Wieke maakt de balans op

Trainer voor de Strong Sister Run

Onze Wieke doet mee aan de Strong Sister Run. Afgelopen oktober had ze nog bijna een jaar. In januari was het ook nog zover weg. En nu? Nu heeft ze minder dan twee weken tot De Grote Dag. Vertel eens Wieke, hoe is het ermee?

Weten jullie nog, mijn wensenlijstje voor dit jaar? “Ik doe tot en met september alleen maar aan hardlopen en krachttraining, daarna mag ik andere dingen doen.” Nou, ben ik even vreemd gegaan! Ik heb qua sporten een heel divers jaar gehad waarin ik allerlei dingen heb geprobeerd.

Ik heb voor de tweede keer in mijn leven getennist, wat bijna net zo net zo goed ging als de eerste keer. Slecht dus, haha. Ook heb ik kennis gemaakt met jeu de boules, boogschieten en suppen. Tussendoor ook nog een bedrijfsvolleybaltoernooi. En niet te vergeten een workshop speerwerpen, hoogspringen en sprinten (zo gaaf!).

Om het af te maken heb ik ook nog een fitnesshoepel gekocht voor de avonden waarop het al te donker is om nog naar buiten te gaan.

Natuurlijk heb ik ook netjes getraind voor de Strong Sister Run. Ik heb twaalf weken lang bootcamplessen gehad en ik heb zo af en toe hardgelopen.

 

Wat kan ik allemaal niet?

Zoals jullie hierboven kunnen lezen, heb ik veel gesport dit jaar. Maar om het nou echt een goede training te noemen? Mwoah…

Ik kan dus ook nog een aantal dingen niet die ik wel graag had willen kunnen op dit moment. Zo houd ik het bijvoorbeeld nog steeds geen 7 kilometer achter elkaar vol met hardlopen.

Ook kan ik nog steeds niet meer dan vier ‘echte’ push ups. Je weet wel, die op je tenen. Mezelf optrekken is ook erg lachwekkend om te zien. Ik hang met gestrekte armen aan de deurpost een beetje met mijn benen te spartelen en gekke bekken te trekken. Dus met die gespierde armen valt het wel mee, om het zacht uit te drukken.

 

Wat kan ik allemaal wel?

Pfoe hé. Nog maar twee weken de tijd en je kunt dat allemaal niet? Zal wel een kleine ramp worden op 2 september, of niet? Dit soort gedachten komen echt wel eens bij me op. Ik ging voor een doel, maar ik trainde er niet echt voor. Hoe kan ik het doel dan nog halen?

Daarna ging ik eens nadenken wat ik allemaal wel kan en daar werd ik toch wel weer blij van. Ik ben namelijk best behendig en lenig. Klimobstakels gaan me dus waarschijnlijk wel goed af. Daarnaast kan ik toch al ruim 3 kilometer op een behoorlijk leuk tempo hardlopen. Dan moeten die kleine stukken tussen de obstakels ook wel lukken.

Zeker twintig sissy push ups (op je knieën) zijn ook geen probleem meer. Dat zijn er dus ruim 19 meer dan in oktober vorig jaar. En van een hele goede trainster (Rose Mentink, zegt jullie vast wel iets) geleerd hoe ik goed een bult op kan rennen. Daar ga ik bij één obstakel wat aan hebben.

Mijn grootste talent? Dat ik mezelf niet al te serieus neem. Ik weet zelf heus wel dat ik geen toptijd neer ga zetten. En dat ik niet als een volbloed paard over de hindernissen spring. Naar alle waarschijnlijkheid lijk ik eerder op een veulen dat zijn eerste stappen zet na de geboorte.

Mijn doel voor de Strong Sister Run was om beter getraind aan de start te staan dan bij de Strong Viking, en dat doel dat is zeker gelukt. Niet zo getraind als ik wilde, maar ach. Ik ga sowieso lol hebben!

No Comments Yet

Leave a Reply

Your email address will not be published.