Karin: extreme passie voor sport

sportvrouw met extreme passie voor sport in kano in de zon

We hebben een Stoere Vrouw die naar het WK gaat! Trailrunnen om precies te zijn en het gaat om Karin. Zij die een paar maanden geleden nog twijfelde aan haar voorbereiding. En ook zij die laatst een oproepje plaatste voor assistenten tijdens één van de vele andere extreme triatlons die ze ook op de planning heeft. Ik belde haar en we spraken urenlang over haar passie voor sport, buiten zijn, avontuur en uitdaging. En o ja, ook over de enorme afkeer tegen routine en dagelijkse sleur.

Een topsporter wil ze zichzelf niet noemen, ondanks dat Karin veel trainingsuren maakt. “Het grote verschil is dat ik een passie heb voor sport, maar er ook nog gewoon een baan naast heb. Dat is hard nodig om alles te financieren, maar het zorgt ook voor extra ballast. Een onverwachte file of drukke periodes op mijn werk kunnen de strakke planning flink in de war schoppen. Irritant, want het gaat allemaal ten koste van mijn trainingsuren of rustmomenten. Dat maakt me soms best chagrijnig ja, maar ik leer steeds beter om die negatieve buien weg te poetsen.”

Samen met haar vriend Onno besteedt Karin zo’n beetje elke vrije minuut aan hun passie voor sport en buiten zijn. “Wij kennen elkaar van het sportklimmen en zijn al vrij snel in deze levensstijl gerold. Waar ik de wildste ideeën heb en heel impulsief ben, bekijkt hij alles meer planmatig en schematisch. Past het in de agenda? Kan het financieel? Dan doen we het! Denken in kansen is onze tweede natuur. Het levert ons de mooiste avonturen en levenslessen op. Wij weten niet beter, in feite leven we een heel simpel leven. Alleen is ons referentiekader over wat mogelijk is, wat verschoven.” (lees verder onder afbeelding)

Sport vrouw trail in de bergen

Passie voor sport

Noem dat maar simpel. Om al die extreme events te doen, moet je gewoon kneiterhard trainen. “Dat is soms best een groot offer ja, met alle tegenslagen die erbij horen”, erkent Karin. “Per saldo ben ik nu wel intens gelukkig. Het is niet eens dat ik een heel groot doel najaag in het leven. In tegendeel. Ik ben enerzijds heel erg competitief in de wedstrijden die ik doe, maar mijn passie voor sport gaat verder dan klasseringen en prestaties. Zonder startnummer geniet ik intens van het buiten zijn en alle avonturen die ik meemaak.”

Een van de mooiste dingen die Karin heeft beleefd, was een expeditie door Sarek in Zweden, boven de Poolcirkel. “Wat heeft die reis ons veel gebracht! In twee weken hebben we 130 kilometer op de ski’s afgelegd en vier nachten buiten gekampeerd met -25 graden Celsius. Met onze spullen op de slee die we moesten trekken, een gewicht van zo’n 40 kilo per persoon waarvan ongeveer 15 kilo eten per persoon voor twee weken. Dan leer je pas echt wat het is om op jezelf aangewezen te zijn.”

“Fysiek en mentaal een hele uitdaging maar ook zo’n enorme verrijking! Je leert heel goed omgaan met negatieve energie. Die was er ook zeker, maar als je zo dicht bij de natuur staat, heb je geen andere keuze dan je over die negativiteit heen te zetten. Je focus is overleven. Elke fout, zoals je handschoenen onnodig uittrekken, kan je flink in de problemen brengen. Elke handeling moet je gedisciplineerd en met aandacht volbrengen. Er is geen ruimte voor iets anders dan de taak waar je voor staat. Je wordt gedwongen om te leven in het nu, dat is heerlijk rustgevend!” (lees verder onder afbeelding)

sport vrouw op expeditie in de sneeuw

Fysieke mankementen

Het kan toch niet anders dan dat Karin met haar extreme passie voor sport fysiek ijzersterk is. “Integendeel”, lacht ze. “Ik zit heel brak in elkaar en dat betekent dat ik extra goed naar mijn lijf moet luisteren. Dat heeft ook zo z’n voordelen. Vermoeidheid kan ik veel beter een plek geven, ik ben toch al gewend aan pijn. Dat heb ik moeten leren hoor. Ik heb wel eens jankend op de oever langs een kanaal gezeten waar ik net m’n fiets in had gesmeten. Pure frustratie, maar het lost niets op. En je komt er ook niet mee thuis, haha. De pijn hoort nu bij mij, het staat mijn passie voor sport ook niet meer in de weg.”

Met dat als uitgangspunt is letterlijk geen berg te hoog in het leven van Karin. “Toch heb ik niet perse een doel  met wat ik doe. Dat klinkt gek misschien omdat ik zo gepassioneerd ben. Ik  wil op deze manier leven zo lang ik het leuk vind en steeds op elke ervaring reflecteren. Daar ligt meer mijn ambitie. Vergeet niet dat dit leven keihard werken is en weinig luxe kent. We reizen en zien veel, maar na een vermoeiende wedstrijd crashen wij op een matras in ons tentje. Geen comfortabele hotelbedden en uitgebreide ontbijtbuffetten voor ons dus, want dan is het vele reizen ook met een goede baan niet meer te betalen.” (lees verder onder afbeelding)

Foute keuzes en onzekerheden

Het is behoorlijk indrukwekkend, hoe gestructureerd Karin haar leven leidt. Neigt het soms ook niet een beetje van planmatig naar dwangmatig? “Dat is soms wel aan de orde ja. Ik kan me ook niet goed vervelen, daar word ik ongelukkig van. Het is misschien niet zo verrassend dat ik twee jaar geleden bijna met een burnout thuis kwam te zitten. Ik maakte te vaak foute keuzes. Altijd de moeilijkste optie ook, en liep mezelf voorbij. Nog steeds overheerst mijn hoofd nog wel eens, maar het lukt steeds beter om die verbinding met m’n gevoel te maken en de confrontatie aan te gaan.”

Het is precies zoals Karin overkomt als je met haar praat. Sterk en vol vertrouwen, maar tegelijkertijd ook kwetsbaar. “Ik heb ook mijn onzekerheden hoor. Voor wedstrijden check ik altijd m’n tegenstanders en dan voel ik ook wel eens jaloezie opborrelen. Terwijl ik zelf ook steeds beter word! Toch zal ik me niet meer uitsluitend op triatlon en trailrunnen richten, dat vind ik veel te eenzijdig. We willen weer terug naar het alpinisme. Zo’n expeditie vinden we ook heel tof, net als adventure racen en skimo (ski mountaineering). We bekijken het per jaar. Belangrijkste is dat we alleen maar dingen doen die we leuk vinden.”

Er zijn meer van dit soort avonturiers. Ken je de blogs van onze Ingrid? Zij bereidt zich voor op een trailrun van over de 100 kilometer! En die passie voor sporten en buiten zijn, die heeft surfchick Anne ook!

Kirsten Vogd

Onze interviewer, verhalen verteller, stoomtrein en clown. Kirsten gooide begin 2016 haar leven over een andere boeg en verruilde de sportschool voor de buitenlucht. Ze leerde hardlopen en rekende af met haar (niet meer) chronische aandoening fibromyalgie.

No Comments Yet

Leave a Reply

Your email address will not be published.