Klaartje: “Ik kon nog niet eens hardlopend naar de overkant van de straat”

Hardlopen is de sport van Klaartje

Doelen halen is niet meer de reden waarom Klaartje (43) sport. Het is een prettige bijkomstigheid maar tegenwoordig vindt ze het fijn om tijdens het sporten even uit haar hoofd te zijn. “Sporten heb ik nodig maar niet meer perse in het schema dat mijn trainer voor me heeft bedacht.”

“Ons hele gezin is actief. We wandelen en fietsen veel, en gaan in de winter graag skiën. Mijn man Bas loopt marathons, dochter Puck (13) is ook een hardloper en speelt softbal, zoon Job (bijna 11) doet aan honkbal en rugby, en mijn belangrijkste sport is hardlopen. En dan sta ik ook nog regelmatig op het softbalveld om de jeugd te trainen en coachen. Bodypump heb ik ook lang gedaan, maar dat staat even op een laag pitje vanwege een schouderblessure.”

 

“Belangrijke positie gaf aanzien”

“Als kind sportte ik al veel. Het hoorde erbij, we vroegen ons nooit af waarom we dat moesten. Begonnen in de turnhal vond ik via volleybal mijn grote passie: softbal. Op de middelbare school en later ook op de universiteit was ik 5-7 dagen in de week bezig met softbal, wat ik op een behoorlijk hoog niveau heb gespeeld. Ik had een belangrijke positie als pitcher en dat gaf stiekem wel aanzien. Want als ik niet presteerde wat ik kon, dan had de rest van het team het ook lastig.”

“Sporten is mijn hele leven lang al een uitlaatklep geweest. Vroeger gaf het me vooral structuur, tegenwoordig is het mijn manier om even uit m’n hoofd te gaan. Als bedrijfsarts ben ik de hele tijd bezig met denken, analyseren, adviseren, praten, schakelen, coachen, verslagleggen… En ik zit eigenlijk de hele dag. Sporten zorgt ervoor dat ik dat allemaal eindelijk even kan stopzetten. Die beweegmomenten zijn heel belangrijk, ze houden me fysiek en mentaal gezond.”

 

“Niet meer hoger, harder, beter”

“Ondanks dat ik altijd gesport heb, kreeg ik ook te maken met ernstig overgewicht. In 2009 heb ik een gastric bypass operatie ondergaan. Ik ben daar nu zo’n 47 kilo mee afgevallen. Met hardlopen houd ik mijn gewicht stabiel. In de zomer van 2015 werd ik geconfronteerd met een burnout en heb ik samen met een fijne therapeut heb ik een aantal zaken uitgediept en opgeruimd. Nu hoef ik niet meer zo nodig hoger, harder, beter meer. Ook niet met sporten.”

“Ik heb veel beter leren zien wat ik nodig heb en durf daar ook naar te handelen. Sporten heb ik nodig, maar niet meer perse in het schema dat mijn trainer voor me heeft bedacht. Heb ik geen zin in een duurloop op asfalt maar wel in een lekkere bosloop? Dan doe ik dat. En als ik denk dat ik beter even niet kan sporten, dan is dat ook goed. Met een goed boek onder de zonnebank of even lekker ontspannen in bad geeft soms ook precies wat ik nodig heb.”

“Het wil niet zeggen dat ik geen doelen meer heb hoor. Het halen van die doelen is alleen niet meer de reden waarom ik sport. Zo heb ik afgelopen zomer hard getraind voor mijn eerste halve marathon. Maar ik heb dat trainingsschema wel even onderbroken voor het heerlijke Run Your Mind Running Retreat van Stoere Vrouwen Sporten. De duurloop die dat weekend gepland stond, heb ik gewoon later gedaan. En die halve marathon is me gelukt!”

 

“Behoorlijk tevreden met mijn leven”

“Wat ik stoer vind aan andere vrouwen, is als ze regie over hun eigen leven hebben en doen waar ze gelukkig van worden. Zoals mijn moeder, die stopte met werken toen mijn twee jongere broertjes werden geboren. Toen alle kinderen haar minder hard nodig hadden, is ze steeds meer voor zichzelf gaan doen en zichzelf meer gaan ontwikkelen. Ook leer ik veel van mijn dochter die zich tot een hele mooie jonge dame aan het ontwikkelen is en haar eigen weg gaat.”

“Vroeger vond ik het wel belangrijk dat mensen mij stoer vonden. Dat is nu wel anders, ik ben gelukkig en behoorlijk tevreden met mijn leven zoals het nu is. En ja, ik vind mezelf op een andere manier heel stoer. Ik werk veel, voedt kinderen op, heb tijd om zelf te sporten, zet vrijwel altijd vers eten op tafel en zorg goed voor mezelf. Natuurlijk heb ik ook manco’s, mijn man en kinderen worden soms helemaal gek van me. Dat durf ik ook toe te geven, en ook dat is stoer.”

“Mijn stoerste sportieve prestatie is toch wel de halve marathon in Eindhoven vorige maand. Ik deed er 2 uur en 19 minuten over en had drie dagen spierpijn. Maar wat was ik trots! Wie me dit tien jaar geleden had voorspeld, had ik voor gek verklaard. Ik woog 135 kilo en kon nog niet eens hardlopen naar de overkant van de straat zonder pijn in m’n knieën. Het verliezen van dat enorme overgewicht is trouwens ook een prestatie geweest waar ik nog steeds trots op ben.”

Stoere Vrouwen Sporten Shop

Kirsten Vogd

Onze interviewer, verhalen verteller, stoomtrein en clown. Kirsten gooide begin 2016 haar leven over een andere boeg en verruilde de sportschool voor de buitenlucht. Ze leerde hardlopen en rekende af met haar (niet meer) chronische aandoening fibromyalgie.

1 Comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.