“Zo ik voel me zo inactief! En ik heb mijn zaken niet op orde, ik heb weinig aan de site gedaan en ook al een hele week niet gesport!” Het is vrijdagochtend, ik lig in mijn bed en word wakker met gedachten aan de komende dag. Als ik mijn hoofd moet geloven heb ik veel te doen vandaag, blogjes voor de site, artikelen voor een magazine waarmee ik bezig ben, een bespreking met een merk waarmee we misschien gaan samenwerken en natuurlijk even sporten. Maar dan begin ik te hoesten, ik ga rechtop zitten en voel hoe suf mijn hoofd is.

Ik ben nu precies een week ziek en heb van vorige week vrijdag tot en met maandag aan één stuk geslapen en Netflix gekeken. In de dagen erna was ik ‘s morgens wel even op de been, maar sliep ik ‘s middags elke dag een paar uur. Gisteren heb ik voor het eerst weer een volle dag gewerkt, maar bijster productief was ik niet. Ik had geen griep, maar was wel verkouden en had een enorme hoofdpijn. De komende twee weken zullen mijn longen nog slecht zijn, weet ik uit ervaring. Hierdoor zal ik all together drie weken matig sporten en moet ik na die drie weken weer een beetje opbouwen.
De verkoudheid er wel redelijk vanaf, maar mijn astma longen moeten nog wel even de boel op orde krijgen. Ze voelen vies en rauw, ik hoest en heb het benauwd en daardoor ben ik nog erg moe.

Gisteravond heb ik daarom ook niet meegetraind met de Stoere Vrouwen en zaterdag zal ik ook niet gaan lopen met mijn vaste hardloopgroep, dat komt volgende week wel weer.

Wel ga ik vanavond met Rhodé naar de sportschool en wil ik zondag even gaan fietsen. Dat zijn beide sportieve activiteiten die ik op een lage intensiteit kan doen. Zo heb ik niet zo’n last van mijn longen, maar ben ik wel in beweging. En vandaag wil ik wandelen met de hond, in ieder geval een uur, want ik heb het nodig.

Weet je wat het is?

Ik sport en beweeg zelden omdat het ‘moet’ of omdat ik ‘bang ben om anders dik te worden’. Ik doe het echt voor mijn plezier. En omdat ik er zo’n energie van krijg. Maar als ik zo’n week helemaal niet beweeg, heb ik toch het gevoel dat het nooit meer goed komt. Gedachten als: ‘zie nou wel, je hebt een website over sport, maar wat doe je zelf? Niet veel hè?’ komen voorbij. En mijn broek die net uit de was komt en daardoor strak zit, is ineens een teken dat ik aangekomen ben. Dat een andere broek bijna van mijn kont zakte, vergeet mijn hoofd maar voor het gemak. Liever vertellen mijn gedachten me dat er iets niet goed is. Dat het zeer alarmerend is en dat er echt sprake van een heus probleem zal zijn.

En dat is precies waar ik – als sporter – nooit last van heb.

Sporten en bewegen is voor mij een soort meditatie, het zorgt ervoor dat ik geen drukke gedachten of zorgen heb. Ik ben juist in staat om snel tot oplossingen te komen en me geen zorgen te maken als ik alles heb gedaan wat ik doen kan. Zelfs de chagrijnige week voor mijn menstruatie kom ik redelijk goed door sinds ik sport en de winter – met dit jaar zelfs een flinke winterdip – is ook goed te doen zolang ik maar dagelijks met mijn neus naar buiten ga en de ene voet voor de ander zet of een stukje fiets.
Nu ik een week niet bewogen heb en fysiek ook niet fit ben, merk ik weer precies wat er verandert is in mijn leven sinds ik ben gaan sporten. Ik ben daadwerkelijk zo’n doorzetter en durfal geworden door te fietsen, rennen en zwemmen. Door dingen te proberen die me eng lijken, door te blijven fietsen, zelfs al wil ik aan de kant gaan zitten en door te blijven rennen, zelfs al deed ik er een jaar over om 5 kilometer aan één stuk te kunnen doen.

En ik weet weer precies waarom ik iets meer dan een jaar geleden mijn sportvriendinnen vroeg met me mee te doen en te werken aan een website die vrouwen laat zien hoe leuk sporten is. Ik wilde andere vriendinnen die nooit aan sport deden, maar wel last van piekerhoofden hadden, laten zien dat zij het ook kunnen. Ik wilde hen met mee meenemen in een beweging die vrouwen – alle vrouwen – aan het sporten of bewegen krijgt. Want zodra wij ontspanning in ons lijf en hoofd hebben, kunnen we de vrouw zijn die we willen zijn: lief, stoer, sterk, prachtig, energiek, creatief en positief, maar vooral aardig tegen onszelf.

En terwijl ik me dit bedenk, weet ik dat ik niet zoveel hoef te doen vandaag. Ik hoef alleen maar wat te schrijven, mijn gezicht weer te laten zien in onze Facebook groepen en te trainen met mijn lieve Rhodé. Maar vooral moet ik mijn lijf de tijd geven beter te worden. Zodra ik weer fit ben, kan ik weer bewegen. Want beweging is voor mij als de zon voor een lentebloem.

Liefs Rose

Oh ja, vorig jaar schreef ik wat over sporten als je ziek bent geweest, dat je niet meteen gaat knallen. Ben je ziek? Of net geweest? Lees het even!

Rose

Editor in chief en founder van Stoere Vrouwen Sporten. Rose schreef voor bladen als Fiets magazine, Grinta!, Fietssport en de Flair, Ze merkte dat ze het aanbod voor actieve vrouwen matig vond. Meestal gaat dat over slank zijn en afvallen. Voor Rose is een actief leven zoveel meer. Daarom begon ze deze site. Samen met haar team is het haar missie om zoveel mogelijk vrouwen te helpen vreugde, balans en activiteit in hun leven te brengen. Rose fietst, rent, kookt, schrijft en geniet.

No Comments Yet

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.