Sporten met een personal trainer werkt niet voor Leoni

Leoni wil leren sporten en snot schieten

Weer terug fit worden, met dat doel startte Leoni begin dit jaar haar 12 weken programma bij STRAK PLAN. Focus op sport, voeding en motivatie. Was dit dan de stok achter de deur die ze nodig had? En wat heeft het sporten met een personal trainer haar gebracht?

Ik ben er helemaal uit. Uit het sporten. STRAK PLAN was een bijzonder experiment. Een ontmoeting met mezelf. Ik vloog er vol in om al heel snel te merken wat ik eigenlijk al wist: op deze manier sporten met een personal trainer past niet bij mij. Ik voelde me een rebelse puber die overal tegenaan schopte. Figuurlijk dan.

>>Het voornemen van Leoni: weer fit worden!

De vogel die buiten moet vliegen

Ik deed niet wat de personal trainer zei, was eigenwijs en in de supermarkt kocht ik alles wat ‘niet mocht’. Dat ik daarmee alleen mezelf had, dat had ik uiteraard in de gaten. Terugkijkend waren er voldoende signalen aanwezig om te mogen zeggen dat ik geen type voor STRAK PLAN was. Ik ben de vogel die buiten moet vliegen, omdat het lekker voelt. Niet binnen in een sportschool. Die relatie is nu definitief verbroken.

De eerste weken gingen redelijk. Ik had mijn uitspattingen, veranderde het trainingsschema in overleg waardoor ik toch mijn hardloopmomentjes had. Trouw ging ik met vriendin naar de sportschool en we gingen ook alleen als onze weken de samen-momenten niet toe liet. In mijn eentje haalde ik niet zoveel uit mezelf als samen. Dan lachten we, jutten we elkaar op en werden we sterker. Trainde ik alleen, dan maakte ik de setjes niet goed af en liep ik de kantjes er vanaf om weer snel thuis te kunnen zijn.

>>De dunne crossfitter, leg dat maar eens uit…

Sporten op mijn eigen manier

De laatste periode van STRAK PLAN voelde voor mij als een ongemakkelijk plan. Dat gevoel dat je een kledingoutfit draagt die niet bij je past. Te vergelijken met te hoge pumps en daardoor zere voeten, maar toch doorgaan. Ik liep steeds in die verkeerde outfit. Tijdens een weekendje weg maakte ik het laatste besluit: ik ga weer sporten op mijn eigen manier.

Crossfit in combinatie met bootcamp. Dan deed ik toch de combi van kracht en cardio, maar deed ik het omdat ik het leuk vond. Vriendin had de gewenste flow volledig te pakken. Ze combineerde alles gedisciplineerd en werd strakker en sterker. Ze voelde zich goed, had allerlei moeilijke momenten overwonnen en schroefde in de laatste fase het schema nog wat omhoog.

>>Weer die fitte sterke sportvrouw worden, dat is wat ik wil

Gedisciplineerd sporten moet bij je passen

Wat ontzettend knap! Dat moet ik zeggen. Ik heb diep respect voor haar, hoe ze de twaalf weken door knalde en belangrijker nog: ze genoot met volle teugen. Ik vond het moeilijk om haar te laten weten dat ik het niet meer trok, maar ze was zo begripvol en bedankte me voor de ondersteuning in de eerste fase. Het lukte haar wel. Ze begreep zo goed dat het niet bij me paste.

STRAK PLAN of een andere vorm van gedisciplineerd sporten moet bij dus bij je passen. Je moet het echt willen, anders moet je er niet aan beginnen. Dan zit je jezelf alleen maar in de weg. Dat heb ik nu dan wel geleerd. En eigenlijk geldt dat natuurlijk voor alles in het leven: Als je iets echt wilt bereiken, dan zal je door vallen en opstaan je doelen behalen. Het begint met interne motivatie. En die is eindeloos. Maar dan moet je die wel hebben.

>>Met dit schema voor thuis kan ook jij met krachttraining beginnen!

Sportgevoel niet terug gekregen

Met de hakken over de sloot haalde ik de eindstreep. Ik was wel sterker geworden en ik merkte met hardlopen dat ik meer kracht had bij iedere pas. Mijn tempo was niet verloren gegaan. Maar ik was niet geslaagd. Want ik kreeg dat sportgevoel niet terug. En eerlijk gezegd nog steeds niet. Ik trek met moeite eens in de week mijn hardloopschoentjes aan. Om te ontdekken dat ik het heerlijk vind, maar daar blijft het bij.

Trainen in zo’n programma is zo’n andere manier van leven, dat ik moeilijk weer in mijn vertrouwde ritme kom. Ik wil zo graag ergens weer beginnen. Zondag doe ik mee aan een obstacle run. En gelukkig ligt er een nog doel in het vooruitzicht: de Ladiesrun in juni. Gelukkig schijnt de zon ook weer. Alle ingrediënten om weer te beginnen, hoop ik. Want de interne motivatie is hiervoor absoluut aanwezig.

Herkennen jullie dat? Dat het soms zo moeilijk is om weer te beginnen, terwijl je stiekem wel heel graag wilt?

Groetjes,
Leoni

 

1 Comment
  1. Beste Leoni,
    Wat een herkenbaar verhaal…met als enige verschil dat ik geen hardloper ben. Zet mij op de skates en ik ben uren zoet.
    Bijna 2 jaar geleden heb ik een fikse enkelblessure opgelopen met bootcampen (toen ik eindelijk op weg was naar de 10km hardlopen.als training voor een 16km obstaclerun). Daarna bleef het modderen… zoeken naar wat wel kon… heb mijn best gedaan bij de sportschool, maar buiten sporten is het helemaal voor mij. Wat voelde ik me vaak een loser. Parcourtjes en crossfit-achtige dingen zijn leuk, zeker met anderen, maar het blijft binnen. Vandaag samen met de hond maar weer eens een inieminie-hardloopje gedaan…met wat krachtoefeningen. Bij mooi weer de skates aandoen.. Nu een goed sportritme vinden tussen de sporten vd kinderen, gezamenlijk avondeten en werktijden door. Heel fijn dat het weer langer licht is.
    Een ding ben ik wel uit.. de yoga blijf ik ook doen..en gelukkig heeft dat wel gezorgd voor de nodige kracht en rust in mijn lijf en hoofd.
    Groetjes
    Saskia

Leave a Reply

Your email address will not be published.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.