Janneke werd als gepest omdat ze te dik was, vandaag is ze sporter

moeder met overgewicht met dochter

Omdat wij over ons sportieve leven schrijven en onze verhalen al een vertelt hebben op de site, krijgen we zo nu en dan een berichtje van een lezeres die haar verhaal ook wil vertellen. Zulke verhalen delen we maar al te graag. We kregen gisteren het verhaal van Janneke in onze inbox en hebben besloten dat vandaag meteen online te zetten. Dankjewel voor je eerlijke verhaal Janneke!

Op de basisschool begon het al: Lijnen. Lijnen omdat mijn klasgenoten mij te dik vonden. Ik werd uitgescholden voor vetzak, dikkie Dik en plofkop. Omdat ik zo in hun scheldnamen ging geloven besloot ik dat ik wel een beetje kon afvallen. Ik ontbeet met een boterham minder. Mijn ouders waren al weg, dus het viel niet op. Mijn tussendoortje nam ik niet. Bij de lunch at ik maar 1 boterham en avondeten deed ik wel gewoon, alleen liet ik de jus weg. In die tijd deed ik aan turnen en wedstrijdzwemmen. Omdat ik in de selectie werd opgenomen, ging ik meer trainen en viel het niemand op dat ik wat afviel.

Als ik nu foto’s terug kijk van die tijd, vraag ik mij echt af waar ze het over hadden. Ik zag er uit als een slank en leuk meisje.

Steeds minder eten

Ik viel dus af…maar het pesten bleef. Met het veranderen naar de middelbare school hoopte ik dat het pesten zou stoppen. Helaas maakte dat niet uit. Er gingen een paar kinderen van de basisschool mee naar mijn middelbare school en er werd wel weer wat nieuws gevonden om mij op te pakken. Ik bloosde snel, dus werd ik al snel tomaat, vuurtoren, etc. Om maar niks te voelen at ik steeds minder. Genoeg om te kunnen blijven sporten en niet graatmager te worden…te weinig om ook maar iets van normale gevoelens binnen te laten. Mezelf rot voelen wegens weinig eten was beter dan iets voelen wegens het pesten. Binnen mijn sportwereldje kon ik mijzelf zijn. Maar ook daar trok ik mezelf steeds meer terug. Die verschillende gevoelens waren te ingewikkeld. Mijn prestaties gingen achteruit en ik werd uit de selectie gezet.

>>Hoe verlaag je het stresshormoon cortisol in je lijf?

Bij mijn vervolgstudie kon ik weer langzaamaan mijzelf worden. Ik ging weer normale porties eten, kreeg vriendinnen die om mij gaven en het sporten werd weer leuk in plaats van een ‘moeten’. Het interesseerde ze niks dat ik bloosde of dat ik ook weleens iets verloor bij wedstrijden. Thuis werd daar nooit echt bij stil gestaan. Winnen was net zo goed als verliezen, oftewel..er was weinig aandacht voor mij. Mijn vriendinnen vonden mij leuk om wie ik was. Die contacten verwaterden helaas.

>>Interview: wielrenster Jeanine over haar eetstoornis

Mezelf vergelijken met anderen

Na een paar jaar ontmoette ik een nieuwe vriendin. Zij sportte ook erg veel. En liet dat ook blijken. Achteraf gezien had ze alleen maar interesse in haar prestaties die beter waren dan die van mij. Ik ging mezelf steeds meer met haar vergelijken. Ik haalde mijn prestaties naar beneden. Die vriendschap was niet goed voor mij en ik had ‘m moeten verbreken. Dat kon ik niet, want soms, heel soms, liet ze haar waardering blijken. Ik had niemand, dus klampte mij aan haar vast. Ik hoopte dat zij zou bijdraaien zodra ik beter ging presteren. Daar was zij niet blij mee. Toen begon het kleineren. Uiteindelijk heeft zij de vriendschap verbroken. Het rot gevoel over mijzelf bleef. En de vicieuze cirkel begon weer. Om maar niks van echte gevoelens te hoeven voelen, at ik weinig. Liever mezelf rot voelen wegens honger, dan om wat ik voelde.

