Waar is Rhodé toch met haar lekkere taart- en koekjesrecepten? Nou, zij heeft even andere dingen aan haar hoofd. Zoals de vraag of zij nog wel stoer genoeg is. Wij vinden van wel, zeker na het lezen van dit blog!

Rose belt terwijl ik in de sportschool zit. Ik zie het op mijn mobiel terwijl ik even rust houd na een oefening. Gelijk bekruipt mij een schuldgevoel. O ja, ik moet nog het recept van het taartje uitwerken en die van de koekjes van laatst… Alleen van beide heb ik geen foto’s gemaakt en het recept was vooral een op gevoel bij elkaar gooien van ingrediënten.

Ik heb al zolang niets meer geschreven of opgestuurd. Heb ik nog wel iets te vertellen? Dat schuldgevoel en die gedachte triggeren iets in mij. Waarom krijg ik dit gevoel bij Stoere Vrouwen Sporten? Niemand verplicht mij tot iets. Ik voel ik mij wel verantwoordelijk en verbonden maar ik weet niet wat ik jullie moet vertellen.

Ineens dringt het door…. Ik vind mijzelf helemaal geen stoere vrouw.

Ja, ik ga uitdagingen aan en ik schrijf over mijn doelen. De marathon die ik zo graag wil lopen maar mijn lijf niet blijkt te kunnen. De halve marathon die ik ook graag vaker wil lopen maar uiteindelijk maar één keer heb kunnen afleggen. De triathlons waarvoor ik ooit serieus trainde maar die mij teveel tijd en energie kostten. Hoe ik ging ontdekken om mijn lijf strakker en sterker te maken. Behalve sterker ben ik maar heel even strakker geweest. 

Van elke uitdaging die ik aanga, behaal ik er meer niet dan wel. En ik voel mij daardoor eigenlijk helemaal niet stoer en wil daar helemaal niet over schrijven. Want dan moet ik jullie weer gaan vertellen dat het niet is gelukt en bij mezelf te rade gaan waarom niet. En dat vind ik helemaal niet leuk. En ja, soms is het gewoon mijn lijf die het niet kan. Dat is dan oké want daar kan ik maar tot op zekere hoogte iets aan doen. Veel vaker zit het in mijn hoofd, dat ik een uitdaging niet haal.

Dit trainen bijvoorbeeld wat ik aan het doen ben terwijl Rose belt, had ik de afgelopen drie weken niet meer gedaan. Het begon met een flinke griep, gevolgd door een week weinig energie. Ineens was het geen drempel meer maar een berg die ik over moest om weer naar de sportschool te gaan. In mijn hoofd had ik een negatief beeld van mezelf in die sportschool en dat beeld was heel demotiverend.  Na een week vol aanmoediging van mijn vriend beklom ik toch eindelijk de berg. En die berg bleek eigenlijk maar een pietluttig drempeltje te zijn. 

Op dat moment ben ik wel een beetje stoer maar vooral ook vrouw: kwetsbaar, zacht, gevoelig en onzeker. 

2 Comments
  1. WoW, zeer herkenbaar voor waarschijnlijk veel vrouwen, het gaat toch niet altijd om het resultaat? Ik geloof dat de weg ernaar toe juist veel belangrijker is! Je doet tenminste iets! Je stelt doelen voor jezelf! Dat is pas stoer!!

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.