Er is één man in m’n leven waarvan ik weet dat ik altijd op hem kan rekenen als ik erop uit trek. Hij is er altijd als ik een urenlange fietstocht maak, hij was er ook toen ik jaren terug de Dam tot Dam loop liep. En ook straks in de zomer, als ik 6km ga zwemmen, zal hij me nauwlettend in de gaten houden… Want hoe langer ik bezig ben en hoe zwaarder ik het krijg, hoe meer hij in zijn sas zal zijn.

De eerste keer dat ik hem ontmoette was ik 17. Samen met mijn oom en een vriend ging ik mijn allereerste toertocht fietsen. De allereerste keer dat ik meer dan 50km ging fietsen – en ik had er zin in. Het fietsen ging heerlijk, maar mijn oom had liever niet dat ik deze man zou ontmoeten. Daarom vroeg hij me bij de stempelpost bij een café héél nadrukkelijk of ik geen appeltaart wilde. Ik had daar geen zin in, vond het blijkbaar wel wat om hem eens te ontmoeten. Beter had ik het wel gedaan, die taart eten, want mijn oom wist wel waar hij het over had… Naar volk is het.

Sindsdien heb ik hem vaker ontmoet. Hij reisde me zelfs achterna toen ik naar Kenia ging! Ik fietste daar een jaar geleden, in the middle of nowhere, in m’n eentje, helemaal in m’n element. Fietsen in Kenia! De omgeving was prachtig, de temperatuur heerlijk en er was een zonsondergang waar ik intens blij van werd. En toen was hij er weer…

Deze man… ik weet in ieder geval dat ik er als duursporter nooit alleen voor sta. Hij gaat altijd met me mee. Erg vriendelijk gezelschap is het echter niet. Hij wacht er op tot ik kapot ga. Geniet daarvan. Dat ik idioot emotioneel en chagrijnig op de fiets zit zonder enige reden. Dat ik het gevoel heb dat er geen kracht meer in mijn benen zit en echt niet meer weet hoe ik de volgende kilometer in vredesnaam fietsend af moet leggen. Fantastisch vindt hij dat. Daar kickt hij op.  “Mission accomplished” hoor ik ‘m dan in mijn oor fluisteren.

DE MAN MET DE HAMER… de trouwste kameraad die een duursporter kent.

p.s. wat is het eigenlijk zo’n hongerklop? Hoe herken je het, wat doe je als het je overkomt en misschien het belangrijkste, hoe voorkom je het? Daar komen we binnenkort op terug!

Astrid

SVS is voor Astrid de kans om over de dingen die zij belangrijk vindt te vertellen. De sportieve computer nerd ervaart de natuur als haar thuishaven, haar rustpunt. Fietsend door Kenia, zwemmend in een Fjord in Noorwegen. Maar ze staat met haar werk in de IT ook midden in de moderne wereld. Midden in de drukte van deze tijd, het luide roepen van mensen op social media en het uitputten van de aarde door de mens, probeert Astrid haar weg te vinden. Balans te bewaren en kleine manieren te ontdekken om zo mooi mogelijk te leven. Schrijven voor onze site doet ze niet vaak, maar zodra ze het doet is het altijd raak

5 Comments
    1. mwah, tot op een zekere hoogte klopt dat wel, maar zelfs dan kan je er tijdens een triathlon of lange koers zomaar tegen aan lopen. Doordat je net wat minder geslapen hebt bijvoorbeeld. Het lichaam is immers geen robot en verwerkt dat eten en drinken iedere keer anders. Voor ene groot deel bepaalt dag fitheid of dat eten en drinken werkt.

      1. Sinds ik mij verdiept heb in het gebruik van sportvoeding kom ik hem op een lange tocht eigenlijk nooit meer tegen. Dat wij geen robot zijn klopt zeker, maar je lichaam leren kennen en op het juiste moment de voor jou juiste producten te kiezen blijft een kwestie van uitproberen. Voor mij werkt een de combinatie van voldoende drinken afgewisseld met vaste voeding en gelletjes het beste.

  1. Om deze man niet te treffen tijdens je duurtraining of rit is het belangrijk om met regelmaat je koolhydraten voorraad aan te vullen. Dus voldoende drinken van je isotone drank en dit aanvullen met appeltaart, witbrood met jam, pannenkoek, sportreep etc.

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.