De Zugspits Ultra Trailrun, highway to hell??

voorbereiden op een trailrun in de bergen

Onze stoere trailrunner Ingrid begon voor ons te bloggen toen ze haar geheime missie op facebook zette. “Ik ga het gewoon doen“, schreef ze. Maandenlang heeft ze zich voorbereid en zaterdag is het dan zover, de Zugspits Ultra Trailrun! Super veel succes Ingrid!

Nog 10 dagen tot aan de start van de trailrun waar ik al ruim driekwart jaar voor aan het trainen ben. De spanning neemt toe alsmede de vertwijfeling. Had ik niet meer dit, had ik niet meer dat….? Heb ik wel genoeg getraind, moet ik nu niet nog even wat doen? Het besef is er dat er niks meer aan te doen is, niet nu. Alles is gedaan, nu rest alleen nog rust. Heel blijven tot aan de start, geen gekke dingen meer doen.

Zaterdag 17 juni om 7.15 uur dus de start van de Zugspits Ultra Trailrun. Uit de filmpjes op YouTube maak ik op dat we vertrekken achter de fanfare. Een rustige start. (lees verder onder het filmpje)

Ik kijk ook nog even het filmpje terug, van 2 jaar geleden, van de Base Trail XL. In de stromende regen toen. Nu het stuk waar ik in het donker zal lopen, de laatste 40 km van de race.

 

Stress, twijfels en opladen

101,6 km trailrunnen dat is de Zugspits Ultra Trailrun. Niet een afstand die ik al beheers en waar ik me comfortabel bij voel. Tijdens Pinksteren heb ik de tijd genomen om een raceplan op te stellen. Hoe snel hoop ik te lopen, hoe snel moet ik lopen? Hoeveel tijd denk ik nodig te hebben bij de waterposten? Hoeveel voeding moet ik mee nemen?

De eerste stapeltjes spullen liggen klaar op de slaapkamer. De voeding is geteld en voorzien van mijn startnummer.  Last minute twijfels over mijn rugzak. “Zal ik toch niet die andere meenemen??? De oude vertrouwde? Maar er moet zoveel mee! En je hebt met die nieuwe geoefend!”. Allemaal stemmetjes in mijn hoofd die zorgen voor spanning en een beetje stress.

De komende dagen verzorg ik nog een paar trainingen voor mijn loopgroepen. Wat let me om die rugzak eens helemaal vol te stouwen met alle verplichte items?! Niks, ik ga het gewoon doen. Om de laatste twijfels weg te nemen. En dan beslis ik. Zoals de Rijdende Rechter ook zegt: “dit is mijn beslissing, hier moet u het mee doen”.

Zie ik er met al mijn twijfels en spanning tegen op? Nee, dat niet. Eigenlijk zou ik nu graag van start gaan. Dit hoort er allemaal een beetje bij. Het opladen voor een wedstrijd. Het wordt mooi, het wordt prachtig, het wordt zwaar, het wordt afzien. Ik ga me terugtrekken in mijn bubbel en me voorbereiden op de voor mij zwaarste race ooit. Focus op de race. Straks, galmend uit de speakers bij de start, ACDC’s Highway to Hell. Met gevoel voor humor.

 

Monique Rotteveel Activewear – Purple Paradise – hardloopshort

No Comments Yet

Leave a Reply

Your email address will not be published.