Bijna een half jaar geleden onderging Martine een buikwandcorrectie. De medici gaven haar een jaar hersteltijd. Hell no, dacht Martine. En terecht, want inmiddels mag en doet ze (bijna) alles weer. Tijd om de balans op te maken.

Wat is het resultaat van m’n buikwandcorrectie? Hoe voel ik me en wat betekent het voor me? Drie vragen die ik ook vanuit sportief oogpunt wil beantwoorden. Want waar sta ik nu, waar moet ik nog rekening mee houden en waar wil ik naartoe? Feit is dat mijn buik niet meer in de weg zit. Dat was wel een ding: er danste altijd extra ballast mee bij het hardlopen en een badpak was horror voor m’n operatie. Enfin, over de aanleiding van die operatie ben ik al eens met de billen… euhm… buik bloot gegaan.

Het resultaat mag er zijn! Ik voel en zie het elke dag. Geen buikje meer dat in de weg zit bij krachttraining of fietsen. En voor het eerst sinds jaren voel ik me op mijn gemak als ik met m’n kinderen in het zwembad ben.

En dat is een hele belangrijke factor, ik ben me veel minder bewust van mijn lichaam dan voor de operatie. Dat merkte ik deze zomer al op de camping en op het strand. Ik trok aan waar ik zin in had, en het stond allemaal even goed en fijn. Tuurlijk, ik moet nog steeds op mijn houding letten maar wie niet? Maar ik ben niet meer de hele dag mee bezig om mijn buik in te houden. En ondanks dat ik in gewicht nagenoeg gelijk ben gebleven, kan ik m’n kleding kleiner kopen. Het is zelfs zo dat ik, als ik heel goed kijk, zelfs kan zien dat ik nu bijna dagelijks oefeningen doe voor m’n core. Hulde aan de SVS-challenges!

Maar goed, terug naar de herstelperiode. Die is me dus heel erg meegevallen. Het litteken speelde me geen parten toen ik het hardlopen weer ging opbouwen. Wel kwamen de traditionele ongemakken opzetten: pijntje hier en daar, vakantie, geen zin, geen tijd… het leek weer als vanouds.

Toch flikte ik het om de Dam tot Damloop uit te lopen, en dan ook nog de ‘echte’ 10 Engelse Mijl hè! Of het verantwoord was? Tja, dat is twijfelachtig. Te weinig kilometers en vooral te weinig lange trainingen om mijn lijf aan de afstand en duur te laten wennen. Maar hee, ik was wel sneller dan vorig jaar (ok, slechts 14 seconden sneller, en nog steeds 2,5 minuut langzamer dan de eerste keer). Maar toch, I did it!

Hoe nu verder? Weer structuur aanbrengen in het sporten, een doel hebben en daar een plan bij maken. De eerstvolgende loop die in de planning staat is de Vondelparkloop, medio januari 2016.  Dat is het doel. Zonder tijden te noemen, wil ik graag m’n pr evenaren. Het plan: 3x per week hardlopen, zolang mogelijk fietsen naar mijn werk (met veel regen, wind, ijs en kou geef ik op) en de SVS challenges lekker meedoen. De structuur: (interval)training met de club op donderdag, lekker lang lopen op zondag en op dinsdag een relaxed rondje (in het donker, uitdaging).

Martine
xxx

image

 

1 Comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.