Hoe goed is jouw zelfbeeld eigenlijk en wat kan je er aan doen?

Zeg, eerlijk? Hoe staat het met jouw zelfbeeld? Ben je zelfverzekerd of juist niet? Heb je een positief zelfbeeld of breek je jezelf een beetje af? En weet je in hoeverre dat effect heeft op jouw leven, het contact met de mensen om je heen en de dingen die je doet?

Als je me vraagt wat sport voor me gedaan heeft in mijn leven is het antwoord helder: het maakte me zelfverzekerd in een periode waarin ik een heel laag zelfbeeld had. Sporten heeft mij uitdagingen en lessen gegeven die mij leerden te zien dat ik best wel wat in huis heb. Het is om die reden dat ik geloof dat sporten goed voor je is.

Onze wereld zit vol momenten waarop we onszelf kunnen meten aan anderen. Nu is daar niet heel veel mis mee. Ik ben competitief en werk graag hard om betere resultaten te behalen dan de mensen om me heen. Voor mij werkt het als een positieve kracht. Als ik sport maar ook als ik presteer in mijn werk. Dat positieve is mogelijk omdat mijn zelfbeeld en mijn werkelijke ik tegenwoordig op een lijn zitten. Hoe anders was dat met het negatieve zelfbeeld wat ik voorheen had. Dat had een negatief effect op alles wat ik deed.

inspiratie quote zelfbeeld: low self-esteem makes you worthless

Herken een laag zelfbeeld

Een laag zelfbeeld kan je emotioneel en fysiek uitputten. Het kan er zelfs voor zorgen dat je bang bent dingen te doen en nieuwe kansen of uitdagingen niet aan gaat. Als je negatief over jezelf denkt is de kans groot dat je er bij voorbaat van uit gaat dat je faalt.

Hoe herken je bij jezelf dat je een laag zelfbeeld hebt en of dat effect heeft op de dingen die je doet? Het kan toch ook zijn dat je kritisch bent en simpelweg hoge eisen aan jezelf stelt? Ik heb bij mezelf een enorme groei waargenomen. Ik ging van een negatief naar een realistisch zelfbeeld en heb daarin de vrijheid gevonden te zijn wie ik vandaag ben. Dat realistische zelfbeeld en de daarbij horende zelfliefde kreeg ik niet door praatgroepjes of vele sessies therapie. Ik kreeg het doordat ik mezelf leerde kennen tijdens de vele en lange ritten op mijn racefiets.

In mij werk als trainer en blogger voor onze site leer ik veel mensen kennen en zie vaak binnen no time wie er last heeft van een negatief zelfbeeld. Ik herken het gedrag en de maniertjes om dat zelfbeeld te camoufleren. Het is soms super irritant omdat het normaal contact en zodoende ook relaties in de weg kan staan.

Maar omdat ik het herken, weet ik waar ik mee te maken heb. Het herkennen van een laag zelfbeeld bij jezelf of een ander is nuttig. Je kan er naar handelen. Zie je het bij jezelf, dan weet je dat je iets te doen staat. Herken je het bij een ander, dan kan je die persoon wat op weg helpen. Dat hebben mensen bij mij ook gedaan en daar ben ik nog steeds dankbaar om.

 

inspiratie quote Michelle Obama over zelfbeeld en vrouwen

Hoe reageer je op kritiek?

Toen ik begon met fietsen heb ik denk ik wel met iedereen in het fietsen mot gehad, omdat ze me een vriendelijke tip gaven. Ik kon er niet mee omgaan omdat ik er in mijn hoofd van maakte dat ik niet goed genoeg was en ik me daarvoor schaamde. Ik zag het als een afwijzing van mijn persoon. Op dat moment was ik me daar natuurlijk niet bewust van. Ik vond het vooral vervelend dat iedereen iets op mij aan te merken had. Achteraf weet ik dat ik slecht tegen kritiek kon. Zelfs opbouwende viel mij zwaar.

Maar nu ik wat meer ervaring heb en zelf ook andere sporters train, weet ik dat mensen niets op mij aan te merken hadden, maar me gewoon wilden helpen. Niet alle kritiek is een aanval op je persoon. Sterker nog, de meeste kritiek is dat niet, maar als je jezelf niet zo hoog hebt zitten, komt het wel zo bij je aan. Ik heb gemerkt dat ik er veel meer aan heb om het tot me laten komen en er over na te denken. Is het terecht? Kan ik er iets mee? Dan is het mooi meegenomen, dan leer ik. Is het onterecht? Dan kan ik mijn schouders ophalen. Daarbij moet ik wel zeggen dat ik mijn eigen specialisten heb gekozen. Mensen die ik vertrouw en bewonder, van hen wil ik altijd wel feedback. Twijfel ik aan opmerkingen of kritiek die ik van anderen krijg? Dan leg ik het voor aan die mensen in mijn directe kring.

 

In de verdediging gaan

Heel stellig in de verdediging gaan is ook zo’n dingetje. Je ziet het wel eens dat mensen dat doen, dat ze dingen die niet over hen gaan of die niet negatief zijn erg persoonlijk nemen en zichzelf gaan verdedigen. Dit in tegenstelling tot anderen die dat niet doen. Als je weet wat je waard bent, hoef je dat niet meer te verdedigen tegen anderen. Dan verspil je geen energie meer aan wat anderen misschien van je denken.

Ik merk dat ik geneigd ben dit te doen in tijden van veel spanning en hard werken. Ik neem dingen dan persoonlijk en voel mee aangevallen. In plaats van te zeggen hoe ik me voel of te vragen of ze mij niet mogen, kan ik dan recht tegen mensen in gaan en mezelf fel verdedigen. Dat wetende, trek ik me tegenwoordig even terug. Een goed moment om even te gaan rennen in het weiland.

