Maryvonne, onze triatlete en blogger schrijft meestal over haar eigen ervaring als sporter, maar ze is ook fysio en ziet de laatste tijd veel blessures voorbij komen. Daarom schrijft ze nu eens over blessureleed en haar idee daarvan. Heb je na het lezen van haar blogje vragen over jouw blessure? Stel ze gerust, vinden we leuk!

Voeten, enkels, achillespezen, kuiten, schenen, knieën, heupen, onderruggen…als het om een hardloopblessure gaat ben ik het allemaal eens tegen gekomen. Niet bij mezelf als sporter, wel als fysiotherapeut en als collega-sporter.

 

Zoals Rhodé. Zij kon helaas niet starten op de halve marathon wegens een blessure. Zij schreef dat ze er van baalt dat ze niet kon starten. Anderen, die wel allemaal pijntjes hadden of lichte blessures, konden wel starten en worden de hemel ingeprezen om hun prestatie. Had ze dan niet verstandig moeten zijn en toch moeten starten? En dan…dan loop je een blessure op die nog minstens een paar maanden gaat duren en kun je vanaf nul weer beginnen met opbouwen. Hoeveel plezier heb je van je prestatie als je de hele weg die je aflegde pijn gehad hebt?

 

Op Facebook vliegen de blessures mij om de oren. Niet leuk om te lezen. Het betreft met name beginnende hardlopers. Met ‘beginnend’ bedoel ik overigens lopers die minder dan een jaar hardlopen. Zo ben ik zelf ook helaas begonnen.

 

Toen ik begon met hardlopen kreeg ik vrij snel last van mijn schenen. Met een paar goede, dure, hardloopschoenen zou dat wel opgelost zijn. Helaas ging het van kwaad tot erger. Daarna kwam er schoenen met een antipronatieblok met een antipronatiezool. Dit zou het echt moeten oplossen. Met de kennis die ik nu heb, was dat natuurlijk waanzin! Uiteindelijk heeft een docent op de opleiding fysiotherapie mij behandeld. Na 1 behandeling, veel rust, opnieuw opbouwen en een schoen die toen bij mijn loopstijl paste kwam ik van de klachten af. Sindsdien ben ik nooit meer dusdanig geblesseerd geweest dat ik niet kon hardlopen. Dit is inmiddels 15 jaar geleden.

 

>Hoe komt het dan dat ik geen blessures krijg en een ander wel? Ik heb niet een heel sterk lichaam, ik train best veel en ik doe ook wel eens dingen die onverstandig zijn.
Anderen doen dit ook. Maar anderen nemen misschien minder rust of gaan door als ze een pijntje hebben? Als ik een pijntje heb, die ik natuurlijk ook heb, zorg ik ervoor dat ik wat meer rust neem. Of ik doe een alternatieve training als zwemmen of fietsen. Als dat pijntje serieuze pijn wordt, dan trek ik een collega aan zijn jasje en nog voor het een blessure wordt, ben ik alweer van mijn pijn af.

 

Degene met blessures zijn vaak de overenthousiaste mensen. Elk weekend een wedstrijd en daarbij verschillende trainingen en bijbehorende vormen volgen. Van 5 km ineens 10km gaan lopen. Dat is best een grote overgang. Een pijntje bij de knie wordt genegeerd, omdat de volgende looptraining gepland staat. Er ‘moet’ getraind worden. Tijdens deze training is de knie wel gevoelig. Onder het mom ‘we zijn er nu toch’, wordt er door getraind. En dan gaat het mis. Het pijntje wordt een heuse pijn. De pijn gaat niet meer over en een langdurige blessure ontstaat.

 

Vervolgens uit iemand zijn teleurstelling over de blessure op bijvoorbeeld Facebook. Er komen allemaal goed bedoelde adviezen. Het beste advies wat ik kan geven: ga naar iemand met medische kennis. Een (sport) fysiotherapeut of sportarts. Deze kunnen je gedegen helpen met advies en behandeling. Ook voor het opstarten na de blessure. In plaats van ‘geen pijn, just run!’ weer met kleine stapjes opbouwen. Dit om te zorgen dat je weer veel loopplezier kunt hebben.

 

Dus lieve sportende dames (en heren!) luister naar je lichaam. Pijn is een teken dat er iets niet goed gaat. Reageer daar adequaat op door rust te nemen, een medisch iemand te raadplegen en het vooral niet te negeren!

