D day

Het is een rare woensdag..

Woensdag is mijn parttime dag, ik ben dus vrij. Normaal gebruik de morgen om te sporten en de middag om mijn huishouden wat aan kant te krijgen. Maar vandaag is het net allemaal “iets” anders. Ik weet dat ik een afspraak heb om 4 uur ’s middags bij de gynaecoloog heb, om de uitslag van mijn biopten te bespreken.

En dat maakt het net een andere woensdag dan de anderen.

Nee niet aan toegeven… gewoon een woensdag als alle anderen. Dus ’s morgens om 6 uur de wekker gaat eruit want er moet om 7 uur gezwommen worden. Soepel gaat het niet, de hond doet vervelend en ik loop alweer 10 minuten achter op mijn normaal best strakke schema.

7:10 lig ik in het zwembad en heb een heerlijke zwemtraining, ik geniet.

Na het zwemmen, rij ik altijd langs de bakker voor vers brood(jes) en terwijl ik wil pinnen, weet in ineens mijn pincode niet meer…. Wtf??? (heb pincode pas een jaar of 7)

Naar huis, portemonnee gehaald en dump ik het kleingeld uit mijn portemonnee ergens tussen de autostoelen… gvd!

8:45 Uiteindelijk thuis, koffie, verse broodjes *hammmmm, zen momentje*

O ja er moet nog gelopen worden, wisselduurloop wat ik eigenlijk het liefst doe, dus 5x (4 min dl1, 4 min dl2, 4 min dl3) ik mag aan de bak. Ondertussen vertoon ik uitstel- en schransgedrag. Ik scharrel door mijn keuken op zoek naar eten, eierkoek, nootjes, speculaasje(s). Via twitter krijg ik een ‘schop onder mijn kont’ en tegen een uur of 10:30 vertrek ik naar buiten.

Een goed uur later kom ik verfrist weer binnen, ging super, zie je wel!

12:00 Eerst hondje maar weer uitlaten.

Laatste sportieve uitbarsting van vandaag nog 30 minuten core/ab werk en dan ineens gaat de tijd hard. Ik werk de oefeningen, af een late lunch en ineens is het 14:30 uur!!

Nu snel onder de douche, wat make up op en op weg naar het ziekenhuis.

Een lang verhaal kort te maken?!:

In de biopten zijn GEEN kankercellen aangetroffen! HIEPERDEPIEP HOERA!! Maar de uitslag is wel cin 3 (ernstige dysplasie) en de arts wil deze onrustige cellen verwijderen (ik ook, kan het morgen?). Omdat zet er niet zo netjes uitziet wil hij wat meer weefsel wegnemen dan gebruikelijk en gaat deze ingreep dus onder algehele narcose plaatsvinden op 28 januari.

Ironisch genoeg de verjaardag van mijn zoon, ik lig dus exact 15 jaar na zijn geboorte weer ziekenhuis. Maar hopelijk is het dat, kunnen we dan herstellen en weer met volle kracht vooruit! Nog 3 weken volop trainen, zodat ik fit het ziekenhuis ga…

*nog 80 dagen to go naar de Rotterdam marathon*

Rose

Editor in chief en founder van Stoere Vrouwen Sporten. Rose schreef voor bladen als Fiets magazine, Grinta!, Fietssport en de Flair, Ze merkte dat ze het aanbod voor actieve vrouwen matig vond. Meestal gaat dat over slank zijn en afvallen. Voor Rose is een actief leven zoveel meer. Daarom begon ze deze site. Samen met haar team is het haar missie om zoveel mogelijk vrouwen te helpen vreugde, balans en activiteit in hun leven te brengen. Rose fietst, rent, kookt, schrijft en geniet.

2 Comments
  1. Aan de ene kant een hele mooie uitslag maar toch een operatie. Dubbel maar gefeliciteerd!. Goed dat er wat aan gedaan wordt en hopelijk is het dan klaar. Ik vind je voornemen om de marathon te lopen geweldig en hoop dat het ook gaat lukken maar onderschat zo’n narcose en de ingreep niet. Naar je lijf luisteren en iets niet doen is soms een grotere prestatie dan welke marathon dan ook 🙂
    Heel veel sterkte en beterschap voor na de operatie 🙂

    1. Dank je wel Heidi!
      Ik luister zeker naar mijn lichaam hoor, het doel om in Rotterdam een PR te lopen heb ik ook laten gaan. Het doel is uitlopen!
      En als het niet lukt is dat jammer, maar niet erg!
      Dan ga ik die dag een hoop bekenden supporteren…. 😉

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.