Voordat ik die afstand kon nemen hielp het mij enorm om – als ik dacht aangevallen te worden – te vragen wat er bedoeld werd. Te checken of wat ik denk wel klopt. Wat bleek, negen van de tien keer had het niets met mij te maken of was het een vriendelijke opmerking.

 

De behoefte jezelf te verklaren

In mijn werk en privé heb ik tegenwoordig een vaste regel: als er veel woorden nodig zijn om je punt te maken, moet je je punt nog even checken. En als iemand veel woorden heeft om zijn punt naar mij te maken, doe ik een stapje achteruit en kijk de kat nog even uit de boom. Blijkbaar is die persoon ook niet helemaal overtuigd van zijn eigen waarheid.

Ik weet niet of je het kent, maar ik had vroeger altijd de angst om door de mand te vallen. Alsof ik elk moment betrapt kon worden en mensen er achter kwamen wat een stumperd ik was. Het is niet zomaar dat ik tegenwoordig zo makkelijk kan schrijven. Ik heb zat oefening gehad doordat ik mijn onzekerheid wist te verhullen met een goed verhaal.

Iedereen is wel eens onzeker of maakt fouten. Maar mensen met minder zelfvertrouwen hebben de neiging dat uit te leggen en toe te lichten. Terwijl anderen weten dat niets altijd voor 100% gaat en ze zien dat niets meer dan hun best kunnen doen. Leg je alles uit, of moet je jezelf steeds verklaren, zelfs al lever je topkwaliteit? Dan is de kans groot dat jij zelf, maar je omgeving ook aan je twijfelt. Ik hoef me nu niet meer anders voor te doen dan ik ben omdat ik weet wie ik ben en wat mijn waarde is. Als mens, als schrijver, als vriendin, tante, zus, dochter en natuurlijk als sporter.

loesje kaart met inspirerende quote

Anderen de schuld geven

Ik weet nog goed toen ik net begon met fietsen en wel eens mee ging in een groepje. Ik kon ze niet bijbenen en was echt boos op de mensen die niet inhielden voor mij. Mijn zaterdagochtend verknalt met dat ritje, door hen. Zo vervelend!

Veel klagen en anderen de schuld geven van de dingen in jouw leven. Een typische trade van mensen met een laag zelfbeeld. Door de anderen de schuld te geven, hoef je zelf niet de verantwoordelijkheid te dragen voor wat er speelt of hoe je je voelt.

Inmiddels weet ik wel beter, als ik niet denk mee te kunnen komen met een groepje neem ik een bankpasje mee zodat ik altijd ergens op de trein kan stappen. En gaat het te hard? Dan vraag ik of het wat zachter kan. Doen ze dat niet? Dan ben ik vrij om te gaan en staan waar ik wil. Immers ik ben zelf verantwoordelijk voor mijn dag. Fietsen heeft me dat echt geleerd. Als ik er voor kies iets te doen boven mijn niveau, dan zit ik op de blaren of ik ga mijn eigen kant op en heb vertrouwen dat de dag wel komt dat ik wel mee kom.

 

Schaamte en perfectionisme

Dingen heel goed willen doen is een mooie eigenschap. Er voor gaan ook. Maar perfectionisme is wat anders, dan wil je het zo goed doen dat het verlammend werkt of nooit kan slagen. Ik ben jaren iemand geweest die alles perfect wilde hebben, daar uiteraard niet altijd succes in had en me dan kon schamen voor mijn falen.

Ik weet niet zo goed hoe het komt dat mensen met een laag zelfbeeld last hebben van perfectionisme, maar ik vind het wel logisch dat perfectionisme bijdraagt aan dat negatieve zelfbeeld. Als je steeds faalt omdat je onhaalbaar hoge doelen stelt, kan je nooit tegen jezelf zeggen dat je het goed doet. Misschien is dat ook wel een manier van geen verantwoordelijkheid hoeven te nemen.

In mijn geval heeft fietsen echt wel geholpen minder perfectionistisch te zijn. Duursport is nu niet bepaald een omgeving voor perfectionisme. Er zijn te veel invloeden, zoals de wind, de weg, de temperatuur, maar ook hoe fit je die dag bent en wat je tegenkomt. Daar komt bij dat je ook te maken hebt met je eigen verval, de langer je op die fiets zit, de minder je wordt. Het enige wat je kan doen is doortrappen en je best doen. Zodat je weer thuiskomt. Zelfs al zit je scheef op je fiets met snot op je wang. Erg bevrijdend.

Liefs Rose

 

Vond je dit een leerzaam of interessant artikel? Lees dan ook eens dit blog over de trend van fitgirls en sixpacks ten opzichte van een natuurlijk zachter vrouwen lichaam. Een ander mooi artikel is het blog van Rose over Sportende moeders en het schuldgevoel wat ze kunnen hebben. Tot slot is dit artikel over Netflix interessant. Viel het je al op dat de vrouwen op Netflix er minder Hollywood en meer naturel uitzien?

Strong is Beautiful ketting

Rose
Rose

Editor in chief en founder van Stoere Vrouwen Sporten. Rose schreef voor bladen als Fiets magazine, Grinta!, Fietssport en de Flair, Ze merkte dat ze het aanbod voor actieve vrouwen matig vond. Meestal gaat dat over slank zijn en afvallen. Voor Rose is een actief leven zoveel meer. Daarom begon ze deze site. Samen met haar team is het haar missie om zoveel mogelijk vrouwen te helpen vreugde, balans en activiteit in hun leven te brengen. Rose fietst, rent, kookt, schrijft en geniet.

No Comments Yet

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.