Het wordt tijd dat we op een andere manier met dikke mensen omgaan

vrouw met overgewicht op fiets

Gisteren was het in het nieuws. Steeds meer mensen in Nederland worden zwaarder en zwaarder. En de groep mensen met morbide obesitas groeit. Het is heel makkelijk om te zeggen dat mensen die te dik zijn maar moeten afvallen. Ik denk dat we er vooral eerst voor moeten zorgen dat beweging en het dagelijks leven makkelijker wordt. En dat begint bij een sterk lichaam.

“Hee Rose, waarom schrijf je niet even een leuke tekst waarin je vertelt waar je de laatste tijd mee bezig bent geweest?” Mijn vriendin Marije zit bij mij aan de keukentafel. In haar handen een beker thee en voor haar neus mijn computer waarop ze net mijn e-book heeft gelezen. Ze zegt er heel blij mee te zijn, en dat ik het van de daken moet schreeuwen om het aan iedereen te vertellen. Omdat ik – zoals zij zegt – precies de juiste toon heb gevonden als het over dikke vrouwenlichamen gaat.

>>Bewegen vs. kanker, kan je jezelf beschermen?

Het is wel een goed idee van haar. Ik wil het wel van de daken schreeuwen, want ik denk dat er iets goed mis is met de manier waarop we met dikke mensen omgaan. Ik geloof dat het beter kan. Eerlijker, functioneler en liefdevoller.

 

Leven met een lichaam van 100 kilo

Mijn e-bookje schreef ik met een andere vriendin in mijn achterhoofd. Die vriendin die na haar zwangerschap helemaal niet lichter werd en met haar kleine lengte het gewicht van 100 kilo aantikte. Ik zat al die tijd met bewondering naar haar te kijken. Want zij liet me zien dat schoonheid helemaal niet in de maat van iemands lichaam zit. Maar ook zag ik hoe ze minder energie had en dat ze het vermoeiend vond dat haar lichaam niet altijd meewerkte. Dat was niet waar ze zo vlak voor haar dertigste wilde zijn.

 

Sporten is niet voor dunne mensen

Hoewel ik door de meeste mensen word gezien als een echte sportvrouw, zie ik mezelf niet als het stereotype vrouwelijke sporter. Ik ben namelijk niet bezig met het verkrijgen van een strakke buik of het verliezen van gewicht. Als ik sport doe ik maar wat, volg mijn neus als elk ander mens en doe dat bij voorkeur zwemmend, fietsend of op hardloopschoenen zo nu en dan. Ik sport vooral omdat het me energie geeft. Omdat het er voor zorgt dat ik een vrolijker mens ben. Ik ben zo’n sporter die het gezellig vindt om met vriendinnen te wandelen of op een zomerse dag op de fiets stappen. Sport en beweging zijn voor mij een vorm van avontuur.

Ik noem het bewust sport en beweging, want dat hoeft niet in een sportschool of op Nike’s met een hoge blonde staart. Het is voor mij eigenlijk gewoon nieuwe dingen proberen terwijl je de ene voet voor de ander zet. En de ene mens doet dat rennend, de ander lopend, weer eentje op schaatsen en anders wel op een fiets.

>>Sporten met overgewicht, natuurlijk kan dat!

En waar ik een gruwelijke hekel heb – een hardgrondige haat misschien zelfs al druk ik dat liever niet zo uit – is het idee dat sporten bedoeld is om dun te zijn. En natuurlijk het daarbij horende geloof dat als je dik bent je of niet van sport houdt of er eigenlijk niet aan zou moeten doen. Maar dan ook weer wel, want van dikke mensen vindt men dat nu eenmaal.

Je weet wel, die zouden minder moeten eten en eens een keertje van de bank af moeten komen. En dat is zo negatief. Zo onvriendelijk naar zoveel verschillende mensen.

 

De sportschool speciaal voor dikke mensen

Sport en beweging doe je om fit te zijn. Fit van lichaam en fit van geest. En voor mij houdt dat in dat je sterk genoeg bent en voldoende energie hebt om in je dagelijks leven te doen wat je wilt. Los van je maat of het aantal kilo’s wat de weegschaal aangeeft.

Maar goed die vriendin van mij dus. Die maar zwaarder en zwaarder werd. Daar wist ze goed mee om te gaan. Alleen besloot ze wel dat ze wilde sporten. Zodat ze sterker werd en meer energie kreeg. Zoals iedereen dat altijd zegt. Ze kocht en gave sportlegging, high-waist want dat was beter met haar figuur. Een paar toffe schoenen en een hip shirt. En ze ging naar de sportschool alwaar ze samen met andere volle vrouwen in een groepje ging sporten. Squats, lunges, oefeningen met gewichtjes en dingen op snelheid. Terwijl haar tieten alle kanten op schudden, ze zwaar buiten adem was, haar benen leken te ontploffen en ze rondliep met een gezicht zo rood als een tomaat zette ze moedig door. Om er alleen maar achter te komen dat ze in de dagen daarna van de spierpijn amper lopen kon.

