Behandeling tegen obesitas complexer dan meer bewegen minder eten

Met haar morbide obesitas is een huisarts niet in het bijzonder een bezoekje waar Barbara naar uitkijkt. “Minder eten, meer bewegen”, is vaak de boodschap. Dat is wat ze het afgelopen jaar deed. Met een verbeterde bloeddruk als resultaat. Diabetes was het tweede gevaar. De vraag was niet of maar wanneer ze het zou krijgen. Tenzij minder eten en meer bewegen daadwerkelijk een goede behandeling tegen obesitas zou zijn! En daarvoor ging ze niet naar een obesitas kliniek maar nam ze het heft in eigen hand.

De zenuwen nemen toe terwijl ik in de spreekkamer van de huisarts zit. Al kom je voor een allergie, je wéét dat het moment gaat komen dat je gewezen gaat worden op het “minder eten meer bewegen”. In essentie ben ik het hier mee eens. En ik kan ook begrijpen dat het voor een huisarts een plicht is om zwaarlijvigen te wijzen op de risico’s van overgewicht. Echter, in mijn wereld lijkt het erop dat er vaak een achterliggende reden is waarom er teveel wordt gegeten, en daar wordt, naar mijn mening lang niet altijd naar gekeken. Dat los je niet op met het advies minder eten, meer bewegen.

>Sporten met overgewicht, natuurlijk kan dat!

De levensbedreigende risico’s van morbide obesitas

Op het moment van schrijven ben ik een kleine 15 maanden bezig met mijn eigen behandeling tegen obesitas en voor een gezonder lichaam. Wandelen, fietsen, zelfliefde, zelfzorg… Het is een lifestyle die niet meer lijkt hoe ik voor maart 2017 mijn leven leidde. Dit zijn dus de ingrediënten. Dan nu de gevolgen. Zoals ik net hoorde van de huisarts is mijn bloeddruk verbeterd. Nu 130/95, 48,5 kg minder aan gewicht dan maart 2017.

Inmiddels telt het apparaatje voor mijn suikerwaarde af. Oef, spannend… Niet gewoon spannend maar zenuwslopend spannend. Ruim een jaar geleden werd mij namelijk verteld dat ik een pre-diabetes had. De vraag was niet of ik diabetes zou krijgen, maar wanneer. Dat was het moment dat mijn zoektocht startte om mijn obesitas te overwinnen en een gezonder lichaam te krijgen. Maar is het voldoende geweest of krijg ik nu daadwerkelijk de diagnose diabetes?

Obesitas en zwemmen in zee

Mijn gedachten dwalen af, …het water in, drijven in de zee. Ook dat durfde ik nu door het gezondere lichaam, vorig jaar was dit onmogelijk. Maar het blijft bij drijven, dobberen. Het zwemmen lijk ik te zijn verleerd in de 25 jaar dat ik niet in een badpak en dus niet in het water durfde. De golven kan ik nog niet bedwingen, het zorgt voor frustratie, want iedereen kan toch zwemmen?!? Is het onkunde? Is het angst? Onhandigheid?

Ik kan twee dingen doen: opgeven… Ja, dat kan. Echter, in het water zijn heeft mij overspoeld met een gevoel van vrijheid, en ik ben niet van plan om dat gevoel te laten gaan. Ik werd er verliefd op deze zomer. Ik maak een belofte aan mijzelf: voor zomer 2019 zal ik beter zwemmen dan op dit moment het geval is. Mijn nu nog morbide obesitas gaat dat niet in de weg staan.

>Het wordt tijd dat we op een andere manier met dikke mensen omgaan

Mijn behandeling tegen obesitas werkt

Hoe ik mijn uitdaging aan ga pakken weet ik nog niet. Ik zocht op internet naar zwemlessen voor volwassenen om er achter te komen dat dit om financiële redenen niet voor mij is weggelegd. Nadenkend: er is geen angst als ik geen bodem meer onder mijn voeten is, geen watervrees. Is het dan toch een kwestie van oefenen, oefenen, oefenen? Durf ik eigenlijk nog wel vanaf de kant het water in te springen? Een hoofd vol vragen terwijl de laatste seconden aftikken. (lees verder onder de afbeelding)

Het blijkt dat mijn verandering van leefstijl mijn suikerwaarde op een mooie 4,9 heeft gekregen. De diabetes is getackeld, ongelofelijk maar waar! Het is mogelijk! Het is gewoon mogelijk om de knop om te zetten en wel degelijk mijn morbide obesitas te overwinnen. En dus ook een stukje gezondheid terug te krijgen dat ik ergens op mijn pad verloren was!

Ik overwon mijn eetstoornis en ben gaan bewegen

“Hoe heb je het gedaan?” vraagt de huisarts. Ik leg mijn hand onder mijn kin, denk na over mijn antwoord. “Ik overwon mijn eetstoornis, …emotie-eten… en toen kon ik eindelijk ook de motivatie vinden om te gaan bewegen.”

Geen commentaar, geen bestraffend vingertje en niet het zinnetje “minder eten, meer bewegen”. Slechts stilte en een knikkend hoofd tegenover mij. Was dit nu een soort van bewondering wat ik zag? Op wolken loop ik de spreekkamer uit, zo trots op dat lichaam van mij dat nu gezonder is dan dat het was. Deze uitdaging is getackeld! Op naar de volgende!

Wat was dat ook al weer?

Oh ja, zwemmen…

Sporten met obesitas

No Comments Yet

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.