“Of ik ook een blog over mijn jaar wilde schijven, want dat zou zo leuk zijn voor de kerst.” zei Rose. Schrijven is voor mij soms net zoals sporten. Hoe langer ik het niet doe hoe hoger de drempel om er weer mee te beginnen. Ongeacht hoe goed ik in mijn hoofd alle voordelen kan opnoemen. Van sporten krijg ik energie, voel ik mij vrolijker, heb ik het gevoel “iets” te hebben gedaan, voel ik mij zekerder, het geeft me ruimte in mijn hoofd en rust in mijn lijf. Bij schrijven is het anders het is niet dat energieke resultaat waar ik dan voor ga maar wel dat lege hoofd. Mijn vriend zei laatst dat ik in mijn schrijven soms beter verwoord wat ik ergens van vind dan als ik erover vertel. Schrijven geeft orde, duidelijkheid, inzicht en plezier. Het zijn dan geen losse gedachten spinsels meer het word een verhaal met kop en staart en de inhoud er tussen.

De afgelopen weken heb ik het best wel een beetje moeilijk met mezelf gehad. Ik ben enorm aan het wennen aan een nieuw ritme met langere werkdagen en ander werk. Ook moet ik nog steeds aan het wennen aan het huis, waar ik nu samen met mijn vriend woon. En daar bovenop komt dan de winter. Op zich niks mis met de winter, maar aan deze winter met zijn heftige koude, donkere dagen raakte ik maar niet gewend. Plus het feit dat ik voor mijn gevoel alle zon die er was, zag schijnen van achter glas. Maf hoe dat zo’n impact op mij heeft.
Rose schreef laatst al over hoe om te gaan met de winterblues. En als ik dan terug kijk snap ik het ook wel. Ik at me warm met grote hoeveelheden chocolade, ondertussen stond ik op stations met mijn te dunne stoffen jas te verkleumen en in de weekenden was ik te druk om fatsoenlijk buiten te zijn. Ik vergat goed voor mezelf te zorgen. Begin dit jaar schreef ik er al eens over. Dat stuk over ik en mijn lijf dat blijft denk ik nog lang mijn thema. Zo lang ik er elke keer maar vroeg of laat weer aan denk, met het streven naar vroeger. Dat gezegd ik ga nu alvast een reminder in mijn agenda zetten voor volgend jaar: “Winter komt, zorg voor jezelf!”

Gelukkig komt na de winter weer de lente en ergens vorig jaar aan het eind van de winter en begin van de lente begon ik met schrijven voor stoerevrouwensporten. Ik stuurde een berichtje naar Rose waarin ik me voorstelde en hoe leuk ik haar site vond, dat ik wel receptjes wilde bedenken en dat ik wel wat met sporten had. Rose haar reactie was alleen maar: “leuk!” Wie schrijf er nu een mailtje met alleen maar: “leuk!”? Uiteraard liet ik me daar niet mee afschepen en nu driekwart jaar verder ben ik er nog. Ik doe totaal niets meer met recepten en af en toe schitter ik door afwezigheid maar ik ben er wel.

En door stoerevrouwensporten raak ik elke keer weer geïnspireerd. Geïnspireerd om te schrijven, om uitdagingen aan te gaan, om te sporten en om te genieten van het leven. Het zelf schrijven maar ook het lezen van blogs geeft mij vaak inzicht en daarmee ruimte om dingen anders aan te pakken en beter voor mezelf te zorgen. En dat goed voor mezelf zorgen is vaak heel simpel. Zon, hardloopschoenen en een sporthorloge (want gadgets dragen nu eenmaal bij aan mijn sportersgeluk) en ik ben al een heel eind.

De grap is dat mijn vriend dit vaak beter onthoud dan ik. Als ik chagerijnig en moe thuis kom met het plan om te gaan rennen maar er eigenlijk geen zin in heb dan is hij degene die zegt: “ga nou maar schatje en als je terug bent staat het eten klaar.” Heerlijk! Mede dankzij mijn vriend zijn support in de vorm van eten, geduld, liefde en soms een goed gemeende schop onder mijn kont heb ik dit jaar mijn eerste halve marathon kunnen lopen in Zwolle. Wat was dat pittig maar gaaf! Alleen als ik nu terug kijk merk ik dat de tweede halve marathon die gepland stond en niet door kon gaan vanwege mijn blessure soms wel die eerste overschaduwt. Alsof de eerste niet echt telt zonder de tweede. Want de tweede zou “de” halve marathon worden.

Goed om soms door blessures weer nuchter met beide benen op de grond te staan. Ik ben geen topsporter ik sport voor mijn plezier en ben nu dus ook echt blij dat ik weer heerlijk kan lopen. Mijn eerst volgende geplande halve marathon gaat er dan ook één door het bos zijn. Niets geen PR’en, gewoon genieten!

Met mijn paard geniet ik ook altijd nog het meest wanneer wij door de bossen dwalen. Op snelheid door smalle paadjes, bij de lange rechte stukken het gas los, vervolgens weer met een lang teugeltje rondstappen terwijl ik naar de vogeltjes kijk en mijn paard verhalen vertel. Geen plan, geen doel, gewoon kijken waar we uitkomen. Heel ver kan dat in het bos waar ik bij sta ook helaas niet zijn maar toch op die momenten ben ik nog altijd weer dat meisje van 9 met haar eerste verzorgpony. Een wat oudere super brave pony genaamd Window die niet ver bij waar ik woonde op stal stond. Ik ging er altijd zelfstandig heen maar mijn ouders kwamen regelmatig even langs fietsen om te kijken. Vaak zat ik dan helemaal in mijn eigen wereld verhalen te vertellen en had ik niet eens door dat ze er waren.

Ze staan er trouwens nu nog steeds bij alle wedstrijden en elk belangrijk evenement. Mijn trouwste fans samen met mijn zusje en vriend.

Afgelopen jaar heb ik mijn ouders ook echt zien groeien op sportgebied. Met name mijn vader, die inmiddels de trotse bezitter is van zijn eigen racefiets, en laatst samen met mijn moeder mee ging op de mountainbike om over single tracks met mij te stuiteren. Ze zijn 60 maar niet te stoppen. Komend jaar hoop ik met mijn vader een achtste triathlon te finishen.

 

En ik…. Ik hoop het komende jaar te blijven genieten van het hardlopen. Lekker veel kilometers te kunnen maken. Nieuwe routes en plekken te ontdekken zowel met mijn benen als op de fiets en ondertussen af en toe eens aan goede zelfreflectie te doen en jullie te laten meelezen.

Nu ga ik genieten van mijn kerst, samen met mijn familie en lieve vriend, natuurlijk zal ik ook nog wel even gaan sporten. Ik wens jullie ook fijne kerstdagen en laat het zien hè als jullie gaan sporten, leuk als er een update of foto voorbij komt!

 

Liefs Rhodé

 

No Comments Yet

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.