grafiti van vrouwengezicht

We kennen Barbara allemaal als de vrouw die is gaan wandelen om gezonder te worden. Die zelf haar kilo’s te lijf ging en zich niet meer tegen wilde houden door zichzelf. Dat dat om meer dan haar gewicht draait laat ze in een prachtige serie blogs zien. Zoals vandaag over hoe ze omgaat met een angststoornis.

…..Een angststoornis heet in het Engels anxiety disorder. Ik breek mijn hoofd over deze vertaling. Ik neem je in deze blog mee in mijn brein, mijn gedachtegang. Ga je met me mee?

Angststoornis: voor mij betekent angst het bang zijn voor. Totale paniek. Geen mogelijkheid om mijn gedachten de baas te kunnen, verhoogde hartslag, verhoogde ademhaling, het zweet op mijn rug en wie jij ook bent en hoe hoog of laag jij ook springt, als ik last heb van een angst dan zal mij dat helemaal niets interesseren omdat ik teveel opgeslokt wordt door de paniek die zich van mij meester heeft gemaakt. Mijn brein houdt mij tegen. De angst in alles-overweldigend en stelt mij niet meer in staat om helder te denken.

>>Sporten met een angststoornis: pure noodzaak voor Marjolijn

Anxiety disorder: in mijn beleving is deze benaming milder. Anxiety lijkt in mijn wereld meer op stress en spanning te slaan dan op de verlammende angst. In tegenstelling tot angst lijkt spanning handelbaar. Qua symptomen zijn er overeenkomsten voor mij: het transpireren, de verhoogde hartslag, die ademhaling die hoog zit. Toch… Ik heb het besef. Ik zal, zodra dat  besef zijn intrede doet, over gaan op buikademhaling. Ik zal mijn rust herpakken om vervolgens het gevecht aan te gaan.

>>Emotie-eten, een eerlijk verhaal

 

Mijn gevecht

Dat gevecht dat durf ik aan te gaan. Het gevecht met op mijn linkerschouder het niet-durven, mijn angstige kant. Rechts zit de eigenwijze versie van mij. Het gedeelte dat niet akkoord gaat met het feit dat een brein haar beperkt in haar dagelijkse leven. Haar brein niet maar ook haar onhandige lichaam niet. Of voedt dat lichaam dan weer het brein en blijft er sprake van een mind-matter?

“Ik heb het nog nooit gedaan, dus ik denk wel dat ik het kan!”

…Mijn rechterkant is spunky, durft alles en is nergens bang voor. Ze heeft een Pippi Langkous-attitude: “Ik heb het nog nooit gedaan, dus ik denk wel dat ik het kan!” Rechts is wie ik wil zijn. Vrij van de mentale obstakels die mijn linkerkant opwerpt en het pad dat ik volg tot een hindernisbaan maakt.

>>Behandeling tegen obesitas complexer dan meer bewegen minder eten

I want to be fearless. I want to be a Pippi! Dat is wie ik wil zijn! Mijn Pippi laat zich echter niet commanderen. Eigenwijs als ze is komt en gaat zij wanneer het haar uitkomt, waardoor ik soms de victorie zal hebben, en soms het onderspit zal delven.

 

selfie aan het strand

Wie ben ik nu

Meer dan ineens besef ik, dat hoe graag ik mijn rechterkant ook wil zijn en hoe erg ik links ook verafschuw, dat het juist de combinatie is die mij maakt tot wie ik ben. En wie IK ben is al zo  ontzettend veel stappen verder dan wie IK was. Het gevoel van respect naar mijn huidige IK welt in mij op. De IK waar ik trots op ben. Die haar blauwe plekken heeft opgelopen maar zich niet meer laat leiden door het verleden. De IK met dat stukje Pippi-eigenwijsheid in zich. De IK die strijdvaardig is. De IK die angsten overwon, van fietsen tot traplopen.

Met spanningen kan ik leven, want dan, als de tijd rijp is, kan ik weer in gevecht… Kom maar op!

Van dobberen in de zee tot het aangaan van een volwassen relatie. De IK die haar wens uit durft te spreken: I want to be fearless… De IK die daar vol overgave en passie aan werkt. De IK die ook weet, dat voor alles een tijd en een plaats is. Die weet dat als er echte paniek toeslaat, de tijd nog niet rijp is en het onderwerp dan opbergt in een laatje in haar brein, om het later nog eens een kans te geven.

>>Ik had een lichaam dat mij voor schut zette

Terug naar het begin: angststoornis versus anxiety disorder. Hetzelfde woord, maar voor mij een wereld verschil in betekenis. Ik ga niet meer akkoord met een angststoornis. De Pippi op mijn rechterschouder steekt haar tong uit tegen het woord. Met spanningen kan ik leven, want dan, als de tijd rijp is, kan ik weer in gevecht… Kom maar op!

x Barbara

>>Het wordt tijd dat we op een andere manier met dikke mensen omgaan

Volg Stoere Vrouwen Sporten ook op InstagramFacebook en YouTube voor meer sport updates, recepten en leuke work-outs.

Wist je trouwens dat je het SVS platform heel gemakkelijk kunt supporten. Dat doe je door via onze site te kopen bij onze partners. Dan krijgen wij namelijk een kleine vergoeding. Dat geldt bijvoorbeeld voor de  sportwebshops Futurumshop, Wiggle, Decathlon. en de Body & Fit shop. Of websites als Bol.com, Dille & Kamille,  Holland & BarrettfonQ en CoolBlue. Meer hierover lees je op de pagina Support Onze Site. Dankjewel alvast, want van al die kleine beetjes die we zo ontvangen, kunnen wij de site en servers draaiende houden.

 

 

Barbara
Barbara

Toen Barbara - 40 jaar uit Haarlem - voor onze site ging schrijven, dacht ze niet sportief genoeg te zijn. Ze was net gaan trainen voor een lange wandeltocht. Inmiddels zijn haar bijdrages een belangrijk deel van het hart van onze site. Want of je nu marathons loopt of tochten wandelt, je bent een actieve vrouw en sporter gewoon omdat je het doet. Barbara schrijft eerlijk over haar obesitas en de weg die ze in maart 2017, na jarenlang excuses als 'niet kunnen' en 'niet durven' gebruikt te hebben, is ingeslagen om gezonder te worden.

No Comments Yet

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.