Vol goede moed begin ik eind van de ochtend aan mijn lange langzame duurloop. Die moet ik volgens het schema voor mijn halve marathon doen. Streven is 11km lopen met een max hartslag van 137. Ik heb mijn sporthorloge zo ingesteld dat deze gaat piepen als ik boven de 137 kom en onder de 119. Het is een warme dag maar ik ben ingesteld op een relaxed rondje dus de warmte zie ik niet als belemmering. Kortom, ik ben er klaar voor….

Ik ga lopen, ik zal het doen.

Ik heb de eerste kilometer nog niet eens gelopen en ik erger me al mateloos. Terwijl ik zo ongeveer op mijn plaats aan het sloffen ben en amper vooruit kom, blijf mijn horloge om de zoveel seconden piepen omdat ik net 1 hartslag per minuut hoger zit dan mijn max. Ik ben zoekende naar het gewenste tempo voor de juiste hartslag, maar door de piepjes gaat mijn hartslag eerder hoger dan dat deze naar beneden gaat. Om mijn hartslag en dus het stoppen van de piepjes zo snel mogelijk weer onder de 137 te brengen wandel ik af en toe maar na een tijdje ben ik het helemaal zat om telkens te moeten wandelen terwijl ik mij op fok over die verrekte piepjes.

Tijd voor een andere aanpak. Ik zet mijn max hartslag 20 slagen hoger en besluit gewoon elke zoveel seconden op mijn horloge te gaan kijken zodat ik zelf mijn hartslag in de gaten kan houden. Pfff… wat een rust! Nu alleen nog het gewenste tempo bij de gewenste hartslag vinden maar dan bijkt zonder piepstress een stuk makkelijker. Al snel ontdek ik dan ook dat ik met een tempo van 6 tot 7 km per uur rond de 138 blijf zitten met mijn hartslag.

Nu hoef ik  dit alleen nog 11 km volhouden…. 11 km?!  Met deze snelheid… wauw! Dan ben ik anderhalf uur onderweg! Anderhalluf uur…. wat moet ik die komende anderhalf uur doen? Hoe ga ik mezelf vermaken?
Ik kan een beetje om mij heen kijken.. maar ja het meeste heb ik hier al wel gezien. Misschien kan ik alvast bedenken wat voor blogje ik hierover kan schrijven. Dat is een goed idee,  want jeetje anderhalf uur lopen zonder dat het enige inspanning mag kosten? Dat is een soort van wandelen maar dan net niet en ik wil straks nog naar de markt en mijn paard. Ineens snap ik waarom mensen dit samen willen doen. Ineens heb je alle tijd en ademruimte om een goed gesprek te voeren. Maar nu doe ik dit alleen 11km lang….

Langzaam tikken de meters weg en langzaam maar zeker blijf ik steeds stabieler lopen. Onderweg zeg ik tegen iedereen die ik tegenkom “goedendag” al is het alleen maar om te laten zien dat ik normaal echt niet zo langzaam loop en dat ik zonder enige moeite goedendag kan zeggen. En als ik bij de achtste kilometer ben, komt het. Ik krijg de kriebels ik krijg ineens onwijs veel zin om te versnellen. Ik betrap mezelf er op dat ik het ook stiekem doe en ter compensatie spreek ik maar met mezelf af dat ik de 10de kilometer mag doen. Gestaag ren ik dus weer verder. Rustig, zoals het plan. Als ik ergens een helling af ga zit mijn hartslag ineens op 132 maar moet ik omhoog dan zitten we zo op 145. Dus omhoog betekent nog langzamer dan langzamer. Als mijn hartslag te hoog is of blijft neem ik gas terug, ga ik heel bewust rennen en haal ik een paar keer diep adem.
Na bijna anderhalf uur is het zover ik heb de 10km gehaald. Ik ben al dichter bij mijn huis dan ik had gedacht te zijn maar ach ik mag sneller! En daar ga ik…. wat voelt dat lekker! Mijn sporthorloge begint weer als een malle te piepen omdat ik nu zelfs boven de nieuw ingestelde hartslag grens zit van 158 maar deze keer irriteer ik mij er niet aan, ik geniet van mijn welverdiende knallen.

Eindresultaat is 10,58 km in 1:29:45 met een gemiddelde hartslag van 139 en gemiddelde snelheid van 7,1 km per uur.

3 Comments
  1. Hoi, ik vind het fantastisch goed van jullie dat jullie hierover een blogpost schrijven!

    Ik zie zo vaak op andere blogs verschijnen… nou heb ik effe een duurloopje gedaan van ja toch wel een snelheid van 5min of 5min30 de kilometer en nou ja word ik eindelijk sneller en blahblah. Over hun hartslag… staat helaas niets te lezen. En als je er voorzichtig durft achter te vragen krijg je zowel bij de schrijver van het blogje als van de andere lezers commentaar als ja maar als ik rekening moet houden dan loop ik maar aan 8min de kilometer, dat kan mijn oma ook hoor joch…

    En toch vind ik het belangrijk om op hartslag te letten… Het geeft aan wat je lichaam aankan. En ok, ik knal er ook nog eens lekker over want soms moet ik gewoon alle energie kwijt, maar beetje bij beetje zie ik verbetering en kan ik steeds sneller bij dezelfde hartslag. Het gaat traag, maar beter verantwoord sporten denk ik dan!

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.