Dit weekend liep ze in Parijs, onze Myra. Daags voor de start van de 20 Kilomètres de Paris ruikte ze de finish al bijna. Was ze er klaar voor om na 100 dagen Sportrusten die bijna halve marathonafstand een beetje soepel te overbruggen? Myra schreef dit blog kort voor haar vertrek naar Parijs.

Als ik terugkijk op de achterliggende weken, en bedenk hoe ik deze 100 dagen gestart ben, kan ik concluderen dat ik er qua lopen zeker op vooruit ben gegaan. Ik bleek sneller te kunnen lopen dan ik had gedacht en ik voel me conditioneel ook sterk. Of dat helemaal te danken is aan het schema, valt moeilijk te zeggen.

Ik ben naast het lopen ook meer en vaker krachtoefeningen gaan doen. Waar de SVS challenges allemaal niet goed voor zijn! Daarbij richt ik mij vooral op mijn core en mijn bilspieren, daar heb ik de grootste winst te boeken. Behalve sneller, ben ik daardoor ook krachtiger gaan lopen. Dat merkte ik afgelopen zondag, toen ik mijn laatste duurloop in de vorm van een korte trailrun deed. Zelfs de heuveltjes op de Posbank konden mij, ondanks het gebrek aan heuveltraining, deze keer geen spierpijn bezorgen.

Fysiek gezien voel ik mij dus op dit moment helemaal in staat om mijn missie te volbrengen. Fysiek gezien…

Wat de geest betreft: die is de laatste week nog even danig op de proef gesteld. Iets met stakingen, waardoor er op de dag van onze reis naar Parijs ineens nul treinen richting Frankrijk rijden. In allerijl moesten we dus onze treinreis omboeken naar een dag eerder. Toen die stress was verdwenen, liepen we tegen de volgende hindernis aan: wij hadden ons appartement ook een dag eerder kunnen boeken (betaald en bevestigd en al), toen er ineens een mail kwam van de eigenares: heel spijtig, maar of wij onze boeking niet tóch konden wijzigen omdat er een dubbelboeking bleek te zijn voor die ene nacht.

Afijn, na een uitgebreide mailwisseling en het inschakelen van de verhuurorganisatie is de uitkomst nu dat we de eerste nacht in een nabijgelegen appartement overnachten en dat we korting krijgen op de prijs voor het tweede appartement.  Voor iemand die altijd maanden van tevoren alles vastlegt, was dit echter een behoorlijke mentale test.  Gelukkig heb ik die inmiddels glansrijk doorstaan en is de kalmte wedergekeerd.

Een ander mentaal dingetje is dat ik in mijn trainingen dus niet verder heb gelopen dan 10 kilometer. Zondag staat mij een dubbele afstand te wachten. Gelukkig heb ik al meerdere keren een halve marathon gelopen, dus ik weet wat ik kan verwachten. Ik ben vooral nieuwsgierig of ik verschil merk met die andere keren. Ik kan me echter voorstellen dat het anders is voor iemand die met dit schema voor het eerst deze afstand loopt.

Nu dus de laatste dagen door zien te komen. Dat doe ik qua training nog met twee loopjes van slechts twaalf minuten. Taperen ‘to the max’, zogezegd. Vanmorgen het eerste loopje gedaan – voordat ik het wist, was ik weer thuis en ik had ook nog eens geen druppel zweet verspild.

Nog één traininkje te gaan dus, en als ik dit hardop zeg, voel ik de gezonde spanning opbouwen. Ik ben er klaar voor en heb er zin in!

Doei!
Myra

No Comments Yet

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.