Sporten om mezelf in balans te houden

Met professionele hulp in het afgelopen jaar, gaat het nu een stuk beter. Sporten is een manier om mezelf in balans te houden. Echter merk ik nu in de wintermaanden dat ik het ontzettend moeilijk vind dat ik nu niet veel kan sporten. Ik kan mijn gevoelens geen plek geven. Daardoor blijft het enorm druk in mijn hoofd. Soms vergelijk ik mezelf weer met anderen. Bepaalde wedstrijdjes of evenementen doe ik niet mee, omdat ik bang ben te falen.

>>Het wordt tijd dat we op een andere manier met dikke mensen omgaan

Ik moet er altijd voor waken dat ik niet in oude patronen verval. En toch gebeurt soms. Dan heb ik momenten waarop ik slecht eet, laat naar bed ga en mezelf niet goed verzorg. Ik merk dat direct aan het sporten. Het gaat minder lekker en ik kan de focus niet houden. Ik weet dat ik moet bedenken waarom ik slecht eet. Meestal komt er dan wel iets uit. Praten erover helpt mij dan. Sporten ook. Eet ik goed, zorg ik goed voor mezelf, dan is het sporten heerlijk. Ik kan dan goed mijn hoofd leegmaken en genieten van wat ik doe. En zo wil ik het ook.

Dankjulliewel dat ik mijn verhaal mocht delen, ik hoop dat iemand er iets aan heeft, je weet maar nooit.

Janneke

Dames hardlooptop met gave print

Rose
Rose

Editor in chief en founder van Stoere Vrouwen Sporten. Rose schreef voor bladen als Fiets magazine, Grinta!, Fietssport en de Flair, Ze merkte dat ze het aanbod voor actieve vrouwen matig vond. Meestal gaat dat over slank zijn en afvallen. Voor Rose is een actief leven zoveel meer. Daarom begon ze deze site. Samen met haar team is het haar missie om zoveel mogelijk vrouwen te helpen vreugde, balans en activiteit in hun leven te brengen. Rose fietst, rent, kookt, schrijft en geniet.

4 Comments
  1. Volgens mij heb je veel te veel temaken gehad met jaloers volk om je heen.
    Trek je eigen pad en laat dat negatieve gedoe verwateren, ontpopt jezelf tot de topchick die je bent!

  2. Mooi en helaas voor mij ook herkenbaar stukje tekst.

    Doe gewoon de dingen waar jij je lekker bij voelt en trek je niks aan van negatieve rare dingen die sommige zeggen, volgens mij zijn ze stiekem gewoon jaloers.

    Het is moeilijk maar probeer niet bang zijn om te falen, het gaat tenslotte om het plezier en het genieten van iets wat je gewoon leuk vind om te doen en waar jij je prettig bij voelt, je doet het voor jezelf en niet voor andere.

    Ik kwam pas bij een Halloween Run een van mijn vroegere Pesters tegen en zij heeft nog echt die zelfde instelling als vroeger (30 a 25 jr geleden) dat ik veel minder waard ben dan haar en dat straalt ze ook gewoon uit helaas
    Ik dacht bij mezelf:” Laat ze het lekker bekijken!” en heb gewoon met alle halloween gekkigheid meegedaan hihihihi

  3. Beste Janneke, wat een stoer verhaal. Wat ontzettend knap van je om het te delen. Vooral je inzicht vond ik heel knap, want wat blijven we toch vaak in ‘foute’ vriendschappen hangen, zonder echt te zien wat anderen ons aandoen. Herkenbaar hoor. Succes met de winter, volgens mij ga je een super en creatieve oplossing ervoor vinden. Wat een stoer wijf ben je!

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.