Fietsmeisje en avonturier – dat is hoe Rose mij in mijn eerste blog omschreef. Nou, dat klopt, fietsen vind ik namelijk fantastisch leuk! Op de weg kan ik ontzettend genieten van het simpele draaien van die benen en je hoofd leeg maken. Af en toe serieus klimmen is leuk, want dat is een fysieke uitdaging én dan mag ik daarna naar beneden racen. Met een groep fietsen is gezellig, ik zie eens wat anders dan m’n eigen route en ik word af en toe lekker uit m’n comfortzone gehaald. En op de MTB… midden in de natuur zijn vind ik fijn en ik zou haast zeggen, hoe technischer, hoe beter. Lukt iets me niet, dan wil ik het kunnen en probeer ik het over en over tot het me wel lukt. Fietsen op deze manier geeft me pretoogjes.

Dat fietsen, en sporten in het algemeen, doe ik omdat ik het leuk vind, een fijne manier om met anderen bezig te zijn, om mijn hoofd leeg te maken, als ontspanning en omdat ik fit wil zijn. Als ik tien keer hetzelfde rondje fiets, dan is het leuk als ik die tiende keer sneller ben, maar belangrijker vind ik het dat ik genoten heb en blijer en meer ontspannen thuis kom dan ik weg ging. Als ik langzamer was dan de vorige keer doet me dat eigenlijk maar weinig. Het topsporterschap zit dus zeker niet in mijn bloed, maar van een uitdaging houd ik wel; je grens verleggen en op allerlei manieren nieuwe dingen leren en ontdekken. Kan ik het? Wat moet ik er allemaal voor doen? Hoe gaat m’n lichaam en/of hoofd reageren? Waarom moet ik het zo doen? Wat is de theorie er achter? Werkt het ook daadwerkelijk voor mij? Waarom bij een ander niet (of juist wel)?

Die drive voor uitdagingen, die nieuwsgierigheid, heeft mij al met MTB in Kenia in gebracht én heeft geleid tot inschrijven voor de AxTri, een halve triathlon in Noorwegen. De reis die ik tot nog toe heb gemaakt richting die AxTri vind ik ontzettend boeiend. Er is van alles te leren, oefenen en te vergelijken met de drie andere dames die mee gaan, en dat vind ik leuk. Maar toch speelt er wat. Ik doe wat ik gaaf vind, ik verleg mijn grenzen en doe dingen waar anderen slechts van durven te dromen. En toch… dat vele en best wel prestatiegerichte sporten brengt me echter ook in conflict met dat meisje dat gewoon een beetje wil sporten voor de leuk. Sommige trainingen zijn namelijk helemaal niet leuk en 10+ uur trainen naast een fulltimebaan begint toch best wel op het leveren van een topprestatie te lijken.

Afgelopen weekend was het tijd me eens goed te bezinnen op dat conflict. Ik ging naar Duitsland om daar samen met vriendinnetjes de Tecklenburg Rundfahrt te fietsen. Gezellig groepje, mooie route en mooie training voor de hoogtemeters. Vanaf de eerste meter zat ik echter met tegenzin op de fiets en na de eerste klim had ik de tranen in m’n ogen staan. Het wilde niet, voor geen meter en plezier had ik er al helemaal niet aan. Na 30km stond ik dan ook terug bij de start.

Vorig jaar heb ik mezelf overtraind en was het feit dat ik huilend op de fiets zat – terwijl het een ontzettend mooie relaxte fietsdag was met allemaal lieve mensen – de druppel die me dat deed beseffen. Het verschil tussen de twee is dat ik vorig jaar al met die tranen zat zonder dat er enige inspanning gevraagd werd, nu kwamen ze er pas als ik diep moest gaan en op de afdaling kon er zelfs nog wel een glimlach af.

Of ik het overtraindheid durf te noemen? Ook nu geldt in ieder geval dat m’n lichaam duidelijk aan geeft rust nodig te hebben. Na een paar maanden steeds iets meer trainen, met in de laatste weken een zwaar wedstrijdweekend, aansluitend een intensieve trainingsweek in de Toscaanse bergen én een nieuwe baan is het ook niet zo gek dat de accu leeg is. Dat m’n lichaam even niet wilde was ook duidelijk genoeg doordat ik de afgelopen twee weken écht, maar dan ook écht geen zin had in trainen en de meeste ook niet heb gedaan. Maar met zo’n groot doel in het vooruitzicht en een trainingsschema dat me smachtend aankijkt, zat ik vervolgens ook niet heerlijk ontspannen op de bank.

Mijn trainers waren er het weekend bij en hadden ook door dat het zo voor mij niet werkt. Ik heb wat meer dan gemiddeld rust nodig en al helemaal als er sprake is van allerlei stress, want zo’n nieuwe baan levert dat natuurlijk op, maar intensief sporten… dat is ook stress voor je lichaam. Nu nog drie maanden heel hard doortrainen gaat mij dan ook meer slecht dan goed doen. Dus? Dus gaat mijn schema weer terug naar veel rustige, relaxte trainingen, met af en toe een zwaar trainingsweekend. Daarmee zetten we dan een ontzettend stabiele basis neer die misschien niet heel snel is, maar die wel staat en belastbaar is. En een basis waar ik met plezier aan kan bouwen. Zodat ik de meeste trainingen weer m’n pretoogjes kan laten zien.

Dit is stiekem dus één van die dingen die ik heel interessant vind. Merken dat het zo niet voor mij werkt en samen uitzoeken hoe het wel moet gaan werken. Het verschil ook nu dus tussen mijn trainingsschema en dat van de andere dames, terwijl we allemaal hetzelfde doel hebben. Dat we dat allemaal ook fijn vinden, want waar ik wel van rustige ontspannen trainingen houd, willen die andere meiden in trainingen ook graag al hard en snel. Boeiende reis dus!

En die tranen op de fiets? Misschien heb ik door vorig jaar wel geleerd wat overtraindheid was en ben ik daardoor beter in staat om nu mijn training te veranderen. Volgende week schrijft Rose een blogje met weetjes over overtraindheid en waar je precies op moet letten. Ik weet in ieder geval wat mij te doen staat.

xox Astrid

Astrid

SVS is voor Astrid de kans om over de dingen die zij belangrijk vindt te vertellen. De sportieve computer nerd ervaart de natuur als haar thuishaven, haar rustpunt. Fietsend door Kenia, zwemmend in een Fjord in Noorwegen. Maar ze staat met haar werk in de IT ook midden in de moderne wereld. Midden in de drukte van deze tijd, het luide roepen van mensen op social media en het uitputten van de aarde door de mens, probeert Astrid haar weg te vinden. Balans te bewaren en kleine manieren te ontdekken om zo mooi mogelijk te leven. Schrijven voor onze site doet ze niet vaak, maar zodra ze het doet is het altijd raak

No Comments Yet

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.