Geen schema en geen doelen voor het nieuwe jaar

Hoera! De lente is nu echt losgebarsten! Waar ik de afgelopen tijd mijn mojo een beetje kwijt was, voelde ik ‘m de laatste tijd weer langzaamaan terugkomen. Dat wil zeggen, ik had zin om van alles te doen. Maar daar dacht mijn lijf anders over.

Sinds mijn ongeluk ben ik regelmatig onder behandeling van een manueel therapeut. De man zorgt er altijd voor dat ik met een heerlijk licht gevoel weer naar buiten stap. Mijn bekken staat niet helemaal goed. Sinds ik bij deze therapeut onder behandeling ben, heb ik daar maar weinig last van. De afgelopen jaren kwam ik niet eens vaak bij hem, een keer of vier, vijf per jaar. Maar de afgelopen tijd bleek dat niet meer afdoende.

 

Minder leuk mens

Na flinke rugklachten begin dit jaar, belandde ik met een frequentie van één keer per week bij hem op de pijnbank. En als het nou hielp zoals altijd… helaas. Mijn lijf had er echt geen zin in en ik werd met de dag een minder leuk mens. Dan weer rare hoofdpijn, dan weer een zere nek en dan weer niet kunnen lopen van de rugpijn. De verzorging van Floris viel me letterlijk zwaar op sommige dagen. En ik had niet het gevoel dat ik ooit nog zou kunnen gaan sporten.

Vanwege het zeikende kloteweer de afgelopen maanden kwam voldoende wandelen er ook niet van en al met al zat ik knap chagrijnig met een gammel lijf thuis. Gelukkig omring door de leukste dreumes van de wereld. Maar ja, dit moest toch anders kunnen vond ik.

 

Oorzaak van de klachten

Na een zoveelste klaagzang tegen de therapeut, gingen we weer eens op jacht naar de oorzaak van mijn klachten. En waarom het zo lang moest duren, weet ik ook niet. Maar opeens kwamen we tot de conclusie dat het gebrek aan ‘sportschool’ weleens de boosdoener kon zijn.

Toen ik in 2015 fanatiek in het krachthonk aan de slag ging, daalde de frequentie van mijn bezoekjes aan ‘de kraker’ behoorlijk. Ik zat toen letterlijk goed in m’n vel. De laatste tijd hing aan elkaar van ad hoc afspraken, korte deadlines en een hoop medisch gedoe voor Floris. Gelukkig kon ik blijven hardlopen, maar daar was de lol op zeker moment ook wel vanaf. Koud, guur, donker, druk en dan ook nog een zeer lijf. Waarom zou ik nog van de bank af komen?

 

Weer wat gedisciplineerder

Nou, voor datzelfde zere lijf dus. Ik heb m’n krachttrainingen weer wat gedisciplineerder opgepakt en ben ook begonnen met ‘flex en core’ lessen. En warempel, al na twee weken voel ik verschil. Spierpijn, dat voel ik. De pijn die ik al bijna gewoon was gaan vinden, lijkt opeens weer verdwenen. It’s like magic!

De conclusie is dus maar weer eens: sporten is goed voor je. Hopelijk lukt het me nu weer goed om alle ballen naast elkaar hoog te houden. Zodat ik met een fit, energiek lijf het voorjaar in kan 😊

Lizanne

Tijdens haar zwangerschap scheef Lizanne over sporten met een zwanger lijf. Deze moeder, tekstschrijver en journalist schrijft graag voor vrouwen, omdat ze wil vertellen over wat voor haar belangrijk is: je eigen ruimte durven nemen, doen waarvan je energie krijgt zonder altijd aardig gevonden te hoeven worden. Voor haar is dat de sleutel tot een gelukkig leven.

No Comments Yet

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.