Mijn gevecht – het verhaal van Thomas Dekker

Mijn gevecht. Het verhaal van wielrenner Thomas Dekker, opgetekend door Thijs Zonneveld

Wachtend op de trein begon ik in het boek. En ik kon het niet meer weg leggen. Niet in de trein, niet thuis en niet bij de Bagels & Beans waar we koffie gingen drinken. In één ruk heb ik het boek uitgelezen. Mijn gevecht van Thomas Dekker.

Thomas Dekker – van jonge wielrenner tot dopingzondaar

Mijn gevecht vertelt het verhaal over de wielercarrière van Thomas Dekker. Van de kleine Thomas die z’n eerste racefiets krijgt en met z’n ouders het hele land afreist om aan koersjes mee te doen. Naar de Thomas die als tiener de Rabobank ploeg binnen rolt en steeds beter gaat fietsen. Naar de Thomas die met de allerbesten mee komt en vaak wint. Naar de Thomas die er ineens door die allerbesten afgefietst wordt en voor zichzelf geen andere keus ziet dan doping te gebruiken.

Hij verlegt grens na grens. Niet alleen wat betreft doping. Ook met vrouwen, drank, auto’s en geld kent hij geen maat meer. En wordt daarbij door ploeggenoten als Michael Boogerd en Steven de Jongh, door  ploegartsen, ploegleiding en zaakwaarnemers geen strobreed in de weg gelegd. In tegendeel zelfs. Het maakt dat Thomas zich onoverwinnelijk voelt. Tot daar de onvermijdelijke schorsing komt.

Astrid leest Mijn Gevecht. Het verhaal over wielrenner Thomas Dekker

In één adem uitgelezen

Zelf heb ik het boek in één adem uitgelezen. Omdat je meegenomen wordt in de liefde van een jonge renner voor z’n sport. En z’n rauwe randje. Een jongen die op z’n 20e al 8 ton salaris krijgt en zich geen andere optie weet dan doping. Zichzelf verliest in de waarheid, als grens na grens voorbijgegaan wordt. Het zo voorstelbare verhaal dat net zo goed een popidool of modellen-icoon had kunnen betreffen.

En in het daglicht van de documentaires over Michael Rasmussen, Lance Armstrong en het verhaal van Bryan Fogel die in het dopingschandaal rondom de arts Rodchenkov terecht komt… Dan denk ik dat dit boek een veel eerlijkere inkijk biedt in dat deel van de wielersport dat we liever eigenlijk niet zagen. Nu de grote vraag of het wielrennen zich op dit vlak écht verbeterd heeft

Ook lezen?

Ga jij ‘m kopen? Bestel je hem dan via Bol.com? Dan gaat een klein percentage naar Stoere Vrouwen Sporten. Hoe dat precies werkt, lees je hier.

Je kunt ook lid worden van onze Stoere Vrouwen Fietsen facebookgroep. Wij kregen het boek namelijk van onze buurman met de voetnoot: “alleen als jullie hem ook doorgeven”. Dat gaan we dus doen, en waar beter dan bij deze enthousiaste fietsvrouwen.

Ook een aanrader is het boek de Velominati, waarin eigenlijk bloedserieus de regels voor het leven als wielrenner uitgelegd worden. Wij lezen het met een korreltje zout, en dan is het een hilarisch boek. En mocht je meer van kookboeken houden… Ken je het boek de Culinaire Tour al?

Zachtroze trui met fiets

 

Astrid Geerts

"Ik sport om mijn hoofd leeg te maken, maar toch ook echt wel om de uitdaging. Ik vind het gezellig en geniet van het buiten zijn. Mij zul je niet zo snel in een sportschool zien. Liever zit ik op mijn mountainbike onder het dak van bladeren in het bos." Astrid | Nerd | Wiskundige | Mountainbiker | Fietsvrouw |Waaghals

No Comments Yet

Leave a Reply

Your email address will not be published.