Trainer voor de Strong Sister Run

Hee Wieke, hoe lang duurt het nog tot je allereerste hardloopevenement? Nog maar tien weken? Dan ben je zeker goed in training, of niet? Niet? Hoe ga je dat doen dan? Nou euhm… Wieke gáát gewoon!

Shit, ik heb nog maar tien weken tot de IJsselloop! Ik scrolde op mijn gemak door Facebook toen er een bericht voorbij kwam waarin ik dit zag. Het gevolg: op dat moment niets eigenlijk, ik ben namelijk best optimistisch ingesteld. Maar toch, het wordt wel tijd om serieus te trainen.

Dus trok ik de dag erna mijn hardloopschoenen voor de tweede keer aan sinds mijn blessure om een rondje te dribbelen. “Hè, de tweede keer? Maar je bent toch al heel lang blessurevrij?” Dat klopt! En tussen mijn eerste keer en dit rondje zit ongeveer zeven weken. Waarom? Ik had gewoon geen zin. Mijn vriend en ik zijn de badkamer aan het verbouwen, er kwam een vakantie tussendoor en het is ’s avonds zo vroeg donker. Dan ga ik dus echt niet in mijn eentje naar buiten in een strakke broek. Niet om arrogant te zijn of zo, maar dat ziet er best leuk uit. Ik heb wel af en toe een thuisworkout gedaan en ik heb meegedaan met een livetraining via Stoere Vrouwen Sporten op facebook. Dus ik was niet zo bang dat mijn conditie erg achteruit was gegaan.

En had ik even gelijk! Ik had niet zo’n zin om ‘gewoon’ een rondje te lopen, dus ik had voor mezelf een leuke training bedacht. In het park waar ik loop, staan om de vijftig meter markeringen op de weg. Ideaal! Dus ik heb eerst een klein stukje ingelopen en toen ben ik tempo gaan maken. Vijftig meter dribbelen, vijftig meter lekker hard (heerlijk). Dat heb ik drie keer gedaan en toen ben ik in een rustig tempo weer naar huis gegaan. Niet dat ik nog anders kon trouwens, misschien had ik toch iets minder dan zeven weken moeten wachten. Maar goed, ik heb wel heerlijk gelopen!

Dat ‘ik heb lekker gesport’ gevoel heb ik steeds vaker. Waar ik vorig jaar januari nog strompelend naar de auto liep na mijn allereerste les van de Start to Run cursus (ja echt, het was hilarisch…voor mijn vriend), kom ik nu fris en fruitig weer thuis na een hardlooprondje. Ik kan nog fatsoenlijk de trap op naar ons appartement en ook in bad stappen is geen minutenlange lijdensweg meer. Ik ben van ‘bah, ik moet sporten’ naar ‘la la la, ik ga weer’ gegaan. Ik vind het zelfs zo leuk nu, dat ik dit jaar sowieso al aan drie (hardloop)evenementen mee ga doen. Misschien zelfs vier *hier hoort een geluid van een aantal mensen die van hun stoel vallen*.

La la la, ik heb nog maar tien weken…

No Comments Yet

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.