vrouw loopt hard in de natuur

Ben ik wel sportief genoeg? Train ik wel voldoende? Haal ik het onderste uit de kan en geef ik alles? Zo maar een paar vragen die ik mezelf stel. Helemaal als ik de afstanden en tijden voorbij zie komen in facebookupdates van andere hardlopers.

Het is zondagochtend, we zijn vroeg wakker zoals altijd als we aan het kamperen zijn. Het daglicht maakt je wakker en brengt je in een totaal ander ritme. Soms zorgt dat er voor dat we heel lui zijn, andere keren gaan we door die vroege ochtend juist op pad. Zoals vandaag. We maken een licht ontbijt, trekken onze hardloopschoenen aan en kiezen een richting. Op avontuur door bossen die we niet kennen.

Bewegen in de buitenlucht

We rennen van onze kampeerplek naar een plas in de buurt. Met de hond. Een paar kilometer hardlopen in het rustig tempo. Toen op onze blote kakkies een stuk wandelen om die plas en de terugweg op blote voeten hardlopend weer terug. We zijn anderhalf uur onderweg geweest, hebben niet zo heel ver of snel gelopen, maar voelden ons heerlijk voldaan. Voor ons is dit hardlopen op zijn best. Van A naar B, met plezier en in alle vrijheid. En misschien niet eens om de afstand of de snelheid, maar veel meer om de ervaring. het buiten zijn en lekker bewegen.

>>Ken jij deze voordelen van hardlopen in de avond

mooi omgeving om in hard te lopen

De keuze over hoe je je sport ervaart

Begin dit jaar heb ik een afspraak met mezelf gemaakt. Als sporter doe ik dat. Ik spreek bijvoorbeeld af om drie keer per week te sporten. Daar houd ik me dan aan. Het gaat er dan niet om hoe hard, lang of ver ik sport, als ik het maar doe. Of ik bepaal dat ik ga trainen voor een doel en kan me dan zo richten op een bepaalde afstand. Zo trainde ik een paar jaar terug voor 100% op de sprint en zette daar al mijn sportmomenten voor in.

>>Training versus lekker sporten en hardlopen

De afspraak die ik begin dit jaar met mezelf maakte ging om mijn manier van trainen. Want dit jaar wilde ik gewoon maar wat doen. Eens kijken wat mijn lijf nu precies van me wilde en waar het zich goed bij voelt.

Als hardlopen even wat minder gaat

Dat pakte niet meteen briljant uit. Ik was helemaal niet zo fit als ik wilde zijn. Mijn vorm was slecht te vinden en ik was ongekend langzaam in alle sporten die ik deed. Ik had moeite om verder te lopen dan mijn comfortzone en haalde niet de snelheden of afstanden die ik een paar jaar geleden liep. Luisterde ik iets te goed naar mijn lichaam of was ik gewoon een mietje?

>>Hardlopen, wat is de werkelijke reden dat we het doen?

In mijn hoofd kreeg ik daar wel last van, iedereen leek me voorbij te rennen en ik twijfelde aan de afspraak die ik voor dit jaar met mezelf had gemaakt. Maar ja, afspraak is afspraak. Het jaar was nog niet voorbij, dus ik ging door op de manier die ik gekozen had.

Twijfels van een hardloper

Nog best lastig, want op de achtergrond waren ze er de hele tijd. De twijfel en onzekerheid. Moest ik niet gewoon weer een trainingsschema pakken? Deed ik er wel goed aan te sporten zoals ik doe? Ben ik niet gewoon veel te lui bezig? Hoe kan ik het met mijn sportwebsite eigenlijk verkopen dat ik zo matig sport?

Maar ik hield vast aan mijn plan: niet bezig met snelheden of afstanden tot het einde van het jaar. Gewoon lopen zoals ik die dag zin had en luisteren naar mijn lijf. En toen – ergens halverwege de zomer – gebeurde het, alsof er een knopje om was gegaan. Ik liep ineens lekkerder, langere stukken en soms ineens veel sneller.

>>Dit is hoe hardlopen je gezond houdt in je drukke leven

Niet omdat mijn hoofd vond dat dat moest, maar omdat mijn benen het deden. Soms was ik zelf verbaasd als ik mezelf nog een lusje zag lopen. Maar vooral genoot ik er maximaal van, want zonder schuldgevoel als ik een keer wat minder deed en zonder gevoel van moeten als ik nog een extra lusje liep, kon ik lekker trainen, lekker genieten van mijn sport. Ik heb mijn lichaam beter leren kennen en werk er nu veel meer mee samen. Natuurlijk ben ik soms lui en moet ik dan gewoon even de deur uit, natuurlijk heb ik tijdens de eerste twee kilometer van mijn run die gedachten dat het te zwaar gaat en ik beter terug kan gaan. Maar overall loop ik lekkerder dan ooit. Experiment geslaagd! En het jaar is nog niet eens voorbij.

Sportief genoeg

Die vraag of ik wel sportief genoeg ben is eigenlijk ook maar een manier om met mijn eigen onzekerheid om te gaan. Als ik alles maar geef, dan is het goed. Wil mijn hoofd me doen geloven. Maar de ervaring leert me dat ik het veel beter doe als ik geef wat ik kan geven, zonder tot het naadje te gaan. Dan ben ik misschien minder afgetraind en minder snel, maar wel een leukere versie van mezelf. De Rose die voldoende focus en energie heeft voor wat ze doet, voor haar missie, voor Stoere Vrouwen Sporten. Loslaten dus en niet te veel bezig zijn met mijn gedachten.

>>Hardlopen doe je met sterke spieren – krachttraining voor hardlopers

Of ik wel sportief genoeg ben doet er eigenlijk niet toe. En of ik de snelste ben of juist niet maakt ook maar weinig uit. Het belangrijkste is dat ik een sportroutine heb die voor mij werkt, die mij versterkt.

T-shirt – A run begins the moment you forget you are running

 

Rose

Editor in chief en founder van Stoere Vrouwen Sporten. Rose schreef voor bladen als Fiets magazine, Grinta!, Fietssport en de Flair, Ze merkte dat ze het aanbod voor actieve vrouwen matig vond. Meestal gaat dat over slank zijn en afvallen. Voor Rose is een actief leven zoveel meer. Daarom begon ze deze site. Samen met haar team is het haar missie om zoveel mogelijk vrouwen te helpen vreugde, balans en activiteit in hun leven te brengen. Rose fietst, rent, kookt, schrijft en geniet.