Je hebt Maryvonne’s foto’s van haar spacehelm vast al wel voorbij zien komen. Het is haar nieuwe triathlon helm, eentje die er uit ziet als een eitje maar er wel voor zorgt dat ze net even wat sneller wordt. Hoe dat zit en of het een fijne helm is, vertelt ze zelf even.

Een technisch ingewikkeld verhaal, dat gaat dit blog worden. Want helmen, fietshelmen heb je in alle soorten en maten. Vroeger had je van die knullige die gemaakt waren van leren bandjes, daarna kwamen er grotere plastic helmen met een soort piepschuim er in. Tegenwoordig zijn helmen mooier, lichter en gemaakt voor specifieke doeleinden. Een lichte om mee te klimmen bijvoorbeeld.

De helm waar ik nu mee fiets is een tijdrithelm en echt gemaakt voor de ervaren wielrenner of triatleet. Voor beginnende triatleten, zoals veel van de lezeressen die dit weekend met de Vrouwentriathlon meededen, is deze helm wat overdreven. Als je net begint met triathlon gaat het er vooral om dat je een helm hebt en deze goed op je hoofd zet. Niet achterste voren bijvoorbeeld, want ja, echt…dat gebeurt!

 

Aerodynamica

Deze helm is een snelle helm, een aerodynamische die ervoor zorgt dat je net even wat minder luchtweerstand hebt. Hierdoor kost het minder kracht hard te fietsen en heb je die kracht over om langer door te gaan. Dat is wel zo handig voor mij, want ik doe aan lange afstand triatlon. Dat betekent lang op de fiets zitten. Bij een hele triathlon is het fietsgedeelte wel 180 km lang.

Er zijn voor tijdrijden verschillende aerodynamische helmen. De bekendste zie je al jaren in de Tour, dat zijn van die punthelmen. Druppelhelmen worden ze ook wel genoemd. Die helmen zijn zeker snel, maar voor mijn triathlons niet zo handig. Met zo’n helm zou ik namelijk precies in de goede houding moeten zitten om met meeste aerodynamische voordeel te krijgen en dat is erg vermoeiend om zoveel kilometers vol te houden. Ook is zo’n punthelm vaak erg warm omdat ze helemaal dicht zijn. Voor een wereldrecord tijdrijden zijn bovenstaande dingen niet zo’n punt. Dat is kort en snel en draait het om zo aerodynamisch op de fiets zitten.

Ik wil – als gemiddelde recreant – het beste van allebei: aerodynamisch voordeel en niet te warm op mijn hoofd. En natuurlijk comfort. De helm zit wel zo’n zes uur op mijn hoofd. En dat eitje wat ik nu op mijn hoofd heb, de casco helm, heeft dat allemaal.

 

Koel hoofd

Ik had ze al vaak gezien; de helmen van Casco. Met een vizier op de voorkant eraan vast. Aanvankelijk vond ik de helm er veel te futuristisch uitzien. Op de expo van de Challenge Roth kwam ik ze weer tegen en probeerde er even eentje uit. Ik vond direct dat de helm lekker zat. Maar ja…iets nieuws proberen in een wedstrijd is geen goed idee. Dus ik heb de helm even laten liggen en me voorgenomen hem in Nederland pas te testen.

Zo gezegd zo gedaan. Drie weken terug werd de SPEEDairo fietshelm op mijn werk afgeleverd. Ik ben eerst gaan kijken naar de technische specificaties. Er is goed nagedacht over de aerodynamica in combinatie met ventilatie voor deze helm. Dat is belangrijk voor de lange triathlonwedstrijden die ik doe. Aan de binnenkant van de helm zit een netje waardoor de helm contactloos op mijn hoofd zit. Dit is fijn voor als het warm is, want er kan nu constant lucht langs mijn hoofd stromen.

 

Weer of geen weer

Het SPEEDmask vizier heeft een groot zichtveld en kleurt mee aan de zon. Is er veel zon, dan wordt het vizier donker. Is er weinig zon, dan wordt het vizier lichter; daar merken je ogen niks van. Zo automatisch gaat dat. Erg prettig. Bij erge regenval kun je het vizier heel makkelijk omhoog schuiven. Bij een paar druppels kun je het vizier naar beneden laten. De druppels drogen snel op en niet meer storend zichtbaar op het vizier.
Ik heb de helm onder diverse omstandigheden getest. Waar ik bij mijn punthelm nog wel eens last heb van zijwind als het hard waait, was dat nu niet het geval. Tijdens een vier uur durende fietstocht met zo’n 30 graden kreeg ik geen warm hoofd. Wel is het even goed mikken om water op je hoofd te krijgen. Door de dubbele schaal (voor extra valbescherming) liep het water de eerste paar keren direct via mijn voorhoofd, langs het vizier weer de helm uit. Als ik het water via de achterkant er in spuit, dan komt het wel op mijn hoofd terecht en koelt het lekker af.

 

Een gaaf gevoel

Aerodynamica, daar draait het om. Deze helm is natuurlijk geen druppelhelm, toch heeft hij effect. Om zo gestroomlijnd mogelijk te blijven zijn er een soort spoilers aan de achterzijde van de helm gemaakt. Hierdoor wordt het aerodynamische druppelvorm effect nagebootst en wordt de luchtstroom aan de houding van mij aangepast. Het klinkt raar, maar tijdens het fietsen heb ik dit ook gevoeld. Ik had een paar keer het idee dat er een auto achter mij reed, maar dat was dan de lucht die blijkbaar gestroomlijnd over de helm en mijn rug gaat.

Enig puntje van aandacht is mijn haar. Waar de Lazer helm aan de achterzijde een uitsparing heeft voor een staartje in het midden heeft deze helm dat niet. Omdat de helm zo goed passend om mijn hoofd zit, kan ik ook geen speldjes in doen, want die schuiven er zo weer uit. Hier moet ik nog wat op bedenken…

Al met al wil ik de Casco SPEEDairo RS zeker wedstrijden gebruiken en niet tijdens training. Tenminste… als ik een tempotraining heb zou ik toch de Casco helm opzetten, omdat het geluid van de wind zo mooi klinkt. Dus Casco… je krijgt deze helm niet meer terug! En probeer me maar eens in te halen als ik er mee wegvlucht, toevallig ben ik héél snel!

Tot gauw,
Maryvonne

Meer foto’s van Maryvonne’s snelle helm? Kijk dan even op haar site

No Comments Yet

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.