoorlijk pittig schema. Niet zo zeer qua afstanden, want die vallen reuze mee. De intensiteit is heftig. In het 10K-schema staan drie trainingen per week op het programma. Een daarvan is de rustige en niet al te lange training, ‘vogels kijken’ noemen ze dat. Lekker rustig, niet letten op snelheid of hartslag maar alleen op het langer uitademen dan inademen.

De tweede training is meteen de langste afstand en die moet op het beoogde wedstrijd-tempo. Dat tempo wordt bepaald door die 5 K voluit elke vierde week. Pfff, dat is dus best snel én elke week weer.

De derde en laatste training is ook altijd de kortste qua afstand, en die gaat op hartslag/tempo zone D3. Om daar aan te komen, moet ik ook behoorlijk snel gaan. Meestal vervang ik deze door de intervaltraining van mijn loopgroep, niet dat het daar makkelijker van wordt. Zeker niet…

Half januari deed ik mee aan de Vondelparkloop. Drie rondes door het park, in totaal 10 kilometer. Het is koud maar zonnig, heerlijk loopweer. Ik ben benieuwd hoe het gaat, mijn laatste ‘officiële’ 10 kilometer was vorig jaar in maart. Ik stond niet aan de start met een heel hard doel of een gehoopte eindtijd, maar onder het uur lopen zou wel fijn zijn. (vorig jaar liep ik hier nog 59.22).

Het was al gezellig druk in het Vondelpark: de ochtenddeelnemers hadden hun rondes er al op zitten en de middaglopers waren inmiddels met hun voorbereiding begonnen. Het was echt fijn in de zon! Hier en daar zag ik nog wel wat ijs op het parcours, uitkijken voor gladde stukken dus.

Ik startte net achter de pacers van 55 minuten, voor mij echt te snel. Achter me stonden de 60 minuten pacers, die moest ik voor blijven. Zelf ging ik (te) snel ervandoor, maar het ging lekker en gemakkelijk. Ook na 3 en zelfs na 6 kilometer ligt mijn tempo ruim onder de 6 min/km. Ik durfde nog niet over een eindtijd na te denken. Lukte ook niet: rekenen en hardlopen is een onmogelijke combinatie.

Ook na 7 kilometer voelde ik me niet moe, 5.50 las ik op m’n horloge. Rond de 8 kilometer schrok ik toch. Achter me een groep lopers en in m’n ooghoeken zag ik een gele ballon. Was ik dan toch zo stilgevallen? Al snel werd me duidelijk dat het tempo voor me hoog lag. De groep achter mij hield ik ook achter me.

Met nog zo’n 500 meter te gaan, kon ik ook nog versnellen. Bizar! Onder het viaduct door, nog een paar meter en dan de finish… Over de matten, horloge uitzetten, medaille in ontvangst nemen en kijken…. 58.33 yeah dat is veel sneller dan ik had durven denken en hopen.

De kop erwtensoep na afloop smaakte vele malen beter dan zo’n te koud bekertje water of een sportdrank! Later ook nog een lekkere pannenkoek gescoord met m’n loopmaatje. Wat was het genieten zeg. M’n tijd bleek slechts drie seconden boven mijn PR, mooie start van het jaar dus.

Als dit het resultaat is van elke week op wedstrijdtempo lopen, dan ben ik vanaf nu definitief voorstander. Pittig is het, maar het resultaat mag er zijn. De eerste weken van het jaar heb ik in ieder geval ervaren hoe het voelt om langere tijd het tempo vast te houden. En het voelt al een stuk minder oncomfortabel.

Een wedstrijd is te weinig om al conclusies te trekken. De volgende officiële loop is half maart. Tussentijds ook nog een 5 kilometer voluit. Eerst maar weer zien wat dat gaat opleveren.

X
Martine

2 Comments

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.