Wen er maar aan, de komende weken staan mijn blogs vooral in het teken van de vrouwentriathlon in Beesd. Logisch ook, want het bepaalt momenteel zo’n beetje al mijn sportactiviteiten. In mijn yoga voor dummies schreef ik al dat mijn inschrijving voor Beesd wel wat heeft losgemaakt bij mij. Zo goed en zo kwaad als het kan, bereid ik mij voor op de ogenschijnlijk korte afstanden. Dat ik de finish ga halen, is een feit, maar op welke manier is voor mij ook nog een verrassing.

Hoewel ik niet graag in obstakels denk, zijn er toch wel wat hobbels te nemen wil ik 16 augustus niet helemaal als een vertraagde slak aan de start staan. Hardlopen bijvoorbeeld, ik heb anderhalf jaar lang geprobeerd 5K aan één stuk te rennen maar ben daar nooit in geslaagd. Het werd een frustratie, mijn fibro-lijf reageerde steeds slechter op de looptrainingen. Dat was ruim twee jaar geleden en ik was opgelucht toen ik besloot een alternatief te zoeken.

Best een tikkeltje nerveus sprak ik met mijn personal triathlon trainster Marlies af om samen te lopen. Als een soort waggelende eend bewoog ik mij in eerste instantie voort, tikkeltje onwennig en ook wat angstig omdat ik de impact op mijn lijf niet kon inschatten. Mijn vertrouwen groeide toen Marlies constateerde dat het technisch best oké was. En de grootste opluchting was toen ik na vier blokken van ca. 5 minuten nog niet helemaal buiten westen was.

Ik had een vertrekpunt en besloot na die training maximaal twee keer per week maximaal 2.5 kilometer per keer te trainen. Dat doe ik ook zonder moeite, maar ook nog zonder progressie. Iedere keer zijn er wel verzachtende omstandigheden (warm, wind, moe, druk, etc…) maar het schiet nog niet echt op. Sterker nog: ik presteer het om langzamer te joggen dan mijn normale wandelsnelheid. Wandelend over de finish blijft dus nog steeds een reële optie.

Bijkomende complicatie in Beesd is ook nog eens de combinatie van de drie sporten en de reactie ervan op mijn lijf. Extreme koud-warm verschillen trek ik niet. Mijn lijf schiet dan acuut in de kramp en weigert zo’n beetje elke vorm van actieve lichaamsbeweging. Dat wordt dus nog leuk als ik vanuit het water op mijn fiets moet stappen en daarna ook nog moet lopen. Geen idee wat mijn lijf ervan gaat vinden en eerlijk gezegd ben ik ook niet van plan dat voor 16 augustus uit te zoeken.

Dat klinkt misschien tegenstrijdig en onvoorbereid, maar voor mij werkt het soms beter om iets niet te weten. Stel dat ik het wel ga trainen en het valt tegen, dan neem ik niet alleen een negatieve ervaring mee naar Beesd maar loop ik ook nog het risico dat ik een week niet kan sporten. Geen goed idee dus. Althans, niet in de voorbereiding. De eventuele consequenties na 16 augustus accepteer ik uiteraard met een glimlach, want dan heb ik de finish bereikt.

En met een beetje mazzel staan jullie me daar allemaal op te wachten….

xKirsten

Kirsten Vogd
Kirsten Vogd

Sporten doe je volgens Kirsten niet alleen tijdens dat ene uurtje op zaterdagochtend. Voor haar maakt het deel uit van haar hele leven. Ze begon als blogger voor onze site toen ze nog niets eens zo gek veel sportte. Tegenwoordig maken hardlopen, fietsen, zwemmen en krachttraining standaard deel uit van haar week. Kirsten doet de eindredactie en haar grootste passie is prachtige portretten van stoere vrouwen op papier zetten.

No Comments Yet

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.