Wat mijn hartslag mij over mijn gezondheid vertelt

“Wat heb jij daar om je pols? Is dat zo’n …?” En meestal vallen de vragers dan stil. Ze bedoelen mijn horloge die er net even iets anders uitziet dan een regulier uurwerk. Sporters snappen waarschijnlijk allang dat het om een sporthorloge gaat. Een witte Polar A360 in mijn geval. En dat ding geeft mij heel veel informatie over mijn hartslag en gezondheid.

Een GPS zit er dan weer niet op, en daarom heb ik precies voor deze gekozen. Ik ben zo’n type dat zich makkelijk laat beïnvloeden door statistieken. Voor sommigen werkt het heel motiverend, maar ik laat me dan al snel leiden door de getallen in plaats van mijn eigen gevoel. Prestatie gaat dan boven plezier, en dat is niet meer mijn manier om met sporten om te gaan. Liever doe ik iets met de cijfers van mijn eigen lijf. Wat vertellen mij die cijfers?

 

Wat ik heb geleerd over hartslag en gezondheid

Hartslag is het nieuwe sleutelwoord. Nou ja, nieuw… zonder m’n Polar had ik natuurlijk ook gewoon een hartslag, maar het afgelopen jaar heb ik zoveel geleerd over het fenomeen hartslag en gezondheid. De hoogte van mijn hartslag klopte jarenlang niet met wat ik deed. Ik had ‘m altijd te hoog, stond dus voortdurend in de actiestand en had daardoor altijd pijn van de chronische overbelasting. Fibromyalgie luidde de diagnose.

Ik kan me amper herinneren wanneer ik dat woord – fibromyalgie dus – voor het laatst heb gebruikt. Het hoort goddank niet meer bij mij. Want niet alleen heb ik inzicht in mijn hartslag en gezondheid gekregen, ik weet nu ook hoe ik mijn ademhaling kan gebruiken om mijn hartslag passend te krijgen met wat ik aan het doen ben. Voel ik me opgejaagd? Dan ga ik juist hardlopen. Niet perse ver, maar na afloop kom ik wel weer in balans met simpele ademhalingsoefeningen.

 

Het effect van adrenaline en stress

De afgelopen week had ik – op z’n zachtst gezegd – best wel wat stress. Het was al code oranje na een te druk weekend waarin ik meer had gewerkt dan geslapen. Ik was dus al doodop toen de nieuwe werkweek amper was begonnen en na m me voor om op m’n vrije dag lekker te gaan fietsen. Helaas, ik ontdekte ’s avonds dat mijn mooie dure fiets gejat was. En ook nog een kapotte wastafel. Kortom, de stress schoot naar code rood en mijn humeur naar gitzwart.

Geen idee waar mijn hartslag zat op dat moment en niks in mij voelde de behoefte om die ademhalingsoefeningen te doen De adrenaline gierde door m’n lijf en zo ben ik uiteindelijk toch in slaap gevallen. Natuurlijk werd ik niet uitgerust wakker, werkelijk alles deed me pijn. Onder de douche realiseerde ik me dat dit dus het patroon was waarin ik jarenlang had geleefd. Alleen al dat inzicht zorgde ervoor dat ik me in ieder geval mentaal beter voelde.

 

Zonder telefoon met een kop koffie

De dagen die volgden ging ik deels op de overleefmodus. Die aangifte moest er komen, die afspraak in het ziekenhuis kon ik ook niet afzeggen en ik moest ook nog de verzekering bellen vanwege die wastafel. Hectiek alom maar dit keer met een stuk minder stress. M’n oorspronkelijke takenlijst verdween in de prullenbak en in plaats daarvan nam ik net iets vaker de tijd voor mezelf. Zonder telefoon en met een kop koffie.

Vanaf dat moment hield ik ook weer m’n hartslag in de gaten. Die zat ’s avonds voor het slapen gaan op 68. Hoe hoog was ie de dagen ervoor wel niet? ’s Ochtends was ie alweer iets lager maar nog steeds hoger dan ik gewend was. Ik besloot om die dag in een lagere versnelling door te komen en ’s avonds niets inspannends meer te doen. Hartslag 53 toen ik in bed lag, dit begon er weer op te lijken. Met een ochtendpols van 46 wist ik dat mijn balans nagenoeg terug was.

 

Bewustwording van mijn hartslag

De stress en hectiek lijken nu alweer zo lang geleden. Want ondanks dat het allemaal flink tegen zat, zijn de positieve dingen ook gewoon doorgegaan. Zoals de bewustwording van mijn hartslag en hoe ik dat zelf heb kunnen beïnvloeden. En de #FUNFEB challenge kwam trouwens ook als geroepen. Elke dag minimaal een half uurtje bewust sporten of bewegen. Precies die momenten geven mij de ontspanning die ik nodig heb om in balans te blijven.

Kirsten Vogd

Onze interviewer, verhalen verteller, stoomtrein en clown. Kirsten gooide begin 2016 haar leven over een andere boeg en verruilde de sportschool voor de buitenlucht. Ze leerde hardlopen en rekende af met haar (niet meer) chronische aandoening fibromyalgie.

No Comments Yet

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.