Inpak dag! Na twee dagen regen zijn we er klaar mee en gaan we het mooie Izola aan de Sloveense kust verlaten. Het is dus ook de laatste dag waarop ik nog even gebruik kan maken van het voor mij inmiddels bekende hardloop rondje in de directe omgeving van de camping. De afgelopen keren heb ik het rondje elke keer zo gelopen dat ik begon met een flinke afdaling en vervolgens een heel stuk vals plat weer terug omhoog aan het klimmen was. Vandaag besluit ik om hem andersom te lopen.

Het eerste stuk van de camping af is een stukje klimmen langs een grote weg. Gelukkig niet heel stijl en mijn benen zijn nog fris genoeg om het goed aan te kunnen. Na een halve km komt de rustige afdaling al in zicht. Ik duik nog kort eerst even stijl ergens vanaf om vervolgens op mijn steady dalende pad te komen. Dit pad genaamd D8 is een soort van fiets/wandel pad wat helemaal langs de kust van slovenie loopt. Auto’s mogen er niet komen en behalve op kleine verbindingsstukjes is het dan ook een heerlijk rustig pad met goed asfalt en genoeg uitzicht. Slovenie is sowieso verbazingwekkend groen. Ondanks dat we echt in het zuiden zitten is het klimaat goed te doen. Het schijnt hier in de zomer gemiddeld 25 graden te worden. Ideaal weer als je een beetje actief op vakantie wilt.

Nadat ik een kleine 1,5 km heb ingelopen en op het D8 pad zit pak ik mijn tempo iets op. Het doel van vandaag is eigenlijk het tempo van een duurloop en snelle duurloop af te wisselen. Mijn doel is 1,5 km inlopen, 3km tempo lopen, een km rustig en dan de heuvel oprennen.

Ik merk aan het stukje tempo lopen dat het asfalt best wel glad is maar mijn Adidas Boost helpen me er goed overheen. Ik kom onderweg één fietser tegen. Een wat oudere man op een sportieve fiets die vriendelijk naar mij lacht. De vorige keer dat ik bezig was met mijn rustige duurloop kwam ik wel geteld twee mensen tegen. Eén ook al hardlopend die mij vol enthousiasme begroette. Altijd leuk! De andere leek vooral respect te hebben dat ik aan het rennen was door de miezer regen. Althans dat heb ik er zelf maar van gemaakt. Vond mezelf namelijk stiekem ook wel stoer zo op mijn zomervakantie rennend door de regen. Maar eigenlijk was ik ook wel blij met het weer. Ik heb uiteindelijk 11km gerend met 250 hoogtemeters en mijn benen waren er toen ook echt wel klaar mee. Dat klimmen en dalen hakt erin plus de spanning die ik kreeg van het rennen door een verlaten tunnel van 550m (vet eng!). Als het ook nog eens flink benauwd en warm was geweest dan was het helemaal een afmattend rondje geworden.

Na mijn 3km tempo loop kom ik aan het begin van een klein dorpje. Het officiële fietspad slaat hier af naar rechts om verder langs de kust te gaan. Ik ga rechtdoor om de inmiddels voor mij bekende heuvel te trotseren. Tot aan het begin van de heuvel mag ik nog rustig aan doen want het duurt even voordat de echte klim begint en ik heb nog mijn kilometer duurloop tempo ipv snel duurloop tempo. Dan begint de stijging en ik probeer een lekker tempo vast te houden maar al heel snel ben ik allang blij als ik simpelweg de ene voet voor de andere kan houden in jogmodus en mijn ademhaling enigszins onder controle blijft. Die ademhaling geef ik al gauw op. Ik hijg als een malle! Doordat het best wel snel omhoog gaat moet ik ook echt een paar korte wandelstukjes inpassen. Onderweg kom ik een vrouw met kinderwagen en hond tegen die rustig de berg opwandelt en mij wat bezorgd aanspreekt. Als ik uitleg dat ik geen sloveens kan gebaart ze dat ik vooral rustig aan moet doen. Ik lach en zeg dat het wel goed voor mijn benen en kont is. Die kan ze wel waarderen en dit kleine sociale moment breekt mijn flinke gehijg even. Vol goede moed hervat ik daarna mijn weg naar boven. De hele klim is uiteindelijk een dikke km met een gemiddelde van 11% stijging. Ik vind dat het als 4 km telt en mijn kuiten ook. Tevreden kom ik boven aan en mag ik de laatste kleine kilometer met lichte daling terugrennen naar de tent. Ik gebruik die afstand om mijn hartslag weer naar normale waarden terug te brengen voordat ik verhit en enthousiast mijn vriendje bij de tent begroet. Waar een gekookt ei en koffie voor me klaar staat.

Liefs,
Rhodé

(nu onderweg naar Italie, daar ga ik na het hardlopen in Slovenië eens lekker ontspannen en fietsen)

IMG_20140904_140102

 

No Comments Yet

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.