Op deze manier kan jouw blessure je sterker maken

Welke sport je ook doet, blessures ga je krijgen. Omdat je een keer misstapt, valt of omdat er een spier overbelast raakt. Voor veel sporters is het hebben van een blessure maar moeilijk, maar onthoud: met de juiste aanpak kom je van een blessure sterker terug.

Ik heb mijn blessures wel gehad. Een paar jaar geleden ben ik gestopt met fietsen na een jaar van pijn. Mijn hele onderbeen deed pijn. Of ik nu bewoog of stilzat, het werd alleen maar erger. Na een maand of zes niet te hebben gesport, werd ik geopereerd en moest ik aan mijn herstel gaan werken. Het duurde nog een paar maanden voordat ik pijnvrij kon fietsen.

Ook heb ik een keer een shinsplint gehad en sta ik elke winter wel even aan de kant omdat mijn astmalongen ziek zijn. Daardoor moet ik mijn hardloopconditie elk jaar weer helemaal opbouwen.

Ik ben dol op sporten, het maakt me gelukkig en ik heb het nodig. Op het gebied van blessures heb ik nu zoveel ervaring op gedaan, dat het hebben van een blessure me niet meer van slag brengt. Ik ken het proces en weet wat ik er mee kan doen. Wist je dat bijna elke sporter hetzelfde ervaart als ze een blessure hebben. We zijn van slag, weten even niet wat we met onszelf moeten. Als je dagelijks zoveel tijd in je sport steekt, is het een gemis als dat ineens niet meer mag. Ik fietste gemiddeld zo’n 10 uur per week en ineens kon dat niet. Wat kon ik doen met die zeeën van tijd?

Maar ook fysiek heeft een blessure veel effect. Na een paar dagen van niet sporten voelen veel sporters zich rusteloos en hebben het gevoel hun ei niet kwijt te kunnen. Sport is een heerlijke manier om ontspanning te vinden, doe je het niet, waar ga je dan heen met je stress?

Ik vond de sociale kant van mijn blessure ook zwaar. Ik kon niet meetrainen met de rest en dat maakte me onzeker. Van het hart van de trainingsgroep stond ik aan de buitenkant. Ik hoorde er voor mijn gevoel niet meer bij.

Tot slot maakt het hebben van een blessure veel sporters onzeker. Vooral sporters die op latere leeftijd begonnen zijn, kunnen hier last van hebben. Want, want nou als je je vorm of motivatie verliest? Word je dan weer net zo inactief als voorheen?

Toch kan het hebben van een blessure een hele nuttige tijd zijn. Een periode waarin je groeit als sporter en jezelf fysiek en mentaal completer kan ontwikkelen. Dat is tegenwoordig mijn insteek als ik even niet sporten kan. Om die reden ben ik, nu ik door mijn astma nauwelijks hardlopen kan, bezig met krachttraining, flexibiliteit en veel indoortrainingen. Ik gebruik blessures in mijn voordeel. Dit is hoe ik dat doe.

Fysio voor sportblessures

Natuurlijk kan ik mijn vraag over een blessure of pijntje op Facebook posten en lezen of andere lopers een soortgelijke ervaring hebben. Maar eerlijk? Ik doe dat liever niet. Andere lopers zijn niet meer dan dat. Ze zijn lopers en hebben als enig referentiekader hun eigen lijf. Ik zie maar al te vaak dat iemand met een gevoelig scheenbeen een shinsplint aangepraat wordt.

Als ik een pijntje voel, wacht ik niet met naar de fysio gaan. Natuurlijk niet met spierpijn of belastingspijn na een zware inspanning. Maar met een gek pijntje, een scherpe, een zeurende of een kloppende ga ik meteen naar een specialist. Mijn masseur of de fysio. Ik check dan of het iets is en of ik er rekening mee kan houden. Zowel mijn masseur als mijn fysio kennen mijn lijf, mijn sport en mijn mindset. Als zij me adviseren rustig aan te doen, is dat wat ik doe. Vanaf dat moment doe ik alles in overleg tot de dag waarop mijn fysio me weer beter of hersteld verklaard.

Acceptatie van je blessure

Wat is dat is, daar verander ik weinig aan. Dus ben ik geblesseerd en kan ik even niet sporten dan kan ik twee dingen doen: er actief van balen en mijn humeur verpesten of het accepteren. De seconde dat ik het echt accepteer is het ook niet naar meer. Goed, een blessure is niet wat ik voor mezelf bedacht had, maar een echte nachtmerrie is het niet. Een paar weken niet sporten is geen levensdrama. Een paar weken niet sporten en daar actief van zitten balen wel. Dat is waar de frustratie en pijn vandaan komt. Dat is hoe we het onszelf onnodig zwaar maken.

