Daar sta ik dan. Naast mij is een ruitvormig bordje met nummer 14 er op. Ik kijk naar beneden. Plotseling voel ik wat angst opborrelen. M’n buik begint zich te draaien en mijn benen voelen ook niet zo stevig meer. Je kent vast het gezegde ‘ergens als een berg tegenop zien’. Ik weet inmiddels dat dat ook kan wanneer je al op die berg staat. Letterlijk.

Wanneer je bovenop een piste staat, is er geen makkelijke weg meer terug. In de meeste gevallen kan je met de lift die je omhoog heeft gebracht niet meer terug naar beneden. Helaas wordt die helling ook niet op de één of andere magische manier korter of minder steil als je bovenaan blijft uitstellen en twijfelen.

Marie Forleo, een bekende Amerikaanse online businesscoach zei laatst in een video: Action is the antidote of fear. En dat klopt ook wel. Hoe langer je wacht, hoe meer tijd en ruimte negatieve gedachten kunnen krijgen. Wanneer je actie onderneemt, dan stop je dit. Ik ben dus voorzichtig in beweging gekomen. Niet dat ik echt een keus had. Voor de eerste paar dagen in het Zillertal heb ik samen met mijn vriend en zus privéles van een heel aardige snowboardleraar. Ik kan dus niet anders dan zijn pad volgen.

Vandaag zijn we voor het eerst van de oefenweide naar de piste gegaan. Want het ging zo lekker. De techniek heb ik inderdaad best wel onder de knie. Alleen heb ik wat last van hoogtevrees, dus hoewel de hellingsgraad misschien niet eens zo heel veel verschilt, doet de lengte van de piste van alles met mijn hoofd. En precies vandaag ben ik natuurlijk vergeten mijn kniebescherming aan te trekken. Dus wat doet Annemieke… Juist, in al mijn plotselinge onzekerheid – die ondanks de genomen actie toch nog aanwezig is – rem ik steeds te hard waardoor ik continu op m’n knie val.

Nu vraag je je als lezer waarschijnlijk af: “Dit blog zou toch gaan over de leukste sportervaring?”. Ehh ja, dat klopt helemaal. Want ondanks alle angst en de blauw-paars-gele-knie heb ik erg genoten! Het lekkere eten en drinken hebben ook zeker bijgedragen. Daarbij daag ik mezelf graag zowel geestelijk als fysiek uit. Ik wil namelijk een betere versie van mijzelf worden. Als je blijft wachten totdat iets comfortabel voelt, kom je nergens. Alleen door te doen, raak je bekend met een situatie. En hé, ik heb geen sneeuwscooter of gipsvlucht nodig gehad! En dat geeft dan weer vertrouwen.

Het leukste sportmoment? Het is geen overduidelijke winnaar. Maar snowboarden is wel zeker de meest uitdagende sportervaring. En dat maakt het weer heel leuk!

 

-x- Annemieke

Mijn naam is Annemieke (31) en ik ben mijn sportcarrière op 5-jarige leeftijd begonnen bij de plaatselijke hockeyvereniging. Daarna heb ik lange tijd gedanst, vooral jazz ballet. Op dit moment ben ik vooral bezig met hardlopen en krachttraining.

 

Volg Stoere Vrouwen Sporten ook op InstagramFacebook en YouTube voor meer sport updates, recepten en leuke work-outs.

No Comments Yet

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.