“Stoere Vrouwen Sporten doet mee met de Dam tot Damloop!” Schreef ik gisteren met koeienletters op onze Facebookpagina en zette er een vrolijke foto van mezelf bij. Ik was net bij de Run2day geweest waar ik de nieuwe hardloopschoenen van Rhodé heb gehaald. Zij is nog op vakantie en kan dat zelf niet doen. En deze schoenen wilde ze persee hebben, want het is een speciale editie. Op 21 september is de 30e Dam tot Damloop en Rhodé en hoofdsponsor Asics heeft daar een schoen voor gemaakt. Een knalroze, die supermooi bij haar jasje staan.

In de winkel sprak ik nog een paar andere lopers. Allemaal hadden ze het maar over één ding: de komende editie van de Dam tot Dam. Ze zagen de schoenen die ik meenam en vertelden me dat het een goede aankoop is en wensten me succes met de Dam tot Dam. Dankjewel mompelde ik met een glimlach en van binnen baalde ik. Want ik? Ik ga helemaal niet starten!

 

Het verhaal begint op de ochtend van de voorverkoop van de startbewijzen van de Dam tot Dam. Dit was ergens in het voorjaar ofzo: “De dertigste Dam tot Dam loop? Oh ik moet dan meedoen, ik wil het!” riep ik uit en ging net als alle andere lopers in Nederland achter de computer zitten. En ik kwam in de wachtrij, de site was zo druk, iedereen wilde een startbewijs.

Op mijn beeldscherm stond een klokje, dat gaf aan wanneer ik zo ongeveer aan de beurt was. Ik maakte een koffie, smeerde een boterham, epileerde mijn wenkbrauwen en keek weer naar mijn beeldscherm. Nee, ik was nog niet aan de beurt. Dat wachten ging lang duren.

Dus had ik mooi even de tijd om mijn bed te verschonen en de wasmachine aan te zetten, de hond in de tuin te doen en even te wroeten in de aarde om wat onkruid weg te halen.

 

Nog geen 10 minuten was ik weg. Misschien waren het er maar 7 of zoiets. Maar toen ik boven kwam en – voordat ik met mijn handen onder de kraan ging om het zand eraf te spoelen – een blik op mijn beeldscherm worp? Zag ik… dat… mijn internetverbinding… weg was!

 

Neeee!

 

Niet dat?!

 

En ik moest weer achteraan in de digitale wachtrij. Het kopen van een startbewijs is me die dag niet gelukt. Ik heb iets met de Dam tot Dam, deze loop in mijn oude stad gaat helemaal van de Dam in Amsterdam naar de Dam in Zaandam. Dat is een stuk van 10 Engelse mijl, wat ongeveer 16 km is. En je mag door de tunnel onder het IJ. Normaal gezien rijden daar alleen maar auto’s dus voor mijn gevoel is dat hartstikke gaaf.
Ik heb al wel een keer meegedaan met de Dam tot Dam, maar dat was de fietstocht. Die reed ik toen ik nog maar een paar weken fietste en ik had me opgegeven voor de 150 km. Niet heel verstandig, want aan die afstand was ik nog lang niet toe. Samen met mijn vriendin Mira, een hele hoop zadelpijn en vele goede moed heb ik die rit uitgereden, een bidonnetje achteraf gekregen en scheel van vermoeidheid naar huis gefietst. Een leuke dag, maar 150 km? Dat heb ik daarna niet vaak meer gedaan.
Een paar jaar later – toen ik net met lopen begonnen was – vroeg mijn hardlopende buurman of ik een startbewijs voor de Dam tot Dam wilde. Ik had net 7 km gelopen en kon theoretisch wel door trainen tot de 16. Dus ja, ik wilde wel meedoen en helemaal als ik het startbewijs zomaar kreeg. Ik ben gaan trainen en was aardig op weg. Ik maakte voortgang en kon steeds verder. De 16 had ik nog niet gedaan in training, maar starten zou ik wel. En toen… werd… ik… ziek!!! Geen Dam tot Dam voor mij.

 

Een week of wat geleden kreeg ik weer een startbewijs aangeboden. Dus kon ik toch nog meedoen met de 30e editie van de loop der lopen. Maar ja… ik heb die shinsplint. En ik mag al wel weer lopen, maar kan nog niet zo ver. Ik moet rustig aan doen en luisteren naar mijn lichaam. Ik kan nu geen 16 km hardlopen, dus voor de zoveelste keer kan ik niet starten bij de Dam tot Dam. En daar baal ik onwijs van!

 

En met die wetenschap stond ik gisteren met de schoenen van Rhodé bij de Run2Day te luisteren naar de enthousiaste verhalen van lopers die wel mee gaan doen. Ik lach wat en knik ja bij de dingen die ze zeggen. Maar ik baal, ik voel me als de twaalfjarige die nog niet mee mag naar het schoolfeestje van haar grote broer. Als het enige kindje in de buurt wat niet naar het feest van de buren mag. Zoiets.

 

dam tot dam asicsDaarom ben ik aan retailtherapy gaan doen, ik heb voor mezelf ook wat leuks gekocht. Een gave nieuwe broek – ook van Asics – en een shirtje. En in die kleren, met de schoenen van Rhodé maak ik een foto, die ik naar haar app. Ik plaag haar wat en vertel dat ik op haar schoenen ga trainen. We sturen wat berichtjes op en neer en ik vertel haar dat ik zo baal.
En Rhodé komt met een goed idee: als ik de Dam tot Dam nog niet lopen mag, waarom doe ik dan niet mee met de Damloop by night? Die is korter en ‘s avonds, precies op de tijd waarop ik graag loop. Op die manier zijn wij als Stoere Vrouwen bij het hele evenement aanwezig en kunnen we er een weekend van maken.

Ik vind het een goed idee van Rhodé en ga nu op jacht naar een startbewijs. Dus wie heeft er eentje? Ken je iemand? Ik zoek een startbewijs voor de Damloop by Night… wie kan me helpen?

Rose

Editor in chief en founder van Stoere Vrouwen Sporten. Rose schreef voor bladen als Fiets magazine, Grinta!, Fietssport en de Flair, Ze merkte dat ze het aanbod voor actieve vrouwen matig vond. Meestal gaat dat over slank zijn en afvallen. Voor Rose is een actief leven zoveel meer. Daarom begon ze deze site. Samen met haar team is het haar missie om zoveel mogelijk vrouwen te helpen vreugde, balans en activiteit in hun leven te brengen. Rose fietst, rent, kookt, schrijft en geniet.

11 Comments
  1. Jammer, was gezellig als we samen de 10 mijl hadden kunnen lopen 😉
    Hopelijk kom je nog aan het start bewijs!

    Toen ik je gister tegen kwam had ik net die hele gave schoenen gekocht, ze zijn echt mooi he!…

  2. Ik heb nog een kaartje met bijbehorend t-shirt te koop voor de dam tot damloop by night op 20 september.
    Laat maar weten via een mailtje bij interesse

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.