Terugkomen na een blessure, dat is een kunst op zich. Want als je dacht dat het hebben van een blessure lastige gedeelte was, dan had je vast bedacht dat je na je blessure gewoon tralala weer verder kon gaan met sporten. En dat is helaas niet waar. Toch kan je als je het goed aanpakt, sterker worden van een blessure, zolang je het herstellen en terugkomen van je blessure maar goed aanpakt.

 

Mijn hardloopschoenen staan nu alweer een paar weken stil. het ziet er een beetje sneu uit en zo nu en dan baal ik wel. Zoals vandaag. Het regent en het is niet zo koud. Dat is mijn favoriete sportweer. Maar ik kan even niet lopen hoe en wanneer ik wil, want ik heb een blessure.
Mijn eerste sportblessure had ik een paar jaar geleden, toen ik nog fietste. Ik had wat aan mijn enkel en na een halfjaar niet gefietst meer te hebben, werd ik eindelijk geopereerd en werd de oorzaak van mijn blessure verwijderd. Ik had toen nog het idee dat ik binnen enkele weken weer op de fiets zou zitten en weer kon genieten van mijn sport. Maar na een jaar zat ik nog niet lekker op de fiets. Allereerst was er mijn been wat een lange tijd reactie bleef geven en pijn deed en ten tweede – en wellicht veel belangrijker – was er mijn gebrek aan vorm. Het was heel confronterend om niet meer zo sterk te zijn en om niet meer zo maar een paar uur te kunnen gaan fietsen. Ik was echt terug bij af en merkte dat ik net zoals toen ik begon met fietsen gewoon weer moest opbouwen. Alleen was dat opbouwen een stuk minder leuk als toen ik de fiets net ontdekte. Mijn fietsen heb ik nog, maar fietsen? Dat doe ik nauwelijks meer. Eigenlijk wist ik niet wat me te wachten stond en hoe ik terug kon komen na mijn blessure.

 

 

Mijn tweede blessure heb ik nu. Ik heb een shinsplint, dat is een overbelasting aan de scheen. Een vervelende blessure die langzaam geneest. Ik merk dat ik van mijn eerste blessure geleerd heb:

  1. Allereerst ben ik zodra ik pijn voelde naar de fysio gegaan. Ik hoor wel eens van sporters dat ze het nog even willen aankijken en door trainen, maar ik ben niet bereid het risico te nemen. Te lang doorlopen met een blessure kan er voor zorgen dat het herstel véél langer duurt.
  2. Ik heb rust genomen en ben pas weer gaan sporten met dat been toen de pijn verdwenen was. Dat duurde even hoor, wel een week of drie. Maar ik bedacht me dat die pijn communiceert dat er iets mis is. Wel heb ik voor vervangende activiteiten gekozen. Zo ben ik meer bezig met corestability en krachttraining voor mijn bovenlijf. En ik zit zowaar nu af en toe op de fiets, want ik merk dat dat mijn been goed doet.
  3. Samen met trainers en meer ervaren sporters ben ik gaan kijken naar mijn techniek. Is er iets in hoe ik sport wat mijn blessure veroorzaakt kan hebben. En is er iets wat ik verbeteren kan.
  4. Ik ben meer oefeningen gaan doen om mijn sport te ondersteunen. Zo train ik tegenwrdig ook de spieren van mijn voeten. Sterke voeten zorgen ervoor dat de klappen die mijn lichaam krijgt tijdens het lopen beter verdeelt worden en er niet zo veel van mijn kuiten en schenen gevraagd wordt.
  5. Opbouwen met een beginnersschema en gewoon weer ene maand lang minutenblokjes trainen. Want op die manier geef ik mijn geblesseerde lichaam de tijd zich langzaam aan te passen en kan ik het goed in de gaten houden waar nu mijn grens ligt. En kom ik die grens tegen? Dan moet ik er nu even niet overheen gaan.

 

Het laatste punt is misschien wel de moeilijkste, want nu ik eenmaal weer een beetje sport, krijg ik al snel de neiging lekker door te gaan. Het voelt immers als thuiskomen en het is zo fijn om weer te kunnen doen. Maar te snel starten kan mijn blessure verergeren en dan ben ik nog veel verder van huis.

 

Het goede nieuws is dat ik – ondanks dat ik nu even niet train voor mijn halve marathon – wel sterker aan het worden ben. Ik had namelijk nooit zo’n zin in corestability en krachttraining en vergat het vaak te doen. Maar nu ik even niet mag rennen zijn mijn bezoekjes aan de sportschool en de oefeningen die ik thuis doe het sportieve hoogtepunt van de dag. Ik ben deze trainingen gaan waarderen en merk dat ze effect hebben op mijn lijf.
De oefeningen die ik voor mijn voeten doe, maken mijn benen sterker en zorgen voor meer stabiliteit. En ook zet ik mijn voeten nu bewuster neer. Ik ben met een actievere voet gaan lopen. Dus loop ik – ondanks dat ik nu minutenblokjes loop – technisch mooier.
Het is mooi te zien hoe ik als sportmens gegroeid ben, waar een tegenslag ervoor zorgde dat ik de fiets liet staan, zorgt hij er nu voor dat ik completer train en beter in mijn sport sta.

 

Liefs Rose

 

Wil je meer lezen over het terugkomen en herstellen van blessures? Kijk dan eens op

www.runningholland.nl

www.allesoversport.nl 

www.prorun.nl

Rose

Editor in chief en founder van Stoere Vrouwen Sporten. Rose schreef voor bladen als Fiets magazine, Grinta!, Fietssport en de Flair, Ze merkte dat ze het aanbod voor actieve vrouwen matig vond. Meestal gaat dat over slank zijn en afvallen. Voor Rose is een actief leven zoveel meer. Daarom begon ze deze site. Samen met haar team is het haar missie om zoveel mogelijk vrouwen te helpen vreugde, balans en activiteit in hun leven te brengen. Rose fietst, rent, kookt, schrijft en geniet.

No Comments Yet

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.