Spanning voor de wedstrijd zet je op scherp

Kind zijn en buitenspelen met bootcamp

 

Leoni dacht echt dat ze ziek was en niet kon meedoen aan de hardloopwedstrijd. Hoge hartslag, zweterig… Spanning voor de wedstrijd was het zeker niet, Leoni voelde zich gewoon hondsberoerd! Totdat ze begon aan haar 10 kilometer.

Ik trainde voor de halve marathon die ik samen met een vriendin voor het eerst in mijn leven zou lopen. Voor de halve marathon had ik een bepaalde tijd in gedachten. Daarom had mijn vriend in het trainingsschema een moment in gepland dat ik mee moest doen aan een hardloopwedstrijdje van 10 kilometer. Het doel was om onder de 50 minuten de finish te halen. “Dan voel je ook eens hoe het is om mee te doen aan een wedstrijd.”

 

Angst voor de losse veter

Het was een zondag. Vanaf het moment dat ik opstond wist ik het zeker. Ik had me goed voorbereid, maar ik kon niet meedoen. Ik was ziek: slecht geslapen, buikpijn, geen eetlust en ik voelde me misselijk. Volgens mij was ik ook een beetje zweterig. Zou ik de griep krijgen? Hoe is het mogelijk, juist vandaag!

Ik probeerde het te negeren en deed wat we hadden afgesproken. Met moeite werkte ik mijn ontbijt weg, wurmde me in mijn hardloopoutfit en deed een dubbele knoop in mijn veters. Het zou me niet gebeuren dat ik een losse veter krijg tijdens het hardlopen! Mijn hartslagzones waren geraffineerd berekend met de zoladz-test op de atletiekbaan. Daardoor wist ik het zeker: mijn rusthartslag was veel hoger. Hartstikke ziek was ik!

 

“Dit is spanning voor de wedstrijd”

Het was een wedstrijdje in een buitenwijk van de stad. Er deden niet zoveel lopers mee, maar het was een mooi moment om te toetsen of ik de tijd kon halen die ik wilde. We reden er naartoe en onderweg vertelde ik mijn vriend dat ik me toch wat zorgen maakte over of ik wel mee moest doen. Ik legde hem uit dat ik me echt niet lekker voelde. Zijn reactie was onuitstaanbaar: Hij begon heel hard te lachen. ‘Lieverd, ben je niet gewoon zenuwachtig? Dit is de spanning voor de wedstrijd!’

Het kwam voor mij compleet uit de lucht vallen. Hoezo spanning voor de wedstrijd? Ik voel me hartstikke beroerd! Sterker nog, ik denk dat ik zo moet overgeven. Hij bleef bij zijn standpunt en voegde er nog een aantal coachkreten aan toe: “focus je op de taken, dan komen de resultaten vanzelf.”

 

Gevoel dat ik vloog

Ik deed mijn warming-up, en stond uiteindelijk aan de start. Vanaf de eerste stap had ik het gevoel dat ik vloog. Alle vervelende gevoelens van daarvoor waren verdwenen. We moesten vier keer een rondje van 2,5 kilometer lopen.

Onderweg hoorde ik ineens een vrijwilliger roepen dat ik de tweede vrouw was. De tweede vrouw? Huh? Maak ik kans op het podium? Ik zette aan en zag de nummer één voor me. Bij de laatste bocht sprintte ik naar de finish en haalde in de laatste drie meter de nummer één in.

Ik was eerste! De ouders van m’n beste vriendin stonden toevallig bij de finish en ik vloog ze om de hals. “Eerste, ik ben eerste geworden!” Haar moeder keek me aan. Enigszins twijfelend. “Zie je haar?” Die is al een tijdje binnen. Je bent tweede. Ook goed! De vrijwilliger had waarschijnlijk een verkeerde telling onderweg.

 

Winnaars en verliezers

Ik bood mijn excuses aan, aan de derde vrouw die ik op het laatste moment had ingehaald. Verkeerde keuze volgens mijn vriend, sport is sport. En dan heb je winnaars en verliezers. Dat hoort erbij en dat heb je te nemen. Kunnen verliezen is ook een kunst.

Maar toch, ze keek zo geïrriteerd dat ik het niet kon laten. Ze liet me weten dat het niet erg was, want het was een trainingsloopje en ze was niet van plan om voor een tijd te lopen. Maar ik kon geen congruentie ontdekken in dat wat ze zei dat wat ze uitstraalde.

 

Alles eruit halen wat erin zit

“Voel je je nog ziek?” vroeg hij na de wedstrijd. Ik was compleet eufoor en had nergens meer last van. “Misschien had je toch gelijk.” Ik had nog nooit ergens voor getraind en was compleet onbekend met dit fenomeen. Nu weet ik dat het een goed teken is om je even slecht te voelen voor de wedstrijd. De zenuwen zijn helpend en de adrenaline jaagt je naar een betere prestatie. Dat betekent voor mij dat je bereid bent om alles eruit te halen wat erin zit en je op die manier de beste wedstrijden loopt.

Dus heb je het gevoel dat je moet kotsen voor de wedstrijd? Wees blij! Je staat in opperste paraatheid aan de start! Focus je op de taken en dan komen de resultaten vanzelf.  Eindtijd: 49.56. Net onder de 50 minuten.

Spanning voor de wedstrijd is heel normaal voor velen van ons. Maar hoe ontspannen train je eigenlijk? Kan jouw training wel wat ‘yoga’ gebruiken? 

Kirsten Vogd

Onze interviewer, verhalen verteller, stoomtrein en clown. Kirsten gooide begin 2016 haar leven over een andere boeg en verruilde de sportschool voor de buitenlucht. Ze leerde hardlopen en rekende af met haar (niet meer) chronische aandoening fibromyalgie.

1 Comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.