Zo moeder, zo dochter?

Voor Leine is sporten net zo logisch als eten en slapen. Je zou verwachten dat het dan ook geen probleem moet zijn om haar passie over te brengen op haar drie kinderen. Maar wat nou als eentje toch liever lui dan moe is? Het dilemma van een sportieve moeder…

Wij zijn een actief gezin. In ieder geval, dat wordt me vaak gezegd. Ik vind het zelf namelijk wel meevallen. Ik moet heel eerlijk toegeven dat ik het wel een beetje push, dat sporten. Nouja, niet voor mijn jongste, die gaat het liefst iedere dag. En mijn oudste gaat ook wel graag. Maar bij mijn middelste komt het wat minder uit haarzelf.

>>Lees ook: Je voorbeeldfunctie als moeder

 

Liever op de bank met een boek

Ik vind het lastig, want zou het liefste willen dat het wel uit zichzelf kwam. Maar mijn meisje zit net zo lief, misschien nog liever, op de bank met een boek. Naar buiten krijg ik haar ook al met moeite. Daarom doe ik zoveel met ze, dan zijn ze er in ieder geval lekker uit.

Toch vraag ik me wel eens af of ik er goed aan doe om haar steeds weer over te halen om te gaan. Als ze er eenmaal is doet ze trouwens wel mee hoor, maar het ernaartoe gaan gaat gewoon niet van harte. Ik ben bang dat ze lui wordt. Inactief. Teveel in haar hoofd gaat zitten.

>>Lees ook: Sportende moeder, ik moet je iets vertellen over jou en je kind

 

Reflecteren op mijn kinderen

Ik heb zelf het sporten zó nodig om gezond te blijven, vooral geestelijk. Maar heb ik het wel juist als ik er vanuit ga dat dit ook voor mijn dochter geldt… Komt dat sporten vanzelf wel en is het helemaal niet erg als ze er zelf voor kiest om niet te sporten…

Het is een valkuil. Al snel heb ik de neiging mijn gevoelens en ideeën over sporten te reflecteren op mijn kinderen. Ik vind het belangrijk, dus is het belangrijk voor mijn kinderen. Geef ik ze hierin slechts mijn normen en waarden mee, of dring ik ze iets op wat uiteindelijk alleen maar averechts zal werken. Hoe trigger je die intrensieke motivatie.

Eigenlijk weet ik het antwoord wel.

>>Lees ook: Hardlopen met kinderen doe je zo

 

Een duwtje de goeie kant op

Door voor te leven, mee te leven en te stimuleren. En ook door ze de vrijheid te geven dat te doen wat hen blij en gelukkig maakt. Maar ook door ze af en toe een duwtje te geven. De goede kant op. Oké, ik geef het toe, dus af en toe ook mijn kant op.

We maken het zo leuk mogelijk. Doen het samen. En hopelijk komt dan uiteindelijk die vanzelfsprekendheid dat sport en bewegen een onderdeel is van een gezond en gelukkig leven. Zoals leuk werk, tandenpoetsen, vrienden en gezond eten dat zijn.

En wie weet hoor ik mijn dochter op een dag tegen me zeggen: “ik kom straks wel naar je toe, maar ga wel eerst even sporten hoor!”

-Leine-

Dames hardloopshirt Blue Motion

1 Comment
  1. ik wou dat mijn ouders iets meer zo als jou waren geweest. Ik heb altijd muziek gemaakt en er naast een andere hooby (voornameljk scouting) en nu denk ik, had ik als kind ook maar lekker gesport. Al was het gewoon een keer in de week volleybal of tennis. Gewoon lekker sportief bezig.

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.