 

12 Comments
  1. Toen ik begin dit jaar voor de 3e keer in 3 jaar weer bij de fysio onder behandeling was stelde hij me de vraag: waarom loop je eigenlijk? Ik realiseerde me dat ook ik vandaag 15 km loop omdat ik er volgende week 16 wil doen. Ik besloot wat meer van het lopen zelf te genieten. Ook hebben we het gehad over belasting en belastbaarheid. Met een drukke baan, een gezin en misschien nog wat andere mentale zaken is de belastbaarheid gewoon lager. Maar het lichaam laat dat helaas pas merken wanneer het al te laat is. Na een half jaar uit de running te zijn geweest liep ik zomdag 11 km Devils trail. Ik heb genoten!

  2. Maar wanneer is iets blessure pijn? Voorbeeld : Ik heb reuma. Momenteel heb ik pijn (al maanden. Op en af. ) in mijn bicepspees. Of in mijn handen. Als ik zou moeten luisteren naar de pijnen, kom ik nooit meer aan trainen toe. Ik heb altijd ergens wel pijn.

  3. Ik heb nu ook n blessure aan mn been. Heeft het nut om te smeren met bv srl gel? K doe zo rustig aan als mogelijk maar door een staand beroep is dat lastiger. Gelukkig volgende week vakantie…..

  4. Sportmassage kan vaak ook helpen…
    Wat laagdrempeliger dan een fysio en een fatsoenlijke sportmasseur verwijst je indien nodig door na een fysio.

  5. SLR crème kan zeker een positieve bijdrage hebben. Maar het belangrijkste is dat je weet wat de oorzaak is en dan pas weet je of smeren helpt.

    Sportmasseur kan zeker ingeschakeld worden, maar of het perse laagdrempeliger is betwijfel ik.

    1. Mij lijkt een sportmasseur wel laagdrempeliger. Al hebben we hier in Nederland de scheve situatie dat een fysio vaak wel vergoed wordt de ziektekostenverzekering en een sportmasseur meestal niet. Dus dan zou een fysio hierdoor wel laagdrempeliger kunnen zijn. Bedoel je dat, Maryvonne?

      1. Het is trouwens spiroflor SRL crème.

        Waarom vind jij een sportmasseur laagdrempeliger Wim? Ik denk, buiten dat fysio veelal vergoed wordt, dat fysio ook laagdrempeliger is omdat er korte lijnen zijn met de huisarts.

        1. Ok, dus jij vind een fysio laagdrempeliger, omdat een huisarts altijd doorverwijst naar een fysio en nooit naar een masseur. Dat heeft volgens mij o.a. ook te maken met die vergoeding.

          Er zijn echter genoeg mensen die niet snel naar de huisarts gaan. En als er via een vereniging of een sportcentrum toch al makkelijk contact is met een masseur, dan is dat ook een logische stap.

          Juist het niet naar de huisarts hoeven is tijdwinst. Bovendien zijn sportmasseurs ook buiten kantoortijden aan het werk. Dat maakt het allemaal makkelijker en voor werkgevers is dat ook een winstpunt, want de werknemers worden dan in hun eigen tijd geholpen.

          Helaas lopen veel mensen, ondanks al die laagdrempeligheid, toch te lang door met hun pijntjes. Je hebt een mooi artikel geschreven!

          1. @wim tegenwoordig is er geen verwijzing meer nodig van de huisarts voor de fysio. En wij werken ook buiten kantooruren. Juist om de reden die jij schrijft.

            Bedankt voor je compliment!

  6. Herkenbaar! Pijntjes en blessures voelen zo oneerlijk. Ik krijg bij te snel of te ver hardlopen last van de pees die langs mijn linker knie loopt (laatst ook langs mijn heup). Ik probeer nu elke dag oefeningen te doen (stretch & spierversterkend). Ik heb al zooltjes (podoloog). Nog tips? Hoop gezond en wel aan de zevenheuvelenloop te starten & ook zo te eindigen. Knie is daarbij wel ‘een dingetje’

  7. Op afstand is het lastig tips te geven Yolanda. Last van de pees die jij omschrijft kan komen omdat je romp/bilspieren te zwak zijn en dat je daarom steeds wegzakt als je op je linkerbeen staat. Dan raakt zo’n pees overbelast. Ga eens bij een goede fysiotherapeut langs, die kan dat beoordelen. Hij of zij kan ook naar je looppatroon kijken en daarin adviseren.

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.