Twee weken geleden was ik zo blij als een kind met een zak snoep, het lopen ging lekker en ik durfde zelfs voorzichtig vooruit te kijken naar wat allemaal zou kunnen. En ja, ik heb mijn trainer gevraagd om een vervolgschema. Verwacht er niet teveel van hoor, naast het opbouwen in tijd komen er ook weer snelheidsblokken in voor en de wekelijkse (interval)training met de loopgroep.

Het was voor ons de laatste week van de zomervakantie (ja, die beleef je echt zo met twee basisschoolkinderen) en ook de loopgroeptrainingen hebben een zomerschema. Dus vol goede moed, veel zin en ook een beetje gespannen ging ik die woensdagavond naar de baan. En het was zo leuk en gezellig, die spanning was nergens voor nodig. Zo’n training met techniek, intervallen (dit keer 3x 12 minuten pittig tempo) en veel medelopers was wel weer heel leuk na weken alleen gelopen te hebben. Zo leuk dat ik de dagen erna flink spierpijn had en het niet erg vond J

Voor ons jaarlijkse familieweekend waren we in het mooie heuvelachtige Limburg. Daar heb ik zaterdagochtend samen met mijn stoere moeder een uur heuvel op en heuvel af gerend. Niet echt mals voor de benen maar het ging prima. En die heuvels zijn echt een ander soort training hoor, als je in het vlakke Amsterdam woont. Zelfs met rustig lopen vliegt je hartslag alle kanten op, en ik liep te hijgen als een werkpaard. Na het lopen bijkomen met een heerlijke stuk Limburgse kersenvlaai met slagroom, jummie. Vervolgens lekker ontspannen in het zwembad met een groot deel van de familie (zes volwassenen en drie nichtjes van 8 maanden, 2 en 6 jaar), niks spectaculairs maar wel heel gezellig.

Martine 01

Maandagavond heb ik mij, na een virtuele schop onder m’n kont door medeblogster Kirsten die mij vriendelijk herinnerde aan mijn SOG-verhaal, in de regen gestort. Het ging verrassend lekker en eigenlijk is een half uur in de regen lopen helemaal niet erg. Daarna is er altijd de warme douche en een heerlijke kop thee. Enige waar je in zo’n geval aan moet denken is je eigen zichtbaarheid. Als het zo regent en na negenen is, dan is het half augustus dus gewoon echt donker (had ik even niet over nagedacht voor ik wegging).

Martine 02

Inmiddels is de zomervakantie écht voorbij, en daarmee ook de zomertraining. Dus terug naar de vaste donderdagavondtraining. Ik had er, na de ervaring van de week ervoor erg veel zin in. Op de fiets erheen, gezellig met twee medeloopsters. Helaas liep die trainingsavond anders dan verwacht. Na twintig minuten zat ik al weer op de fiets. Bovenbenen pijnlijk en in de kramp, ijs erop en tranen drogen. Een paar dagen rust is het devies.

Tja, ik was boos, verdrietig, gefrustreerd en zag meteen het allerergste voor me. Maar nu drie dagen later is de pijn over en het zware gevoel is weg. Ik geef mezelf nog een dagje extra rust. In ieder geval weet ik zeker dat dit niks te maken heeft met het herstellen en weer opbouwen na een operatie. Dit is een gevalletje domme pech, en misschien heeft het wel niks te betekenen en kan ik morgen weer lekker lopen… (en dat hoop ik).

Liefs,
Martine

1 Comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.