Het Europese wielerseizoen is met de Omloop het Nieuwsblad (voorheen Omloop het Volk, voor de nostalgische wielervolgers onder jullie) nu echt begonnen. Toen ik net begon met wielrennen wilde ik maar wat graag bij zo’n grote koers starten.

Ik stond in mijn eerste seizoen reserve voor deze grote koers. Kul natuurlijk, want zonder ook maar één nationale wedstrijd in mijn benen (ever dus hè!) zou ik deze wedstrijd natuurlijk nooit goed hebben gereden. Mijn ploeggenootje die net als ik pas dat jaar was begonnen met koersen stond na 10 km kotsend aan de kant van de weg. Van de zenuwen. Ik denk dat het bij mij niet veel anders zou zijn geweest. Toen één van de rensters uit onze ploeg op de weg naar Gent een beetje misselijk werd en niet zeker wist of ze nu moest starten, begon ik ‘m wel te knijpen. Ik zou toch niet echt moeten starten? Gelukkig herpakte ze zich en stond zij, gelukkig niet ik, destijds in het startvak in een koud en regenachtig Gent.

Ouder en wijzer

Twee jaar later ben ik een stuk wijzer. Ik als talentloze maar ambitieuze wielrenster moet het hebben van de koersen die mij liggen. Dit jaar wacht ik de eerste koersen van het jaar even af, voordat ik mij in het koersgeweld werp. Want hoe werkt het nu eigenlijk aan het begin van het jaar? Waarom zijn er dan altijd zo veel valpartijen? Waarom zijn de koersen altijd zo zenuwachtig?

Wel, iedereen denkt in het nieuwe seizoen dat ze dit jaar écht die stap gaan maken. Ze hebben afgelopen winter zó hard getraind, dat het dit jaar wel goed móet gaan. Dat hoeft niet alleen om de overwinning te gaan, ook meiden die tot dan toe altijd op hangen en wurgen in een klassieker mee kwamen denken nu dat ze gewoon makkelijk in het peloton mee kunnen. Anderen denken inderdaad wel dat ze van top 10, top 20 naar het podium kunnen. Zo begin je dus een koers met twintig, dertig dames die denken dat ze kunnen winnen, nog zo’n vijftig dames die denken dat ze top 20 kunnen rijden en dan misschien nog zo’n dertig die denken dit jaar eindelijk de koers te kunnen uitrijden. Enige wiskundige kennis leert dat dit niet mogelijk is. Maar alle meiden zijn gretig. Willen zich tijdens de koers naar voren werken in het peloton, want ‘nu is het mijn beurt’. En dan gaat het vaak mis. Ook omdat het toch elk jaar weer even wennen is. Je hebt een aantal maanden niet in een wegpeloton gekoerst en dat is altijd toch weer ding in het begin.

Een nerveus peloton

In het klein werkt dit ook bij meerdaagsen zo. Je ziet het in de Tour de France. De eerste week is het altijd nerveus en wil iedereen niet op voorhand zijn koers al verliezen. Daarom komen er dus juist meer valpartijen waardoor er verschillende renners die niet alleen de koers al verliezen, maar misschien wel in het ziekenhuis eindigen. Dus nee hoor, dit jaar kijk ik in februari en maart lekker op TV naar de koersen en pas aan het eind van de maand ga ik zelf weer aan de bak. Vanaf dan dus echt weer pelotonpraat vanuit de buik van het peloton!

Jeanine Laudy – wielrenster en schrijfster van het boek: Strijd in het Vrouwenpeloton – kocht een aantal jaar geleden haar eerste racefiets. Ze rijdt wedstrijden en schrijft op haar blog over haar avonturen. Een topwielrenster is ze niet. Jeanine is gewoon een vrouw die gelukkig is als ze sport en ook al moet ze vaak aanklampen, haar sport vindt plaats op de weg in het peloton. Ze heeft haar eigen tekstbureau en schrijf voor verschillende sites en bladen.

1966798_645131792226323_38311977_nAmy Pieters won bij de dames het Nieuwsblad met Emma Johansson en Elizabeth Armistead vlak achter zich. Liesbeth de Vocht wordt vierde.
Marijn de Vries komt ten val en breekt haar sleutelbeen, met een grote pijl op haar arm lag ze afgelpen maandag op de operatietafel. Dit schreef ze op haar sites over haal val. De foto’s op haar Facebook pagina en de daarbij geschreven opmerkingen zijn grappig om te zien. 

 

 

Rose

Editor in chief en founder van Stoere Vrouwen Sporten. Rose schreef voor bladen als Fiets magazine, Grinta!, Fietssport en de Flair, Ze merkte dat ze het aanbod voor actieve vrouwen matig vond. Meestal gaat dat over slank zijn en afvallen. Voor Rose is een actief leven zoveel meer. Daarom begon ze deze site. Samen met haar team is het haar missie om zoveel mogelijk vrouwen te helpen vreugde, balans en activiteit in hun leven te brengen. Rose fietst, rent, kookt, schrijft en geniet.

No Comments Yet

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.