 

Alles proberen zonder resultaat

Toch bleef ze – ondanks de inmiddels ontwikkelde tegenzin – gaan. Want de mensen van haar sportschool vertelden haar dat het vanzelf wel komen zou. Ze hadden haar maten genomen en vetpercentage gemeten en vonden dat ze het in-ieder-geval een maand moest volhouden. Zodat ze resultaat kon zien bij de volgende meting. Wat bleek? Vier weken later deed haar hele lijf pijn, zat haar rug vast en was ze niet alleen zwaarder, haar lichaam bestond ook nog eens uit meer vet! Goed verhaal zo hè?

Ik kon het niet aanzien. Dit was niet het sporten waar ik zo graag aan doe en wat ik iedereen aan kan raden. Niet de gezellige actieve hobby waarvan ik zeker weet dat iedereen het kan. Dat ze ging sporten in een speciaal groepje en met haar lichaam aan de slag wilde, daar is niets mis mee.

 

Dat sportlesje voor dikke mevrouwen

Maar die squats en lunges die ze moest doen, waren natuurlijk helemaal niet geschikt voor een jonge vrouw met nul sport achtergrond en de nodige extra kilo’s. Als je zwaarder bent is wandelen, fietsen, de trap oplopen en al het andere wat je gedurende de dag doet hetzelfde als een gemiddeld mens die die dingen doet met een superzware rugtas. Ik kan je vertellen dat ik als sporter nog niet eens squat met een zware rugtas, dus precies waarom moest zij dat doen? En hoe dachten ze haar te inspireren om iets nieuws te ondernemen als het alleen een lijdensweg van spierpijn, zweten en afzien is?

>>Ik had een lichaam dat mij voor schut zette

Ik keek naar mijn vriendin en naar de dingen die ze dacht te moeten doen. Het enige wat ze wilde, was sterk genoeg zijn zodat ze met haar twee zoons kon spelen. Ze wilde voldoende energie om na een lange dag haar jongste de trap nog op te kunnen tillen terwijl hij half in slaap viel. Die kilo’s kon ze accepteren, maar het daarbij horende vermoeide lijf werkte voor haar niet. Maar als je veel te zwaar bent en nooit eerder sportte, gaat vanuit het niets keihard sporten de oplossing niet zijn. De meeste mensen die nooit aan sport deden, staan qua conditie niet op het nulpunt maar er onder. En ben je dan ook nog eens heel zwaar? Dan is de kans goed aanwezig dat je er nog iets onder staat.

 

Sporten met obesitas

Dat is niet erg, maar vraagt wel om extra aandacht. Tussenstappen die je nodig hebt om je lichaam op te bouwen. Om het klaar te stomen voor die squats. En aan die tussenstappen ben ik gaan werken. Ik heb een schema gemaakt en een e-bookje geschreven. Daarin vertel ik hoe je niet alleen je lichaam sterker maakt, maar hoe je er ook voor kunt zorgen. Hoe je, als je nog helemaal moet beginnen, de juiste stappen kunt nemen om jezelf sterker te maken.

En dat niet eens zozeer om zichtbaar sportiever te worden of om een sport te doen. Maar meer om je lichaam die dagelijkse kracht te geven die het mogelijk maakt dat je de avonturen aan kunt gaan waar je naar verlangt. En is dat een wandeling in het bos zonder op een bankje te moeten zitten? Dan is dat een prachtig avontuur. Maar wil je net zoals ik uiteindelijk ook op een racefiets rondjes rijden? Dan geloof ik dat dat met de eerste stappen uit mijn boekje ook een haalbaar avontuur is.

>>Van chronisch ziek naar niveau sportief

Van mij hoef je niet dun te worden en ook niet te sporten zoals de vrouwen op de cover van de Women’s Health. Ik zou het simpelweg fantastisch vinden als jij en je lichaam een samenwerking aan kunnen gaan waardoor je lichaam je niet beperkt, maar ondersteunt en draagt. En ik geloof dat je dat met kleinen stapjes echt wel voor elkaar krijgt.

-xox- Rose

 

Sporten met obesitas

Rose

Editor in chief en founder van Stoere Vrouwen Sporten. Rose schreef voor bladen als Fiets magazine, Grinta!, Fietssport en de Flair, Ze merkte dat ze het aanbod voor sportieve vrouwen wat matig vond. Meestal gaat dat over slank zijn en afvallen. Voor Rose is sport zoveel meer, dat ze besloot haar eigen magazine te beginnen. Online met de naam Stoere Vrouwen Sporten. Rose fietst, rent en traint momenteel voor de 100 meter sprint.

No Comments Yet

Leave a Reply

Your email address will not be published.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.