Acceptatie of overgave zegt niet dat ik mijn blessure ineens leuk vindOp deze manier kan jouw blessure je sterker maken hoor. Het is meer dat ik het als een feit aanneem en verder ga met mijn dag. Ik mag niet sporten, maar ik ben zoveel meer dan een sporter. Ik ben een zus, dochter, vriendin, tante, buurvrouw, schrijfster, een mens, iemand die boeken leest, van planten houdt, graag in de tuin werkt en ook voor haar ontspanning graag lekker kookt. En dat brengt me bij mijn volgende punt: de leuke dingen.

Leuke dingen doen als je geblesseerd bent

Toen ik niet meer kon fietsen, had ik ineens zo’n 8 tot 15 uur extra in de week. Eigenlijk het dubbele, want na training was er ook mijn herstel. In het halfjaar van mijn blessure heb ik die uren bewust gebruikt om andere dingen te doen. Ergens koffie drinken met een vriendin, eten bij vrienden, een film kijken of iets anders sociaals. Ik zat als fietser dag in dag uit in mijn eentje op de fiets en had nog wel wat in te halen. Natuurlijk miste ik het fietsen, vooral het crossen en de modder toen de herfst kwam, maar wat genoot ik van het samenzijn. Ineens had ik wel de tijd voor vrienden en familie. Ik heb mijn huis geverfd, nieuwe gerechten leren maken, meer boeken gelezen, leuke zaakjes ontdekt en mijn vriendschappen versterkt. Maar ook ben ik begonnen met zwemmen en leerde ik krachttraining te doen in mijn eigen huis.

De oorzaak van je blessure

Bij een blessure is herstel belangrijk, even rust en je lichaam de tijd geven beter te worden, maar veel belangrijker is het kennen van de oorzaak, want dat is waar je iets veranderen kunt. Zoals een shinsplint, die van mij kwam echt niet door te vaak trainen. Mijn schoenen waren te zacht, daardoor kon ik amper stabiliseren en werd mijn scheen vreemd belast. Of mijn fietsblessure, het duurde een halfjaar van rust, proberen en opnieuw pijn voordat we de oorzaak kenden: een stukje bot dat mijn spier irriteerde. Toen dat ding weg was, kon ik weer sporten. Als je de oorzaak van je blessure kent, leer je je lijf kennen en kan je er iets mee gaan doen. Misschien kan je je core versterken of de stabiliteit in je benen. Wellicht is je rug wat zwak of is er iets anders aan de hand. De oorzaak geeft je tijdens het herstel van je blessure al een leuke bezigheid. Wat kan je er aan doen, hoe kan je je lichaam of techniek verbeteren?

Sterk lichaam om blessures te voorkomen

Ik ben begonnen met fietsen omdat ik een fiets kreeg. Ik maakte een rondje en nog een en nog een. Toen was ik fietser. Zonder er over na te denken verschoof mijn doel, niveau en inspanning. Uiteindelijk deed ik best veel, maar was nog steeds die mevrouw die een rondje ging maken. Door mijn blessure heb ik het één en ander geleerd. Ik ging breder trainen en werkte niet alleen aan de rondjes op de fiets, maar aan mijn volledige sporterslichaam.

Niet alleen mijn benen, maar ook mijn core, billen, rug, schouders, borst en armen maakte ik sterker. Ik ging crosstraining doen en prikkelde zodoende mijn lijf op een andere manier. Zo kreeg ik een lichaam anders dan een fietserslijf. Niet meer dun van boven, gespierd van onder, maar een lijf in balans.

Opbouwen na je blessure

En dan is het zo ver: groen licht, er mag weer getraind worden. In mijn geval – op de een of andere manier heb ik altijd van die langdurige blessures – moest ik weer helemaal op nul beginnen. Tenminste als hardloper of fietser. Als sporter niet, want ik had aan mijn hele lijf gewerkt. Opbouwen is lastig, het is confronterend want het is het eerste moment waarop je merkt dat die topvorm die je had er niet meer is. Het is op dat moment waarop acceptatie heel belangrijk is. Ik haak in mijn opbouw aan bij beginners. Ik geniet van hun plezier en kan niet in de valkuil van te veel in één keer trappen. Daarnaast gebruik ik de korte langzame trainingen in het begin van mijn opbouw voor mijn techniek. Als ik niet ver en snel kan, dan vermaak ik me op die manier wel. Het belangrijkste is dat ik mijn lichaam de tijd geef stukje bij beetje weer aan mijn inspanning te wennen. Doe ik dat niet, dan kan ik zo weer langs de fysio en begint het hele gedonder weer opnieuw.

Liefs Rose

Rose

Editor in chief en founder van Stoere Vrouwen Sporten. Rose schreef voor bladen als Fiets magazine, Grinta!, Fietssport en de Flair, Ze merkte dat ze het aanbod voor sportieve vrouwen wat matig vond. Meestal gaat dat over slank zijn en afvallen. Voor Rose is sport zoveel meer, dat ze besloot haar eigen magazine te beginnen. Online met de naam Stoere Vrouwen Sporten. Rose fietst, rent en traint momenteel voor de 100 meter sprint.

No Comments Yet

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.