De vrouwelijke kant van de sixpack

De afgetrainde buik, ofwel de sixpack. Dat onze Rose er niet zo vol van is, dat weten we nu wel. Maar hoe zit het met onze Berber? Een atlete die op niveau meedoet met de triathlon? Zij had een wasbordje, maar of ze die komend seizoen weer wilt? Lees het zelf….

In de jaren van Rubens was dat sexy. Vetrolletjes. Mooie dikkige vrouwen, die druiven aten. Of hele varkens. Toen. Ja toen. Want in 2015 is dat niet meer zo. Ten minste, dat schijnt. Vandaag hoorde ik trouwens nog een man in een zwembad zeggen dat sixpacks bij vrouwen niet sexy zijn. Waarbij ik weet dat vele mannen die mening met hem delen. Maar, Rose schrijft er ook wel eens over. Er bestaat een hype die ‘meisjes met lang haar en een sixpack’ heet. Ik heb me hier al een tijdje wijselijk stil over gehouden. Ik heb me sowieso een tijdje stil gehouden. Maar vandaag heb ik gehuild omdat ik naar mijn buik keek en geen sixpack meer heb. En hier wil ik graag ook iets over zeggen.

Los van of het knap en mooi is of niet, een sixpack. Wat er voor nodig is, weten we inmiddels allemaal wel een beetje. Buikspierkwartiertjes kunnen worden afgeschaft als we Guy Droog mogen geloven. En volgens Jelmer de Boer past een Milka Oreo reep gewoon in een sixpackdieet. Wat nodig is voor blokjes op je buik is minder eten dan je verbruikt. Hier kun je allerlei berekeningen op los laten en studies voor volgen. Je kunt honderden euro’s per maand betalen voor coaches die je hierin steunen. Maar waar het op neer komt is dat je minder moet eten dan wat je lijf nodig heeft. Want, wanneer je dit doet, gaat je lichaam op een bepaald moment je reserves en dus ook het vetlaagje op je buik aanspreken. Ziedaar: een sixpack.

Dit is voor de meeste dames gesneden koek en dus dé manier om een ‘summerbody’ te kweken. Maar lieve dames, wat ik hierover wil zeggen. Lekker bezig met je sla, komkommer en gerookte zalm of broccoli met kip. Heel knap dat je dat vol kan houden. Dat je ondanks de honger de koelkast weer dicht kunt doen zonder er iets uit te pakken. Dat ze wanneer je wel eens te veel eet weer een rondje gaat rennen om de extra kcal te verbranden. Serieus; knap! I know how hard it is. I did it too. Ik had ook zo’n ‘mooie’ buik. Maar vandaag huilde ik. Niet om het feit dat ik hem kwijt was. Mijn sixpack. Wel om het feit dat ik ongesteld werd. Na heel wat maanden. Hallo vrouwelijke kant van mij!

Een laag vetpercentage, dat ik waar we naar streven. In sommige gevallen voor een strakke buik voor aan de Spaanse Costa. In mijn geval om knetterhard te kunnen lopen. Iedere kilo minder betekent dat je die tijdens de race van je leven niet mee hoeft te zeulen. Meer energie voor meer snelheid. Logisch. Maar in combinatie met mijn trainingsweken betekenden die kilo’s minder, die strakke buik, die ingevallen wangen, ook een klein beetje het verlies van mijn vrouwelijkheid.

Het is namelijk zo dat energietekort invloed heeft op je hormoonhuishouding. Ik zou hier nu een ingewikkeld verhaal over stresshormonen en ovulaties kunnen tikken, maar mocht je hier meer over willen weten; google dan even ‘vetperventage menstruatiecycles’ of kijk bijvoorbeeld op Strongwoman.nl voor een eenvoudige uitleg. Waar het op neer komt en wat we allemaal kunnen bedenken is dat je lichaam energie nodig heeft om te kunnen functioneren. Wanneer er weinig energie beschikbaar is zal deze energie gaan naar essentials als het behouden van een goede lichaamstemperatuur of belangrijker nog; het laten kloppen van je hart. Een menstruatiecycles is minder essentieel voor het in leven blijven. Om deze reden zal bij een energietekort hier energie bespaard worden. Er zijn zelfs onderzoeken gedaan die hebben laten zien dat een lang en groot energietekort je onvruchtbaar kan maken.

Zie daar; de reden van mijn tranen. Om dat al die weken mijn race in m’n hoofd zat, was ik niet geïnteresseerd in mijn vruchtbaarheid. Nooit over nagedacht moet ik eerlijk zeggen. Na mijn race, vier weken geleden, heb ik veel gegeten en is mijn vetpercentage gestegen. Resultaat: mijn hormoonhuishouding is weer zoals het moet zijn. Een beetje. En ineens was ik me bewust van hoe mooi het eigenlijk is, je lijf. Hoe bijzonder het is wat je lijf kan en hoe dom het eigenlijk is om dat te doorbreken.

Of ik blij ben dat ik ongesteld ben? Ja! Dat ik blij ben dat mijn sixpack weg is? Nee! Dat ik er van baal dat mijn sixpack weg is? Ja! Weet je hoeveel discipline dat kost! Hehe.. Dat ik voor mijn volgende race weer zo’n energietekort op ga zoeken? Misschien, want ik liep wel hard! Maar zeker niet zo lang zoals voor de vorige race! Waarom? Omdat ik hoop wel dat er ooit kleine Berbertjes mogen komen.

Voor nu: lang leve Rubens, druiven, Milka Oreo en de sixpack hype. In het kader van het voortbestaan van de mooie Nederlandse vrouw ben ik blij dat het straks weer winter wordt. Een summerbody, of in mijn geval een supersnel lijf, is mooi maar liever denk ik aan mijn kinderen.

Berber

 

No Comments Yet

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.